Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η ουσία της πολιτικής αποτυπώνεται πρώτα απ’ όλα στο αν ο ευρωβουλευτής είναι παρών στις κρίσιμες ψηφοφορίες.

Γιατί μπορεί κανείς να μιλά πολύ στα τηλεοπτικά πάνελ, όμως στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο η πολιτική μετριέται αλλιώς: με το αν είσαι εκεί όταν ψηφίζεται ο νόμος.

Τα στοιχεία συμμετοχής στις ψηφοφορίες της Ολομέλειας, όπως καταγράφονται δημόσια, δεν είναι πολιτική αξιολόγηση. Είναι όμως ένας αμείλικτος καθρέφτης. Και ο καθρέφτης αυτός δείχνει ξεκάθαρα ποιοι ευρωβουλευτές αντιμετωπίζουν τη θεσμική τους υποχρέωση ως καθημερινή δουλειά – και ποιοι ως παράλληλη δραστηριότητα.

Οι «καλοί μαθητές» της Ολομέλειας

Στην κορυφή της λίστας βρίσκονται τρία ονόματα που δύσκολα αμφισβητούνται ως προς τη συνέπειά τους:

Μαρία Ζαχαριά – 98%

Σάκης Αρναούτογλου – 97%

Εμμανουήλ Φράγκος – 93%

Εδώ η συμμετοχή στις ψηφοφορίες είναι σχεδόν καθολική και καλύπτει το σύνολο των κρίσιμων αποφάσεων. Δεν πρόκειται για συγκυριακή επιλογή, αλλά για έκφραση μιας συγκεκριμένης αντίληψης του ευρωβουλευτικού ρόλου, όπου η παρουσία στην Ολομέλεια θεωρείται αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής ευθύνης.

Τα στοιχεία αποτυπώνουν μια σταθερή και διαρκή συμμετοχή στις κρίσιμες ψηφοφορίες, αναδεικνύοντας συνέπεια, θεσμική υπευθυνότητα και διαρκές παρόν τη στιγμή που λαμβάνονται οι αποφάσεις.

Η μεγάλη ζώνη της «σχετικής συνέπειας»

Ακολουθεί η πλειονότητα των Ελλήνων ευρωβουλευτών, με ποσοστά που κινούνται πάνω από 80% (έως 92%). Μια κατηγορία που δεν εντυπωσιάζει, αλλά ούτε και προκαλεί:

Δημήτρης Τσιόδρας – 92%

Νίκος Αναδιώτης – 90%

Νίκος Παπανδρέου – 88%

Νικόλας Φαραντούρης – 84%

Γιάννης Μανιάτης – 84%

Μανώλης Κεφαλογιάννης – 83%

Νίκος Νικολάου-Αλαβάνος – 82%

Γεώργιος Αυτιάς – 81%

Φρέντι Μπελέρης – 81%

Είναι οι ευρωβουλευτές που συνήθως “είναι εκεί”, αλλά όχι πάντα. Και κάπου εδώ αρχίζει το ερώτημα: πόσες απουσίες χωράει η θεσμική συνέπεια πριν πάψει να είναι σύμπτωση;

Όταν το “παρών” γίνεται πιο… σπάνιο

Στο χαμηλότερο τμήμα της λίστας, τα ποσοστά αρχίζουν να μιλούν πιο δυνατά από τις ανακοινώσεις:

Αφροδίτη Λατινοπούλου – 79%

Κώστας Παπαδάκης – 79%

Κώστας Αρβανίτης – 78%

Ελίζα Βόζενμπεργκ – 78%

Βαγγέλης Μεϊμαράκης – 77%

Ελεονώρα Μελέτη – 75%

Νίκος Παππάς – 73%

Γαλάτω Αλεξανδράκη – 71%

Έλενα Κουντουρά – 70%

Όταν ένας ευρωβουλευτής απουσιάζει από σχεδόν τρεις στις δέκα ψηφοφορίες, το θέμα δεν είναι αν «δουλεύει αλλιώς». Είναι αν συμμετέχει επαρκώς στη βασική λειτουργία του Κοινοβουλίου.

Και η σιωπή που δεν κρύβεται

Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι εκείνη της Γαλάτω Αλεξανδράκη. Όχι μόνο χαμηλή συμμετοχή, αλλά και μηδενικές παρεμβάσεις στην Ολομέλεια. Ούτε μία ομιλία. Ούτε μία τοποθέτηση. Περνάει από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο χωρίς ποτέ όμως να ανέβει στο βήμα.

Και εδώ το ερώτημα γίνεται αναπόφευκτο: Όταν δεν μιλάς και δεν ψηφίζεις συστηματικά, τι ακριβώς κάνεις στις Βρυξέλλες;

Οι αριθμοί δεν λένε τα πάντα – αλλά λένε αρκετά: Φυσικά, τα ποσοστά δεν αποτυπώνουν την ποιότητα της πολιτικής σκέψης ούτε το βάθος των παρεμβάσεων. Όπως επισημαίνει και η ίδια η πλατφόρμα, η ποσότητα δεν ισοδυναμεί με ποιότητα.

Όμως η απουσία δεν είναι ποτέ ποιοτικό χαρακτηριστικό. Και σε μια περίοδο που η απόσταση πολιτών–πολιτικής μεγαλώνει, το ελάχιστο που μπορεί να ζητήσει κανείς από έναν Ευρωβουλευτή είναι να είναι παρών, να ψηφίζει και –όταν χρειάζεται– να μιλά. 

Για τα υπόλοιπα, η κρίση ανήκει στους πολίτες.

Τα στοιχεία προέρχονται από τη δημόσια πλατφόρμα παρακολούθησης κοινοβουλευτικής δραστηριότητας AssistEU (www.portal.assisteu.eu).

Διαβάστε επίσης:

Το «κόμμα Καρυστιανού» και η νέα ρωγμή στο πολιτικό σύστημα

Ο Γεωργιάδης πέταξε «καρφί» σε Δένδια: «Να μην δεχόμαστε εύκολα την κριτική από αυτούς που δεν μιλάνε καθόλου» (video)

Στη Μαδρίτη τη Δευτέρα ο Μητσοτάκης – Επαφές με Σάντσεθ και βασιλιά Φίλιππο