Η χθεσινή δημοσκόπηση της GPO για το Star δεν είναι μόνο  μια «φωτογραφία της στιγμής» αλλά και η ακτινογραφία ενός πολιτικού συστήματος που βρίσκεται σε φάση αποσυμπίεσης. Αν διαβάσει κανείς τα «ψιλά γράμματα» πίσω από την πρόθεση ψήφου, θα δει ότι το πολιτικό σκηνικό της χώρας μετατοπίζεται από τον παραδοσιακό κομματικό ανταγωνισμό σε μια σύγκρουση μεταξύ «σταθερότητας» και «αντισυστημικής οργής».

1. Η ΝΔ και η «έρημος» της Αντιπολίτευσης

Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί και διευρύνει το προβάδισμά της στις 13,7 μονάδες. Ωστόσο, η κυριαρχία της ΝΔ δεν οφείλεται σε κάποια νέα εκτίναξη της συσπείρωσής της, αλλά στην κατάρρευση του αντιπολιτευτικού πόλου.

Με τον ΣΥΡΙΖΑ να καταγράφεται σε ιστορικά χαμηλά (4,2%) και το ΠΑΣΟΚ να παλεύει να εδραιωθεί ως ο μόνος πυλώνας της αντιπολίτευσης, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται αλλού. Η πραγματική είδηση είναι η εκτίναξη των αναποφάσιστων. Αυτή η «Γκρίζα Ζώνη» δεν είναι πλέον μια δεξαμενή αδιαφορίας, αλλά μια δεξαμενή αναμονής. Οι πολίτες αυτοί δεν είναι απολιτίκ· είναι «εν αναμονή» του κάτι καινούργιου.

2. Ο Παράγοντας Καρυστιανού και ο Τσίπρας

Συγκρίνοντας τα ευρήματα της GPO με την πρόσφατη μέτρηση της Interview και τα ποιοτικά στοιχεία της MRB και της Metron Analysis, παρατηρούμε τα εξής φαινόμενα:

Το Φαινόμενο Μαρία Καρυστιανού: Η «Αόρατη» Αξιωματική Αντιπολίτευση:  Η GPO κατέγραψε ότι το 20,1% των πολιτών (1 στους 5) δηλώνει δυνητικός ψηφοφόρος ενός κόμματος Καρυστιανού. Αυτό είναι τεράστιο νούμερο για έναν σχηματισμό που δεν υπάρχει καν στα χαρτιά. Στη δημοσκόπηση της Interview, ένα υποθετικό «κόμμα Καρυστιανού» μετρήθηκε ακόμα και στη 2η θέση, περνώντας το ΠΑΣΟΚ.  Η Καρυστιανού δεν αντλεί ψήφους μόνο από τα αριστερά (λόγω Τεμπών). Διεισδύει οριζόντια, αγγίζοντας απογοητευμένους ψηφοφόρους της ΝΔ, της Πλεύσης Ελευθερίας και της Νίκης. Παίρνει ψήφους δηλαδή που δεν χωράνε στον άξονα Αριστεράς-Δεξιάς.

Όμως αν και οι δηλώσεις της κυρίας Καρυστιανού το προηγούμενο διάστημα για τις αμβλώσεις αλλά και για τα εθνικά θέματα προκάλεσαν προβληματισμό και σφοδρή κριτική από πολλά κόμματα για ακραίο λόγο και στην χθεσινή δημοσκόπηση η κυρία Καρυστιανού “εισβάλει” οριζόντια στο πολιτικό σύστημα.

• Η «Θρησκευτική» Δεξιά (ΝΙΚΗ): Η διείσδυση εδώ είναι τεράστια. Οι θέσεις κατά των εκτρώσεων και η ρητορική περί πατρίδας είναι «μουσική στα αυτιά» των ψηφοφόρων της ΝΙΚΗΣ. Η GPO δείχνει ότι ένα συντριπτικό ποσοστό αυτών των ψηφοφόρων βλέπει θετικά μια κίνηση Καρυστιανού. Δεν τους ενοχλεί ο χαρακτηρισμός «ακραίος λόγος»· αντιθέτως, τον αναζητούν.
• Η «Λαϊκή» Δεξιά (Ελληνική Λύση & Σπαρτιάτες): Εδώ καταγράφονται επίσης υψηλές διαρροές. Ο Κυριάκος Βελόπουλος βλέπει τον μεγαλύτερο κίνδυνο στο πρόσωπό της. Η σκληρή γραμμή στα εθνικά θέματα που υιοθέτησε πρόσφατα η κα Καρυστιανού, αφαιρεί το μονοπώλιο του «πατριωτισμού» από τα κόμματα της υπερ-δεξιάς.
• Η «Αντισυστημική» Αριστερά (Πλεύση Ελευθερίας): Παρόλο που ιδεολογικά απέχουν, η Ζωή Κωνσταντοπούλου χάνει ψηφοφόρους προς την Καρυστιανού λόγω του κοινού «αντι-καθεστωτικού» ύφους.
• Απώλειες και για τον ΣΥΡΙΖΑ: Παρά τις τελευταίες δηλώσεις της κυρίας Καρυστιανού ένα σημαντικό ποσοστό ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει έτοιμο να στηρίξει το νέο κόμμα  αφού εκείνοι  που λένε πως σίγουρα και μάλλον ναι θα στήριζαν ένα κόμμα  Καριστιανού  εντός του ΣΥΡΙΖΑ  φτάνουν το 25%

Ο Αλέξης Τσίπρας, η εφεδρεία και τα όριά της: Ο Αλέξης Τσίπρας παραμένει σημείο αναφοράς αλλά λαβωμένος. Τα στοιχεία δείχνουν ότι σε μια υποθετική κάλπη σήμερα, ένα νέο κόμμα Τσίπρα θα ερχόταν μάλλον 4ο πίσω από ΝΔ, Καρυστιανού, ΠΑΣΟΚ.

Στην GPO μόλις το 5,1%  δηλώνει ότι είναι πολύ πιθανό να στηρίξει ένα κόμμα Τσίπρα ενώ το 12,5% λέει πως μάλλον είναι πιθανό. O Αλέξης Τσίπρας αντλεί κυρίως από τη δεξαμενή του ΣΥΡΙΖΑ και δευτερευόντως του ΠΑΣΟΚ. Είναι μια ανακύκλωση της υφιστάμενης Κεντροαριστεράς. Δεν φέρνει νέο κοινό, ούτε εμβολίζει τη Δεξιά. Η δημοσκόπηση δείχνει πως ενώ ο Τσίπρας έχει υψηλότερη αναγνωρισιμότητα και θετικές γνώμες στο γενικό κοινό (ως πρώην Πρωθυπουργός), η Καρυστιανού έχει υψηλότερη συσπείρωση και φανατισμό σε αυτό το ειδικό κοινό που ψάχνει να εκδικηθεί το σύστημα. Ο πρώην πρωθυπουργός έχει «βαρύ όνομα» αλλά και «βαριά σκιά». Ενώ η Καρυστιανού εκπροσωπεί το «νέο και άφθαρτο», ο Τσίπρας πρέπει να παλέψει με τη μνήμη της διακυβέρνησής του. Η δεξαμενή του είναι υπαρκτή αλλά πιο περιορισμένη συγκριτικά με τη δυναμική της κοινωνικής οργής που εκφράζει η κα Καρυστιανού.

Το κενό που ζητά πλήρωση

Το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε ισορροπία τρόμου. Η κυβέρνηση κυριαρχεί ελλείψει αντιπάλου, αλλά ένα κομμάτι της κοινωνίας  «κοχλάζει» υπογείως. Το ποσοστό των αναποφάσιστων γιγαντώνεται,  ενώ ένα 69,5%  δηλώνει ότι πρέπει να εκλεγεί άλλη κυβέρνηση από τις επόμενες εκλογές. Το επόμενο διάστημα και αφού είναι οι σχηματισμοί κάνουν την εμφάνισή τους στο πολιτικό σκηνικό θα κριθεί στο ποιος  και αν μπορέσει να εκφράσει αυτό το 20% που είναι έτοιμο να ψηφίσει «κάτι άλλο».

Διαβάστε επίσης

Αδύναμα διλήμματα: Προβληματισμός στην κυβέρνηση για τη δύσκολη επόμενη μέρα των εκλογών

Βιολάντα: Πώς η θανατηφόρα έκρηξη προκάλεσε πολιτική σύγκρουση για τα εργατικά ατυχήματα

«Εμπλοκή» στις διεργασίες συνεργασιών στην Αριστερά: Παρατείνεται το αδιέξοδο εν αναμονή των κινήσεων Τσίπρα