Η σκληρή μνημονιακή επέλαση της κυβέρνησης κλιμακώνεται και τον Αύγουστο, με τα νομοσχέδια να κατατίθενται σωρηδόν ακόμη και ως τροπολογίες σε παντελώς άσχετα νομοσχέδια, όπως συνέβη με την τροπολογία για τα ΜΜΕ.

Η σκληρή μνημονιακή επέλαση της κυβέρνησης κλιμακώνεται και τον Αύγουστο, με τα νομοσχέδια να κατατίθενται σωρηδόν ακόμη και ως τροπολογίες σε παντελώς άσχετα νομοσχέδια, όπως συνέβη με την τροπολογία για τα ΜΜΕ.

Ωστόσο ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να προσβλέπει σε μια αντίστροφη μέτρηση από τον Σεπτέμβριο, οπότε τα πράγματα θα αρχίσουν να ξεκαθαρίζουν. Το ηγετικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ αναμένει ότι τότε:

◆ Θα είναι πιο έκδηλες οι διαθέσεις της κοινωνίας μετά και τα «ραβασάκια» του ΕΝΦΙΑ, τις σωρευτικές επιπτώσεις των μνημονίων, την ακόμη δυσμενέστερη προοπτική με νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων και πλήρη καταστρατήγηση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, τις απολύσεις στο Δημόσιο κ.ο.κ.
◆ Θα αρχίσουν να ξεκαθαρίζουν και οι διαθέσεις των «συμμάχων», δηλαδή των δυνάμεων της αντιπολίτευσης με τις οποίες βρέθηκε σε κοινά μέτωπα ύστερα από τις πρωτοβουλίες που ανέλαβε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ για τη ΔΕΗ, τον αιγιαλό και τα δάση – για παράδειγμα, το συνέδριο της ΔΗΜΑΡ θα κρίνει και την τροπή που θα πάρουν οι συζητήσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, που επίσημα ξεκίνησαν την προηγούμενη εβδομάδα.
◆ Θα διαφανούν και οι προθέσεις της κυβέρνησης, η οποία από τη μία διευθετεί τις εκκρεμότητες με τις οποίες έχει επιφορτιστεί από την τρόικα, από την άλλη δείχνει να προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο εκλογών προωθώντας την τροπολογία υπέρ των μεγαλοκαναλαρχών.

Στον ΣΥΡΙΖΑ κάποια «αγκάθια» της ακολουθούμενης «ανοιχτής πολιτικής συμμαχιών» φαίνεται να έχουν προκαλέσει προβληματισμό οδηγώντας σε μικρές διορθωτικές κινήσεις.

Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα

Πιο συγκεκριμένα, τα δεδομένα έχουν ως εξής: Η προσπάθεια της συγκρότησης μετώπων με στόχο μέσα από αυτά να αναδειχθεί μια πολιτική πλειοψηφία υπό την ηγεμονία του ΣΥΡΙΖΑ που θα αυξήσει την πίεση για πολιτικές εξελίξεις στην κατεύθυνση των εκλογών και μέσα από την οποία μετεκλογικά θα αναδειχθεί μια κυβέρνηση της Αριστεράς (ή κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ ή κυβέρνηση «κοινωνικής σωτηρίας» κ.λπ.) προσκρούει στην πολιτική αδυναμία των βασικών κοινοβουλευτικών συμμάχων του, των ΑΝΕΛΛ και της ΔΗΜΑΡ.

Η διαδικασία αυτή δεν καλλιεργεί απλώς το έδαφος για μετεκλογικές συνεργασίες, αλλά ουσιαστικά – αν οι ζυμώσεις προχωρήσουν – τις μετατρέπει σε προεκλογικές συνεργασίες. Είναι ενδεικτική η αναφορά του μέλους της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Πουλάκη, σχολιάζοντας σε συνεντεύξεις του τη συνάντηση με τη ΔΗΜΑΡ, ότι είναι προτιμότερο οι συμμαχίες να γίνουν προεκλογικά από το να «ψάχνουμε μετεκλογικά σε ένα δύσκολο κι επικίνδυνο τοπίο». Επιπλέον, η πρόσφατη αναφορά του Αλέξη Τσίπρα «θα συγκροτήσουμε ψηφοδέλτια που θα μας φέρουν στην αυτοδυναμία» προετοιμάζει το έδαφος για πολυσυλλεκτικά ψηφοδέλτια με πρόσωπα και προσωπικότητες εκτός ΣΥΡΙΖΑ. Βάσιμα μπορεί κανείς να υποθέσει ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κλείνει το μάτι σε όσους ενδιαφέρονται από τους ανεξάρτητους βουλευτές, τη ΔΗΜΑΡ ή και τους ΑΝΕΛΛ.

Την ίδια ώρα, όμως, μια τέτοια εξέλιξη θα ρευστοποιούσε τα δύο ευρισκόμενα σε κρίση κόμματα και θα έθετε σε περαιτέρω κίνδυνο την αυτόνομη οργανωτικοπολιτική τους παρουσία. Κι αν για τη ΔΗΜΑΡ φαίνεται δύσκολο να μπορέσει να επανακάμψει αυτόνομα, οι ΑΝΕΛΛ δείχνουν να ελπίζουν.

Έτσι, προς το παρόν η ΔΗΜΑΡ ροκανίζει τον χρόνο ώς το συνέδριο, αφού αρνείται να τοποθετηθεί στο θέμα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας που θα έλυνε το «μυστήριο» με ποια πλευρά είναι. Από την άλλη, οι ΑΝΕΛΛ – έχοντας και εσωτερικές διαφωνίες για την προσέγγιση με τον ΣΥΡΙΖΑ – μετά τη ΔΕΗ αποστασιοποιήθηκαν.
Σε κάθε περίπτωση όμως τα δύο αυτά κόμματα δύσκολα θα αποφύγουν το δίλημμα που διαμορφώνεται εν όψει εκλογών και θα τεθεί επίμονα όσο θα πλησιάζουμε προς αυτές: «Σαμαράς ή Τσίπρας». Και θα κληθούν να αποφασίσουν αν η συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι σανίδα σωτηρίας ή η καταδίκη τους.

Αυτοδυναμία ή συμμαχίες;

Στο μεταξύ, ακόμη και η ρητορική για την ανάγκη ο ΣΥΡΙΖΑ να κατακτήσει την αυτοδυναμία δείχνει να υπονομεύει εκείνους στους οποίους στρέφεται προς αναζήτηση συνεργασίας, αφού τα μικρότερα κόμματα, ως γνωστόν, είναι αυτά που θα υποστούν τις συνέπειες της πόλωσης – προϋπόθεση για την επίτευξη της αυτοδυναμίας.

Έτσι, στο ερώτημα «αυτοδυναμία ή συμμαχίες;» ο ΣΥΡΙΖΑ απαντά και τα δύο. Μάλιστα, το ηγετικό επιτελείο θεωρεί ότι η λέξη «αυτοδυναμία» είναι κακόηχη και παραπέμπει στα εκβιαστικά διλήμματα του δικομματισμού της μεταπολίτευσης. «Η λέξη αυτοδυναμία έχει δυσφημιστεί τις τελευταίες δεκαετίες» σημείωσε πρόσφατα ο Αλέξης Τσίπρας προσθέτοντας «πάμε για μεγάλη, μαχόμενη, όρθια, λαϊκή πλειοψηφία (…). Μας εμπνέει το παράδειγμα του ΕΑΜ και όχι οι χρεοκοπημένες αυτοδυναμίες του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ.». Σε αυτήν τη γραμμή και ο γραμματέας της Κ.Ο. Νίκος Βούτσης, ο οποίος σε συνέντευξή του στην «Κυριακάτικη Αυγή» χρησιμοποίησε τον όρο διευρυμένη πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία αντί της αυτοδυναμίας που, όπως λέει, είναι «φορτισμένη, σημαδεμένη, θα έλεγα, από πλαστά διλήμματα και από τακτικίστικες επιλογές του παραδοσιακού μεταπολιτευτικού δικομματισμού».

Με άλλα λόγια, η επίτευξη αυτοδυναμίας όπως την αντιλαμβάνεται η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να περιέχει τους συμμάχους, είτε γιατί το αντίθετο δεν θα ήταν κομψό την ώρα που αναζητούνται γέφυρες είτε γιατί θεωρείται ότι ο λόγος υπέρ της ενότητας με άλλες δυνάμεις πέραν των στενών ορίων του ΣΥΡΙΖΑ αποφέρει περισσότερα οφέλη στον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν επιστρέφει την εντολή

Στην περίπτωση όμως που η αυτοδυναμία δεν καταστεί εφικτή ο ΣΥΡΙΖΑ θέτει από τώρα διλήμματα για την επόμενη μέρα σε όσους… επιβιώσουν της εκλογικής μάχης και διαβούν το κατώφλι και της επόμενης Βουλής: «ακόμα κι αν οριακά δεν έχει εκφραστεί με 151 ψήφους η ευρεία πολιτική πλειοψηφία για την οποία εργαζόμαστε» αναφέρει ο Νίκος Βούτσης «η εξέλιξη αυτή θα είναι τόσο μεγάλης ιστορικής βαρύτητας για την Ελλάδα και την Ευρώπη που θα υποχρεώσει πολιτικές δυνάμεις του προοδευτικού και αντιμνημονιακού φάσματος να δώσουν τη στήριξη ή την ανοχή. Εμείς δεν θα παραιτηθούμε από μόνοι μας από την ιστορική αποστολή που ο λαός θα μας έχει υπαγορεύσει για να επιστρέψουμε αυτοβούλως την εντολή».

Με άλλα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται διατεθειμένος να εξαντλήσει κάθε δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης, προκειμένου να μη χρεωθεί ο ίδιος την ευθύνη τυχόν επαναληπτικών εκλογών ύστερα από αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης, και πετάει από τώρα το μπαλάκι των ευθυνών στα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.