Θα αρχίσει, αλλά πώς θα πορευτεί και πώς θα τελειώσει… Το πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ της σεζόν 2014-15 ήδη φορτίζεται με απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες ανθρώπων του ποδοσφαίρου.

Θα αρχίσει, αλλά πώς θα πορευτεί και πώς θα τελειώσει… Το πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ της σεζόν 2014-15 ήδη φορτίζεται με απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες ανθρώπων του ποδοσφαίρου. Η κατάσταση θυμίζει εκείνη του καλοκαιριού του 2011, σε διαφορετική βερσιόν (ή είναι η συνέχειά της), εμπλουτισμένη με περισσότερο αλατοπίπερο. Ο φανατισμός και η δυσπιστία θα έχουν πάλι την τιμητική τους, όπως κάθε σεζόν άλλωστε…

Λέγεται και μάλιστα με έμφαση πως ο Αύγουστος θα είναι πολύ πιο καυτός από τον Ιούλιο και αυτό φυσικά δεν έχει να κάνει με τον… υδράργυρο, αλλά με νέες αποκαλύψεις, του ιδίου φάσματος, με όσα έως τώρα έχουν δει το φως της δημοσιότητας.

Το ουσιώδες ζήτημα στην όλη ιστορία είναι απλό. Αν ο αντίκτυπος όλης αυτής της κατάστασης είναι για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, ο ίδιος με εκείνον του 2011, το αποτέλεσμα θα είναι άλλη μια επικοινωνιακή καταιγίδα και τίποτα παραπάνω. Διότι ναι μεν από την ιστορία του ’11 κάποιοι μπήκαν φυλακή, ισχύει πως έχουν σχηματιστεί δικογραφίες που περιμένουν στη σειρά για να φτάσουν στο ακροατήριο, αλλά επί της ουσίας στο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο δεν άλλαξε τίποτα ως προς την εικόνα του και το αντίκρισμά του στην φίλαθλη κοινή γνώμη.

Κρύβεται

Τα γήπεδα αδειάζουν, η ποιότητα του πρωταθλήματος πέφτει, η βία δεν σταματάει και η δυσπιστία αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο. Αν όλη αυτή η θεματολογία, που προκύπτει από τις καταγραφές του υπερκοριού της ΕΥΠ, έχει στόχο να αλλάξει το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, έχουμε να κάνουμε με μια καλή ιδέα. Μόνον που και πάλι το κράτος αφήνει έξω τον σχεδιασμό και την πρόληψη.

Το ελληνικό κράτος (οι εκάστοτε κυβερνήσεις δηλαδή) απουσιάζει πανηγυρικά από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, οχυρωμένο πίσω από το εμπόδιο του «αυτοδιοίκητου», που το βολεύει αφάνταστα για τον ρόλο του Πιλάτου.

Από το 1979 που προέκυψαν οι Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρίες, το πεδίο του κυβερνητικού έργου σ’ αυτό το κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, είχε να κάνει με ρουσφέτια, συγχωροχάρτια και χτυπήματα στην πλάτη για περιπτώσεις που απλοί πολίτες είτε πληρώνουν τα μαλλιοκέφαλά τους, είτε καταστρέφονται, είτε καταλήγουν στη φυλακή. ΠΑΕ που χρωστούσαν φόρους και ασφαλιστικές εισφορές έπαιρναν χρήματα από κρατικούς φορείς και όχι απλά δεν πλήρωναν τις υποχρεώσεις τους, αλλά δημιουργούσαν νέα χρέη. Ρυθμίσεις επί ρυθμίσεων σε οφειλές, μετονομασίες, ανταλλαγές ΑΦΜ, πλαστές φορολογικές και ασφαλιστικές ενημερότητες, «φούντο» στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία (το νέο φρούτο), εικονικά συμβόλαια, φήμες ή κατηγορίες για χειραγώγηση και εκβιασμούς, είναι μόνο μερικά από τα κομμάτια της γκάμας του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Μιας πατέντας που όμοιά της δεν υπάρχει σε κανένα προηγμένο ευρωπαϊκό κράτος. Αυτής που λειτουργεί και μεταλλάσσεται χρόνια τώρα στη χώρα μας, με την ανοχή των εκάστοτε κυβερνώντων.

Γεμάτα γήπεδα

Αρκεί ένα και μόνον παράδειγμα για να φανεί τι σόι πατέντα είναι το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Όλες οι σοβαρές ομάδες της Ευρώπης που ανήκουν σε συγκροτημένες Λίγκες και που δρουν ή επιχειρούν σε ένα σταθερό πλαίσιο κανόνων, προσπαθούν να αυξήσουν τα έσοδά τους από την προσέλευση του κόσμου και τις εισφορές των μελών, έναντι εκείνων, των πολλών, που έχουν από τηλεοπτικά και εμπορικά δικαιώματα.

Είναι αυτοσκοπός πλέον να έχουν το κοινό τους, μεταξύ των βασικών «χορηγών», σε ποσοστό που σε κάποιες περιπτώσεις φτάνει ή και ξεπερνάει το 40% των χρημάτων που εισπράττουν ετησίως. Γι’ αυτό και είναι προτεραιότητα να έχουν γεμάτα γήπεδα, κάτι που συμβαίνει και μάλιστα σε χώρες που βρέχει, χιονίζει και κάνει κρύο περισσότερο απ’ ό,τι στην Ελλάδα. Στις περισσότερες ομάδες της Σούπερ Λιγκ το βασικό έσοδο προέρχεται από τη χορηγία της NOVA και από εκείνη του ΟΠΑΠ. Περισσότερα χρήματα μπορούν να εισπράξουν οι ομάδες οι οποίες έχουν κοινό που συμπαρίσταται, αλλά μπορούν να εξασφαλίσουν και κάποια εκατομμύρια ευρώ παραπάνω, μέσω της συμμετοχής τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με πρώτο, καλύτερο και πιο προσοδοφόρο το Τσάμπιονς Λιγκ. Για έναν… περίεργο λόγο, σημαίνοντα ρόλο στην υπόθεση της βαθμολογικής κατάταξης και των ευρωπαϊκών εισιτηρίων εμφανίζεται να έχει η διαιτησία, που ως κομμάτι του ποδοσφαίρου είχε πάντα την τιμητική του στις όποιες αποκαλύψεις έγιναν κατά καιρούς ή πρόκειται να γίνουν

ΜΗΛΟΝ ΤΗΣ ΕΡΙΔΟΣ 1. Η διαιτησία ήταν πάντα το πιο ιντριγκαδόρικο κομμάτι του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μόνον εδώ ανθούν έννοιες όπως αυτή της «προστασίας από τη διαιτησία», με πρόσωπα που αναλαμβάνουν επίσημα αυτόν τον ρόλο σε ομάδες, αλλά και καταστάσεις με «κωδικοποιημένες» ονομασίες, όπως «παράγκα 1», «παράγκα 2» και «παράγκα 3». Στην ποδοσφαιρική αργκό ο όρος «παράγκα» σημαίνει πως υπάρχει ένα σύστημα που επηρεάζει τους διαιτητές. Φυσικά το σύστημα αυτό υπηρετείται από ανθρώπους, για τους οποίους όλοι ξέρουν τα πάντα «ανεπίσημα», αλλά επισήμως δεν ξέρουν και δεν είδαν. Οι ομάδες επικοινωνούν προς τα έξω ότι επιθυμούν διαιτησίες 50-50. Στην ελληνική πραγματικότητα αυτό μεταφράζεται ως εξής: «50 υπέρ ημών και 50 εναντίον των άλλων».

ΜΗΛΟΝ ΤΗΣ ΕΡΙΔΟΣ 2. Ο τίτλος του πρωταθλητή έχει εξ ορισμού σχέση με τη δόξα, την ιστορία, την περηφάνια κ.λπ. Έχει όμως και ένα πρακτικό, που κυμαίνεται μεταξύ 16 και 25 εκατ. ευρώ, που δεν είναι τίποτα άλλο από τα λεφτά του Τσάμπιονς Λιγκ. Ειδικά από την εποχή που ο πρωταθλητής Ελλάδας μπαίνει απευθείας στη φάση των ομίλων της διοργάνωσης, το ποσό αυτό είναι αντικείμενο πόθου για κάθε μεγάλη ομάδα, ειδικά τα τελευταία χρόνια που τα έσοδα αυτά είναι εξωπραγματικά για τα οικονομικά δεδομένα των ΠΑΕ. Τα χρήματα αυτά είναι αρκετά για να ανακουφίσουν μια ομάδα που είναι «μέσα» 20-30 εκατ. ευρώ, όπως είναι υπεραρκετά επίσης για να τη βοηθήσουν να ανοίξει την ψαλίδα από τις υπόλοιπες, πρωτίστως στο αγωνιστικό κομμάτι.

Πριν από 10 χρόνια, η Σούπερ Λιγκ είχε φτάσει να έχει έως και τρεις ομάδες στο Τσάμπιονς Λιγκ. Τώρα έχει μία. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να υπάρξει και δεύτερη, με το νέο σύστημα διεξαγωγής των προκριματικών, αυτό με τους «δρόμους» των πρωταθλητών και μη πρωταθλητών. Συνεπώς όλα τα λεφτά από τη διοργάνωση πάνε σε ένα ταμείο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ΠΑΕ που εισπράττει και τις άλλες να βράζουν στο ζουμί τους. Κοντά είναι ο Αύγουστος για να διαπιστωθεί αν θα προκύψουν οι όποιες νέες αποκαλύψεις, ουσιαστικές ή επικοινωνιακές. Εκείνο που είναι μακριά και θα παραμείνει είναι η ελπίδα πως το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο θα αλλάξει, διότι ουδείς επιθυμεί να λύσει τα πραγματικά του προβλήματα και να το ξανασχεδιάσει.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.