Καλημέρα σας

Οι Τούρκοι ξεσάλωσαν πάλι τις τελευταίες ημέρες με διάφορες Navtex και ακραίες δηλώσεις για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών κι άλλα ωραία, αλλά τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργιο.

Στην ουσία και οι δύο πλευρές θέλουν ανοιχτούς διαύλους και να δίνουν την αίσθηση (ή και την πραγματικότητα) των ήρεμων νερών. Καμία δεν θέλει επιδιαιτητή: Η Αθήνα επειδή δεν έχει καμία σχέση με τον Λευκό Οίκο και η Άγκυρα επειδή είχε και κατάλαβε ότι οι φιλίες με τον Τραμπ δεν είναι τελικά και τόσο… αποδοτικές.

Υπό αυτή την έννοια, ούτε συμφωνίες, ούτε βήματα, ούτε συμφωνίες που μπορεί να παρεξηγηθούν, θα υπάρξουν…

Με άλλα λόγια, μάλλον θα συμπεριφερθούν σαν… γάτες Αγκύρας – είναι κοινωνικές, είναι έξυπνες, αλλά όχι καβγατζούδες – όσο τουλάχιστον είναι στην Άγκυρα, όπου γίνεται το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας.

Η διπλή ανησυχία της Καρυστιανού

Υπό αυτή την έννοια, της… δημιουργικής ακινησίας, είναι περιττή και η όποια ανησυχία της Μαρίας Καρυστιανού, που είχε καταγγείλει προ ημερών ενόψει της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν, ότι πάμε για υποχωρήσεις στα εθνικά μέτωπα και άλλα τέτοια επικολυρικά.

Τουναντίον η Καρυστιανού μάλλον πρέπει να ανησυχήσει για άλλα πράγματα:

Αφενός για τα νέα γκάλοπ που καταγράφουν έως και σοβαρή πτώση της απήχησής της. Το λέγαμε και χθες, το επιβεβαιώνει και η RealPolls, που κατέγραψε μείωση της δυνητικής ψήφου στο 20% από 27%. Η απότομη στροφή δεξιά κοστίζει ως φαίνεται – χαιρετίσματα στην Γρατσία και τον Αποστολάκη.

Αφετέρου για τις πληροφορίες, που δεν μπορεί παρά να έχουν φτάσει και στα δικά της αυτιά, ότι κάποιοι συγγενείς σκέφτονται να κάνουν… κόμμα. Άλλο κόμμα, που καμία σχέση δεν θα έχει με εκείνο της Καρυστιναού. Πάντως ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών ανασυγκροτείται, με πρόεδρο τον Παύλο Ασλανίδη και ετοιμάζει συγκέντρωση για τις 28 Φεβρουαρίου.

Μειωμένη αξιοπιστία του ΠΑΣΟΚ για τη διαφθορά

Από το γκάλοπ της RealPolls, πρέπει να ανησυχεί και το ΠΑΣΟΚ – εκτός αν έχει αποφασίσει να μην διαβάζει δημοσκοπήσεις, έτσι θα το καταλάβω, καθότι η άγνοια σώζει.

Η ανησυχία δεν σχετίζεται με την καταγραφή ότι η δεύτερη θέση είναι υπόθεση τριών έως πέντε κομμάτων, όχι. Το ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει δεδομένη τη δεύτερη θέση παρά την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ και τις χλωμές εμφανίσεις Τσίπρα, είναι ήδη κάπως αισθητό και πανθομολογούμενο.

Πρέπει να ανησυχήσει περισσότερο από το εύρημα που λέει ότι για την καταπολέμηση της διαφθοράς στη χώρα, οι πολίτες εμπιστεύονται ένα «νέο κόμμα» – δεν προσδιορίζεται, το όποιο τέλος πάντων – μετά την κυβέρνηση και πιο μετά – πολύ πιο μετά όμως – το ΠΑΣΟΚ.

Γιατί τόση απαξία; Μα, όταν το ΠΑΣΟΚ ταλανίζεται από την υπόθεση Παναγόπουλου ή έχει εμπεδωθεί η αίσθηση στην Κρήτη ότι στελέχη του Κινήματος είναι γύρω γύρω ή και μέσα στις δύσοσμες υποθέσεις, πώς να βελτιωθεί η εικόνα του στην κοινωνία; Εδώ μέχρι και προ ημερών πήγαν να αναβαπτίσουν – μέσω πλάγιας οδού – τον Λευτέρη Αυγενάκη, συμφωνώντας για τη Γεωργική Σχολή Μεσαράς! Πώς να πείσουν μετά ότι είναι ικανοί για πάταξη της διαφθοράς; Αλήθεια, στον Αυγενάκη χρωστάει κανείς κάτι;

Η ανοχή κοστίζει

Και αφού πήγαμε στην υπόθεση Παναγόπουλου, ας δούμε τι κάνει η ανοχή στα φαινόμενα που πλήττουν την αξιοπιστία του ΠΑΣΟΚ.

Από το 2023, όταν ο Παναγόπουλος έβαλε πλώρη να επανεκλεγεί πρόεδρος στη ΓΣΕΕ, ήξεραν στη Χαριλάου το προβληματικό της ιστορίας. Μιλάμε για την πολιτική ιστορία και μόνο. Ότι δηλαδή ήταν ένας συνδικαλιστής βαρίδι και είχε ήδη απαξιώσει και το συνδικαλιστικό κίνημα και την παρουσία του ΠΑΣΟΚ σε αυτό.

Αλλά δεν τόλμησαν να τον διώξουν καθότι είχε απλώσει δίχτυα και επηρέαζε δυνάμεις και στο στρατόπεδο Γερουλάνου και στην ομάδα Χριστοδουλάκη – χωρίς αυτό να σημαίνει οποιαδήποτε συσχέτιση ή γνώση για παράνομες πράξεις.

Τα βέτο, όπως λέγεται, τέθηκαν από κει που έπρεπε να τεθούν, ο Ανδρουλάκης επέλεξε να βάλει το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Αυτό λέγεται «αλληλεγγύη μηχανισμών», κατά την «αλληλεγγύη γενεών».

–      Έφτασε λοιπόν τώρα, αντί να πει η Χαριλάου στον Παναγόπουλο παραιτήσου από τη ΓΣΕΕ, να λέει ο Παναγόπουλος εκβιαστικά στη Χαριλάου ότι θα διασπάσει το χώρο εάν τον πιέσουν. Ωραία πράγματα.

–      Στο μεταξύ, φιλότιμη η προσπάθεια να αναδειχθούν και κυβερνητικές ευθύνες στην υπόθεση με τα προγράμματα κατάρτισης, αλλά προς το παρόν η έρευνα αφορά στο πώς διασπαθίστηκε το χρήμα από τη ΓΣΕΕ και δεσμεύτηκαν λογαριασμοί του Παναγόπουλου. Κι όταν υπάρχει αυτή η εξέλιξη, ό,τι άλλο κι αν έχει συμβεί με γαλάζιους παράγοντες, φοβάμαι ότι το ΠΑΣΟΚ είναι το τελευταίο που μπορεί να μιλήσει.

Ασφάλιση υγείας με κόστος που δεν αντέχεται

Στην αγορά μπορεί να μην το λένε ακόμη φωναχτά, αλλά η ενόχληση είναι διάχυτη. Και δεν αφορά μόνο τους ανθρώπους του ασφαλιστικού κλάδου, αλλά κυρίως τους καταναλωτές, που βλέπουν να πλησιάζει νέο κύμα αυξήσεων στα ασφάλιστρα των νοσοκομειακών προγραμμάτων. Αυξήσεις που έρχονται σε μια περίοδο γενικευμένης πίεσης στα εισοδήματα και δύσκολα θα περάσουν «αθόρυβα».

Η επίσημη αιτιολόγηση είναι γνωστή: αυξημένα νοσήλια, ακριβότερες ιατρικές πράξεις, μεγαλύτερο λειτουργικό κόστος. Πράγματι, οι τιμές στις ιδιωτικές κλινικές έχουν ανέβει αισθητά. Όμως αυτή είναι μόνο η μία πλευρά της εικόνας. Η άλλη είναι η μαζική στροφή των πολιτών προς την ιδιωτική υγεία, όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη, καθώς το κλίμα στα δημόσια νοσοκομεία γίνεται ολοένα και πιο ασφυκτικό.

Λίστες αναμονής που δεν τελειώνουν, ελλείψεις προσωπικού, κόπωση γιατρών και νοσηλευτών. Για όλο και περισσότερους πολίτες, το δίλημμα δεν είναι αν συμφέρει η ιδιωτική ασφάλιση, αλλά αν θα βρουν εγκαίρως περίθαλψη. Αυτή τη μετατόπιση τη γνωρίζουν καλά οι ασφαλιστικές, που βλέπουν τη ζήτηση να αυξάνεται σταθερά.

Το παράδοξο είναι ότι την ίδια στιγμή που προετοιμάζονται νέες ανατιμήσεις, τα κέρδη του κλάδου καταγράφουν θεαματική άνοδο. Ισχυρές αποδόσεις και διευρυμένα περιθώρια κερδοφορίας δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο οι αυξήσεις είναι πράγματι αναγκαίες.

Στα παρασκήνια, επισημαίνεται επίσης ότι οι περισσότερες ασφαλιστικές εταιρείες είναι θυγατρικές ξένων ομίλων, με υψηλές προσδοκίες για κέρδη από προμήθειες και διαμεσολαβήσεις. Και όσο η ιδιωτική υγεία μετατρέπεται από επιλογή σε μονόδρομο, τόσο πιο λεπτές γίνονται οι ισορροπίες για μια κοινωνία που πληρώνει όλο και περισσότερα για να αισθάνεται ασφαλής.

Διαβάστε επίσης:

Γκιλφόιλ για τις πρώτες 100 μέρες στην Αθήνα: Φέραμε τη συνεργασία ΗΠΑ-Ελλάδας σε ιστορικά νέα ύψη

Real Polls: Πέντε κόμματα για τη 2η θέση – Δεν εμπιστεύονται το ΠΑΣΟΚ για την καταπολέμηση της διαφθοράς

Κεραμέως για σκάνδαλο Παναγόπουλου: Άπλετο φως στη συγκεκριμένη υπόθεση που αφορά το φυσικό πρόσωπο