«Ο ασθενής της Ευρώπης πεθαίνει και οι εκλογές της Κυριακής, ίσως να αποδειχτούν σημείο καμπής» Ένα εκτενέστατο αφιέρωμα του Guardian στην Αθήνα της κρίσης…

«Ο ασθενής της Ευρώπης πεθαίνει και οι εκλογές της Κυριακής, ίσως να αποδειχτούν σημείο καμπής» Αυτό είναι το εισαγωγικό του αφιερώματος του Guardian που με ένα οδοιπορικό στην Αθήνα, προσπαθεί να συνοψίσει 5 (και περισσότερα) χρόνια βαθιάς οικονομικής κρίσης, τα σημάδια της στους πολίτες και τις επικείμενες εκλογές.
 
Η Έλεν Σμιθ, του Guardian περπατάει μιλάει με πολίτες και συνοψίζει την κατάσταση…
 
«Θα σε πάω στην πληγή της Ελλάδας. Δεν θα πάρει πολύ. Ο ψηλός μυώδης καστανός, Αντώνης δεν είναι ένας άνθρωπος που υπερβάλλει, όμως είναι καθ’ ομολογία του, πολύ θυμωμένος. «Αυτό που συνέβη ήταν καταστροφικό. Οι πολιτικοί μας, η Ευρώπη, το ΔΝΤ, όλοι τους σταμάτησαν τα όνειρά μας».
Η καταστροφή βρίσκεται τριγύρω σύμφωνα με τη ρεπόρτερ… Άνδρες και γυναίκες που ψάχνουν στα σκουπίδια, σπασμένα πεζοδρόμια, σπίτια και αμάξια εγκαταλελειμμένα και οι νεόπτωχοι που ψιθυρίζουν σε δρόμους γεμάτους γκράφιτι. «Είναι η απώλεια της ελπίδας» λέει ο Αντώνης στην ρεπόρτερ «το βλέπω κάθε μέρα. Είναι ένα τραύμα που δεν γιατρεύεται. Να το γράψεις όπως σου το λέω ''εγώ ο Αντώνης μισώ αυτή τη χώρα. Μισώ τα πάντα σε αυτήν''».
 
Για τους Έλληνες, τα πάντα ήρθαν με έναν απρόοπτο τρόπο. Το 2009 η κρίση ξέσπασε σχεδόν από το πουθενά. Τώρα προετοιμάζονται για εκλογές που ενδέχεται να ξεκαθαρίσουν πολλά πράγματα στην Ευρώπη. Όποια διαδρομή και αν επιλέξουν θα έχει μια ηχηρή επίδραση στην ικανότητα της Αθήνας να μείνει στην Ευρωζώνη. Για τον Αντώνη Σαμαρά, σημειώνει το ρεπορτάζ, υπάρχει μόνο ένας δρόμος: να κάνει ό,τι του λένε οι πιστωτές, να παραμείνει στο ευρώ και να επιβεβαιώσει πως η Ελλάδα δεν πρόκειται να γίνει «κομμουνιστικό κράτος» υπό τον ΣΥΡΙΖΑ.
 
Για τον αντίπαλό του, ο Αλέξης Τσίπρας, του οποίου οι υποσχέσεις έχουν κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ ιδιαίτερα δημοφιλή. Και δεν «έρχεται». Έχει ήδη φτάσει. Την Τρίτη, μάλιστα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το ετερόκλητο συνονθύλευμα του Τσίπρα από Μαρξιστές, σοσιαλιστές, Μαοϊκούς, Τροτσκιστές και πράσινους έφτασε στο «πικ» της δημοσκοπικής διαφοράς με τη ΝΔ, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, που του δίνει προβάδισμα 6,5 μονάδων από την κεντροδεξιά Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά. Ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται σταθερά σε όλες τις δημοσκοπήσεις.
 
Το όραμα του Τσίπρα κατά της λιτότητας –όραμα που περιλαμβάνει και τεράστια διαγραφή χρέους από το κολοσσιαίου χρέος των 320 δις- αποτελεί ρήξη με το παρελθόν όμως λίγοι μπορούν να φανταστούν τι σημαίνει για το μέλλον.
 
Στους δρόμους φαίνεται, ότι οι Έλληνες έχουν φτάσει στο κρίσιμο σημείο. Τα μέτρα, χαρακτηρίζονται «φόρος αίματος» που τους έχουν ξεζουμίσει. Οι πλούσιοι, μπορεί να έμειναν στο απυρόβλητο, περιχαρακωμένοι στις βίλες τους στα προάστια. Ίσως να είχαν μια «καλή κρίση», όμως η συντριπτική πλειοψηφία ζει σε συνθήκες πολέμου. Η μεσαία τάξη –συνεκτικός ιστός κάθε κοινωνίας- έχει αποδεκατιστεί, από τις περικοπές και τους φόρους που επιβλήθηκαν.
 
Η οικογένεια ραχοκοκαλιά στήριξης εν μέσω απονέκρωσης του κράτους πρόνοιας, παλεύει να μην εξαφανιστεί μαζί του. Φιλανθρωπικές οργανώσεις, συσσίτια και υπαίθρια ιατρεία παλεύουν να βοηθήσουν περισσότερους από ένα εκατομμύριο ανασφάλιστους.
 
«Υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός ανθρώπων που δεν μπορούν να προσφέρουν στους τεθνεώτες συγγενείς τους μια αξιοπρεπή ταφή» λέει ο Κώστας Φούντας, ιδιοκτήτης γραφείου τελετών. «Ένας δικηγόρος που πρόσφατα είχε θάψει τον πατέρα του με μια καλή τελετή, πριν την κρίση, ήρθε όταν πέθανε η μητέρα του και δεν μπορούσε να καλύψει το κόστος των 300 ευρώ των δημοτικών τελών για την ταφή. Θα έλεγα ότι από τις 15 κηδείες που έχουμε το μήνα, οι 9 αφήνουν χρέη»
 
Ο μαρασμός μετά την αναταραχή, δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Με τους δείκτες της ανεργίας να μην φαίνονται να μειώνονται και τρία εκατομμύρια ανθρώπους στο όριο της φτώχειας ή και κάτω από αυτό, ελάχιστες είναι οι οικογένειες που δεν αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα.
 
«Αν συνεχίσουμε έτσι θα καταλήξουμε στο τρελάδικο» λέει ο Δημήτρης Καλαντζής, ένας κοσμηματοπώλης, που στα 53 του θυμάται καλά τον καιρό της ένταξης της Ελλάδας στην τότε ΟΝΕ, το 1981. «Όλοι είμαστε εξαντλημένοι. Ξέχνα τους νέους φόρους, δεν μπορούμε να τους πληρώσουμε! Ξέχνα και τα όσα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ. Κανείς στην πραγματικότητα δεν πιστεύει τις υποσχέσεις του για δουλειές, μειώσεις φόρων και αποκατάσταση των αδικιών. Όμως ψυχολογικά πρέπει να ηρεμήσουμε. Αν αυτό σημαίνει να ρισκάρουμε, εάν σημαίνει επιστροφή στη δραχμή, ας είναι.»
 
Όμως ο Δημήτρης Καλαντζής, έχει δίκιο σημειώνει ο Guardian. Πολύ από τους σημερινούς ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, θα τον ενισχύσουν λόγω της οργής. Οι πρώην μαρξιστές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν γίνει υποδοχείς της αντίδρασης στα παραδοσιακά κόμματα (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) που με τις πολιτικές τους τα τελευταία 40 χρόνια, γονάτισαν την Ελλάδα. Αν και το πρόγραμμα διάσωσης προέβλεπε την επιστροφή της χώρας σε ρυθμούς κανονικότητας το 2012, έχει βάλει την χώρα σε ένα θανατηφόρο σπιράλ λιτότητας.
 
Από τον Τσίπρα, οι Έλληνες φαίνεται να ζητούν «καλύτερη διαπραγμάτευση». «Προσφέρει την ελπίδα της… ελπίδας» λέει η Φωτεινή Τσαλίκογλου, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο. «Για πέντε χρόνια η Ελλάδα μοιάζει με ασθενή που αιμορραγεί. Υπάρχει τεράστιο έλλειμμα ελπίδας και κανείς δεν μπορεί να ζήσει για πολύ χωρίς ελπίδα»
 
Η κ. Τσαλίκογλου ανησυχεί όμως και για την αύξηση του μίσους και της βίας μεταξύ των Ελλήνων. Μέσα στο κλίμα πόλωσης των πολιτικών, δεξιών και αριστερών, η κοινωνία έχει τραυματιστεί.

Οι αυτόχειρες έχουν πολλαπλασιαστεί. «Οι ειδήσεις έχουν από-δραματοποιήσει τα γεγονότα και αυτό είναι κακό. Ο φόβος μου είναι να μην προδώσει ο ΣΥΡΙΖΑ την ελπίδα. Ανησυχώ για τη βία και το μίσος που γαλουχεί τα νέα παιδιά και τα ωθεί στη Χρυσή Αυγή», σημειώνει η Φωτεινή Τσαλίκογλου.
 
Ακολουθεί ένα κλασικό παράδειγμα: ο Μάριος Χρονόπουλος είναι συνταξιούχος που διαμαρτύρεται ότι δεν έχει θέρμανση στο σπίτι του και παραδέχεται: «Φυσικά και θα ψηφίσω Χρυσή Αυγή. Είμαι βέβαιος πως με αυτούς θα δούμε άσπρη μέρα. Ξυπνάς και δεν ξέρεις τι θα σου φέρει η υπόλοιπη ημέρα. Ίσως ένα νέο φόρο, ένα νέο νομοσχέδιο, ένα νέο μέτρο που θα αδειάσει το πορτοφόλι σου. Όλο το σόι μου, 135 άτομα, θα ψηφίζει Χρυσή Αυγή».
 
Το ρεπορτάζ φτάνει και στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής, όπου τονίζει: «Παρότι έχει εκτεθεί ως εγκληματική οργάνωση, με περισσότερους από τους μισούς της ηγέτες πίσω από τα σίδερα, η ακροδεξιά εξτρεμιστική οργάνωση έχει αντέξει διατηρώντας περίπου το 5% του εκλογικού σώματος».
«Και βέβαια θα ψηφίσω Χρυσή Αυγή. Είναι η μόνη μας εγγύηση να δούμε άσπρη μέρα» λέει ο Μάριος Χρονόπουλος, συνταξιούχος που δεν αντέχει να πληρώσει το κόστος της θέρμανσης. «Ξυπνάς χωρίς να ξέρει τι θα φέρει η νέα μέρα. Νέο φόρο; Νέο νόμο; Έναν νέο μέτρο που θα κόψει το εισόδημά σου; Όλη μου η οικογένεια, 135 άτομα, θα ψηφίσουν Χρυσή Αυγή.»
 
Κανείς δεν επιθυμεί να επιστρέψει στην πρότερη κατάσταση της φαυλότητας και της αναξιοκρατίας, τονίζει η ρεπόρτερ του Guardian. Αν κάτι μας έχει διδάξει αυτή η κρίση, είναι ότι η χώρα πρέπει να προχωρήσει και να αντισταθεί. Ο Αντώνης που συνεχίζει να τη συνοδεύει, της ξεκαθαρίζει: «Φταίω κι εγώ που βγήκαν διεφθαρμένοι πολιτικοί. Παίρνω τη δημοκρατία πολύ σοβαρά».
 
Θα ψηφίσει κι αυτή τη φορά, όπως λέει, όμως στο μυαλό του τριγυρνά η ιδέα της μετανάστευσης.
 

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.