Δεν είναι λίγοι αυτοί που αναρωτιούνται ποιον θα βλάψει περισσότερο το (νέο) σκάνδαλο που αφορά τη ΓΣΕΕ, τον πρόεδρό της Γιάννη Παναγόπουλο και μια σειρά συνεργάτες της. Εύλογη απορία, καθώς η αντιπολίτευση προσπαθεί να βάλει στο κάδρο την κυβέρνηση βλέποντας ξανά «γαλάζιες ακρίδες».

Αν στα παραπάνω προσθέσουμε ότι η συνδικαλιστική παράταξη του ΠΑΣΟΚ (ΠΑΣΚΕ) στηρίζει πλήρως τον Παναγόπουλο και απειλεί με αποχώρηση από το Κίνημα που τον διέγραψε, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος ότι όλα όσα γνωρίζαμε για τα πολιτικά όρια έχουν προ πολλού καταρρεύσει.

● Οι συνδικαλιστές της Ν.Δ., μεταξύ των οποίων και οι αγροτοσυνδικαλιστές, είναι συχνά σκληρότεροι προς το κόμμα τους από τους ιδεολογικά αντίπαλους ομολόγους τους όταν θίγονται τα συμφέροντά τους.

● Οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ αποδεικνύεται τώρα πως έχουν… γραμμένο το δικό τους κόμμα αν πρόκειται να κινδυνεύσει ο εκλεκτός τους.

Υπάρχουν βεβαίως και οι μη συνδικαλιστές, αυτοί που αδυνατούν να καταλάβουν τη λογική ενός μικρόκοσμου που λειτουργεί με δικούς του κανόνες, διαμορφωμένους με το σφυρί του παραταξιακού οφέλους πάνω στο αμόνι του ατομικού βολέματος.

Στα μάτια τους ο συνδικαλισμός εκπίπτει σε κλειστό κλαμπ εξουσίας και προνομίων, χάριν των οποίων η όποια ιδεολογική και πολιτική συνάφεια δεν αντέχει ούτε δευτερόλεπτο.

Αυτή η αίσθηση έρχεται τη χειρότερη στιγμή:

● Τώρα που οι ιδεολογίες μένουν στα αζήτητα και ο καθένας μπορεί να φτιάξει κάποια δική του (διαμορφώνει, λέει, μία και η Καρυστιανού, «με κέντρο τον άνθρωπο», αν δεν το πήρατε χαμπάρι).

● Τώρα που η Βιολάντα έδειξε τι μπορεί να συμβεί όταν οι εργαζόμενοι δεν συνδικαλίζονται.

● Τώρα που σε μεγάλους κλάδους της οικονομίας τα συμφέροντα των εργαζομένων είναι σχεδόν τελείως απροστάτευτα και οι ζωές χάνουν την αξία τους.

Αυτή την ώρα οι αποκαλύψεις και οι έρευνες γύρω από τη ΓΣΕΕ – όποιος κι αν τελικά αποδειχτεί ότι έχει καρπωθεί τα υπεξαιρεθέντα τεράστια χρηματικά ποσά – βάζουν δυναμίτη στα θεμέλια της αξιοπιστίας ενός ακόμη θεσμού που εδώ και χρόνια δεν περνούσε τις καλύτερες μέρες του.

Και μαζί απαξιώνονται περαιτέρω τα κόμματα που για πολλά χρόνια εκφράζονται με αυτό το μοντέλο συνδικαλισμού.

Πεδίον δόξης λαμπρό, ακόμα μια φορά, για όλους όσοι, πότε με θεωρίες συνωμοσίας και πότε με «κραυγές», πουλάνε «αντισυστημισμό» με το κιλό…

Διαβάστε επίσης:

Στη… σέντρα πάλι ο Γιώργος Α. Παπανδρέου – Γιατί άραγε;

Οι κόκκινες γραμμές που έγιναν… γαλάζιες!

Το Divide et impera της ελληνικής Αριστεράς