Μήνυμα στο αφελές ΠΑΣΟΚ που νομίζει ότι η… δεξιά γίνεται «φίλος»
Η ιστορία με τον Γιάννη Παναγόπουλο έχει και ένα πολύ διδακτικό, όσο και βασανιστικό συμπέρασμα για το ΠΑΣΟΚ: Ότι όσο κι αν πιστεύουν κάποιοι στο Κίνημα πως μπορούν να συνεργαστούν και να εμπιστεύονται τον ιστορικό τους αντίπαλο, τη ΝΔ δηλαδή, η δεξιά δεν… «πιάνεται φίλος», που λέει και η λαϊκή φράση.
Ο Παναγόπουλος είχε την αίσθηση ότι κινείται σε ένα καθεστώς ασυλίας. Ότι δεν πρόκειται να τον ελέγξει ποτέ και κανένας. Ότι η αγαστή συνεργασία του με το «γκουβέρνο» μπορούσε να του διασφαλίζει την άνεση να κάνει ό,τι θέλει. Είχε παρεξηγήσει τη σκόπιμη και ιδιοτελή αδιαφορία της κυβέρνησης για τις όσες απίθανες συνδικαλιστικές ακροβασίες έκανε προκειμένου να παραμένει στην καρέκλα του, με τον αδίστακτο πολιτικό υπολογισμό που έχουν όλες οι εξουσίες. Και πίστευε ότι επειδή ήταν το «φρόνιμο» και «συναινετικό» παιδί σε όλα τα κρίσιμα θέματα, η ΝΔ θα του συγχωρούσε τα πάντα και θα τον στήριζε. Νόμιζε, εσφαλμένα όπως αποδείχθηκε, ότι επειδή ήταν χρήσιμος θα της ήταν της κυβέρνησης και εσαεί αναγνωρίσιμος παράγοντας.
Δεν δίστασε ο Παναγόπουλος να διασπάσει το ΠΑΣΟΚ στην ΟΤΟΕ – με το ΠΑΣΟΚ να σφυρίζει αδιάφορα – να συνεργαστεί στην Ομοσπονδία αυτή με τη ΝΔ, για να ελέγξουν μαζί την κατάσταση.
Ο Παναγόπουλος ήταν ο αγαπημένος συνδικαλιστής της κυβέρνησης. Με τελευταία πράξη… αγάπης την αποδοχή ουσιαστικά που παρείχε στο νομοσχέδιο για τις (ντεμί) συλλογικές συμβάσεις, του υπουργείου Εργασίας.
Γενικά και μέχρι την αποκάλυψη του σκανδάλου, η κυβέρνηση είχε έναν πιστό σύμμαχο στη ΓΣΕΕ και ο Παναγόπουλος ένιωθε σαν να… συγκυβερνά με τη ΝΔ.
Κι όμως. Κανένα δίχτυ ασφαλείας δεν υπάρχει όταν τα πράγματα ξεφεύγουν ή οι επιδιώξεις αρχίζουν να διαφέρουν.
Ο Παναγόπουλος είχε την αυταπάτη, που έχουν κι άλλοι, για να είμαστε ακριβείς, μέσα στο ΠΑΣΟΚ, ότι μπορούν να συγκυβερνήσουν με τη δεξιά. Είτε είναι αφέλεια, είτε είναι πονηριά για ιδιοτελείς σκοπούς, το συμπέρασμα σαφέστατο και μάλιστα μπορεί να λειτουργήσει ως «μάθημα»: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ΝΔ δεν πρόκειται να… δώσουν χώρο στο ΠΑΣΟΚ, ούτε να του αναγνωρίσουν ρόλο ισότιμου συμμάχου ή οτιδήποτε σχετικό φαντασιώνεται η «δεξιά» πτέρυγα του Κινήματος. Όπου μπορούν κι εφόσον τους βολεύει, θα το… ισοπεδώσουν. Και είναι στο χέρι της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να αντιμετωπίσει την απειλή αυτή.
Διαβάστε επίσης
Όταν ο Πετρουλάκης και η «Καθημερινή» τρολάρουν τον Πλεύρη
Φλερτ ΝΔ με Αλιάγα με το βλέμμα στους ομογενείς