Τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών στα κρατίδια της Θουριγγίας και της Σαξονίας με την ανάδειξη του ακροδεξιού AfD στην πρώτη και τη δεύτερη θέση  δεν ήρθαν από το πουθενά. Τροφοδοτήθηκαν από τη λαϊκή δυσαρέσκεια για την αντιλαϊκή διακυβέρνηση τόσο πριν των Χριστιανοδημοκρατών όσο και σήμερα της κυβέρνησης Σολτς, αλλά και της ψευτοαριστεράς της Die Linke (αδερφάκι του ΣΥΡΙΖΑ ) που στις προηγούμενες εκλογές στη Θουριγγία ήταν πρώτη δύναμη με 31% με τον πρωθυπουργό στο κρατίδιο να είναι στέλεχος της.

Αυτά τα αποτελέσματα δεν συνοδεύτηκαν μόνο από τις γνωστές υποκριτικές ανησυχίες όλων των αστικών δυνάμεων στη Γερμανία και σε όλη την Ευρώπη, αλλά και από άμεσες κινήσεις και κυβερνητικά μέτρα από την κυβέρνηση των σοσιαλδημοκρατών-πράσινων-φιλελεύθερων του Σολτς, όπως και αντίστοιχες αποφάσεις σε κρατίδια που ελέγχουν οι Χριστιανοδημοκράτες για απελάσεις, επαναπροωθήσεις μεταναστών, αύξηση των ελέγχων στα σύνορα κ.α Ανάλογες κραυγές έναντι των μεταναστών επιστράτευσε και η δήθεν «αριστερή» Σάρα Βαγκεχνετ και το κόμμα της BSW. Δηλαδή όλες οι αστικές δυνάμεις που τάχα «ανησυχούν για την άνοδο της ακροδεξιάς» σπεύδουν να υλοποιήσουν κι οι ίδιοι την αντιδραστική ατζέντα  που ασφαλώς δεν είναι προνόμιο μόνο της ακροδεξιάς, αλλά του κεφαλαίου συνολικά που όλοι τους υπηρετούν, κι αποτυπώνεται άλλωστε πχ όσον αφορά το μεταναστευτικό προσφυγικό και στο αντιδραστικό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση της ΕΕ που ψηφίστηκε πρόσφατα.

Είναι, επίσης, η  ΕΕ, μαζί με τα φιλελεύθερα και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, τα οποία στηρίζουν τη στρατηγική της, που συνεργάζονται μια χαρά με τα ακροδεξιά κόμματα. Τα παραδείγματα δεν είναι λίγα σε όλη την Ευρώπη, όπως πχ με την ακροδεξιά κυβέρνηση Μελόνι στην Ιταλία. Αντίστοιχα αγαστή συνεργασία είχαν προηγούμενα και με τις κυβερνήσεις των Σαλβίνι και Μπερλουσκόνι, ενώ όταν χρειάστηκε για τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου μαζί με το Σαλβίνι τόσο οι σοσιαλδημοκράτες όσο κι οι λαϊκιστές των 5 Αστέρων συγκυβέρνησαν με πρωθυπουργό τον Ντράγκι. Η, δε, πρόεδρος της Κομισιόν δεν  βλέπει  τη Μελόνι… «τόσο ακροδεξιά». Ταξιδεύοντας μαζί οι δύο τους, άλλωστε, σε κράτη της Βόρειας Αφρικής, σύναψαν συμφωνίες «πράσινης» Ενέργειας και επαναπροωθήσεων μεταναστών και προσφύγων. Όπως κι η Σοσιαλδημοκράτισσα πρωθυπουργός της Δανίας, Μ. Φρεντέρικσεν, που ζηλέψε και για τη χώρα της τα ιταλικά κέντρα κράτησης μεταναστών στην Αλβανία της κυβέρνησης Μελόνι. Για να μην αναφερθούμε στη Γαλλία που τον αντιδραστικό νόμο σε βάρος των μεταναστών ψήφισαν  από κοινού Μακρόν και Λεπέν. Μάλιστα ως και τον νέο πρωθυπουργό, μια παλιά «καραβάνα» αντιλαϊκών κυβερνήσεων και πρώην Επίτροπο στην ΕΕ, Μπαρνιε, ο Μακρόν τον όρισε με “κλείσιμο του ματιού”” από τη Λεπέν που κατά τα άλλα …ήταν πολέμιος της. Τα ίδια και στην Ελλάδα που το ΛΑΟΣ με τον σημερινό Βελόπουλο στις τάξεις του ψήφιζε μνημόνια, σε συγκυβερνήσεις με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και στήριζαν την κυβέρνηση Παπαδήμου, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τους ακροδεξιούς των ΑΝΕΛ έφερνε το τρίτο μνημόνιο.

Η ακροδεξιά, λοιπόν, αποτελεί μια πολύτιμη για το σύστημα εφεδρεία, την ώρα ακριβώς που διαψεύδονται οι λαϊκές προσδοκίες από τις υπόλοιπες αστικές δυνάμεις και οι λαοί στενάζουν από τις αυξημένες τιμές στα προϊόντα, τα υψηλά τιμολόγια στην ενέργεια, την εμπορευματοποίηση της υγείας και της παιδείας. Την στιγμή που η  οικονομία στην ΕΕ βρίσκεται σε φάση μετατροπής της σε «πολεμική», με ενίσχυση των πολεμικών εξοπλισμών, που φυσικά θα χρηματοδοτηθούν από την αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος μέσω της φοροληστείας. Την ώρα που η ΕΕ και οι κυβερνήσεις στα κράτη-μέλη, όπως και η κυβέρνηση της ΝΔ με τη στήριξη όλων των υπόλοιπων κομμάτων, εμπλέκονται όλο και βαθύτερα στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία ενώ σιγοντάρουν και τις θηριωδίες της κυβέρνησης Νετανιάχου έναντι των Παλαιστινίων.

Το κεφάλαιο, σε μια περίοδο που οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα αυξάνονται και είναι μπροστά η καπιταλιστική κρίση, θέλει να αξιοποιήσει την ακροδεξιά, τους φασίστες, ως εφεδρεία του συστήματος, για να επιβάλλει σκληρά αντιλαϊκά μέτρα, στο όνομα του «εθνικού συμφέροντος».  Να στρέψει τους εργαζόμενους απέναντι σε πρόσφυγες και μετανάστες που αποτελούν θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων που διεξάγουν ΕΕ και ΝΑΤΟ.

Αξιοποιείται ως «μπαμπούλας» από τη σοσιαλδημοκρατία και τα άλλα αστικά κόμματα  με στόχο να εμφανιστούν αυτά ως  «προοδευτική» εναλλακτική λύση, με κοινό παρονομαστή τα συμφέροντα και την κερδοφορία των μεγάλων ομίλων.

Το ΚΚΕ, το ταξικό εργατικό κίνημα στην Ελλάδα δείχνει το δρόμο γιατί αποτελεί την πραγματική λαϊκή αντιπολίτευση ξεσκεπάζοντας την κοινή αντιλαϊκή στρατηγική της ΕΕ και του ΝΑΤΟ που στηρίζουν όλοι τους φιλελεύθεροι, σοσιαλδημοκράτες κάθε φυράματος κι ακροδεξιοί. Γιατί το ΚΚΕ δίνει τη μάχη μαζί με τον λαό ενάντια στην ακρίβεια και την ενεργειακή φτώχεια, ενάντια στη στρατηγική της πράσινης μετάβασης και του Χρηματιστηρίου της ενέργειας, για αυξήσεις στους μισθούς με συλλογικές συμβάσεις σε μεγάλες αναμετρήσεις μέσα από την πάλη στους χώρους δουλειάς, στους χώρους κατοικίας.  Γιατί είναι το ΚΚΕ που μπαίνει μπροστά για να σωθούν ζωές μέσα στην ατέλειωτη  αθλιότητα των νοσοκομείων των εμπόρων της υγείας, για να  σωθούν λαϊκά σπίτια από τις εξώσεις και τους πλειστηριασμούς, για να σταματήσει η επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία και την γενοκτονία του κράτους τρομοκράτη Ισραήλ σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού.

Έτσι μόνο δυναμώνει το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής και αντιπαλεύεται ο εγκλωβισμός του λαού  στα αδιέξοδα διλήμματα της μιας ή της άλλης αντιλαϊκής διαχείρισης. Για να μετατραπεί η λαϊκή δυσαρέσκεια σε δύναμη ανατροπής ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την κοινωνία που οι παραγωγοί του πλούτου θα βρεθούν στην εξουσία και θα ξεμπερδέψει ο λαός  με το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα.

*Ο Κώστας Παπαδάκης είναι ευρωβουλευτής του ΚΚΕ & μέλος της ΚΕ του κόμματος

Διαβάστε επίσης

Ο σεβασμός κερδίζεται, δεν απονέμεται

Μηδαμινή η αξιοπιστία των Αμερικανών στο Παλαιστινιακό

Κλιμάκωση του πολέμου: «Βάζω τα σπίρτα, βάζεις τη βενζίνη;»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.