cloudevo

Από Tο Ποντίκι Web ΑΠΟ TΟ ΠΟΝΤΙΚΙ WEB

20.02.2026 12:50

Ο «Μισάνθρωπος» του Μολιέρου στο Θέατρο Φιλίπ - Σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη

20.02.2026 12:50

#ΘΕΑΤΡΟ

Από τις 12 Μαρτίου και μόνο για 16 παραστάσεις, στο νέο Θέατρο Φιλίπ της Κυψέλης, η πιο δημοφιλής, αλλά και η πιο πικρή κωμωδία του κορυφαίου Γάλλου ποιητή, «Μισάνθρωπος», αφιερωμένη στους απατεώνες κάθε εποχής, επιστρέφει πιο επίκαιρη από ποτέ, σε νέα ελληνική έμμετρη διασκευή 1.600 στίχων από την Ιόλη Ανδρεάδη και τον Άρη Ασπρούλη, πάνω στη μετάφραση του Γιάγκου Ανδρεάδη.

Από την άλλη, μόνος -και αντίπαλος με την κοινωνική πραγματικότητα- ο ειλικρινής Άλκηστος. Με την παροιμιώδη, την εμμονική του ροπή για αλήθεια. Αλήθεια με κάθε κόστος. Και με το απροσποίητο του χαρακτήρα του, να κατακεραυνώνει σε κάθε ευκαιρία ό,τι δεν είναι αυθεντικό. Να καταδιώκει με την αιχμηρή, τη γυμνή του ειλικρίνεια, ό,τι θυμίζει προσποίηση ή φτηνή κολακεία. Να τα βάζει με έναν κόσμο ολόκληρο.

Κι ο έρωτας; Ατελείωτος. Αδιαπραγμάτευτος. Απροσπέλαστος. Σκοτεινός. Κι αβάσταχτος. Ένας έρωτας τυφλός, χωρίς ανταπόκριση. Ένας έρωτας – πηγή δυστυχίας. Έρωτας για εκείνη που «απολύτως έχει» όλα όσα ο ίδιος μισεί. Ελιγμούς, διπλωματία, ψέματα, χειριστική γοητεία, ουρά από θαυμαστές και πολλούς, πολλούς υποψήφιους εραστές.

Και στο τέλος η ερημιά της Γαλλικής επαρχίας. Εκεί όπου ο Άλκηστος θα αποσυρθεί, οικειοθελώς, για το υπόλοιπο της ζωής του. Στο κάστρο του. Μόνος. Νικητής και νικημένος μαζί. Βυθισμένος στην ψυχική αυτοεξορία. Μακριά από κάθε ανθρώπινο βλέμμα. Μακριά από κάθε ανθρώπινο ψέμα.

Ο Μισάνθρωπος. Ή αλλιώς, «ο μελαγχολικός ερωτευμένος» όπως ο ίδιος ο Μολιέρος χαρακτήριζε το έργο του, αποτελεί το δημοφιλέστερο κείμενο του μεγάλου Γάλλου ποιητή. Ένα έργο καθρέφτης, μιας κοινωνίας που ζει υπνωτισμένη μέσα στην απάτη. Μιας κοινωνίας βυθισμένης στον ίδιο της τον εαυτό. Στη σπουδαία αυτή κωμωδία η υποκρισία της γαλλικής αριστοκρατίας, δίνει τον πικρό τόνο, καθώς ο Μολιέρος στηλιτεύει για πρώτη φορά τόσο απροκάλυπτα και σε βάθος τα ελαττώματα και τα πάθη της ανθρώπινης φύσης.

Κανένα άλλο έργο του Μολιέρου δεν μοιάζει με αυτό. Ο καλός υπόκοσμος των αυλικών, των καλλιτεχνών, των διανοούμενων, των ψευτοποιητών, της πολιτικής, της εξουσίας και της εκκλησίας αποκαλύπτεται με τον πιο απολαυστικό αλλά και φαρμακερό τρόπο. Με όπλο τον λόγο, τη γλώσσα, την ποίηση, ο Μολιέρος στον Μισάνθρωπο ανατρέπει ένα ολόκληρο κατεστημένο, καταδεικνύοντας τους απατεώνες της εποχής του. Τους απατεώνες κάθε εποχής.

Η Ιόλη Ανδρεάδη υπογράφει με την προσωπική της σκηνοθετική φόρμα ένα νέο ανέβασμα της κλασικής κωμωδίας που εμπνέεται από τη θεατρικότητα της κοινωνίας, καθώς αυτή συνδιαλέγεται με το στοιχειωμένο σύμπαν της θεατρικής σκηνής.

«Το θέατρο είχε πάντοτε εμμονή με τα πράγματα που επιστρέφουν, που εμφανίζονται ξανά εδώ απόψε», μας λέει ο Μάρβιν Κάρλσον.

«Κάθε τι στο θέατρο, τα σώματα, τα υλικά, η γλώσσα, ο χώρος, είναι στοιχειωμένο και αυτό το στοίχειωμα ήταν σε κάθε εποχή το πιο ουσιαστικό κομμάτι του νοήματος της θεατρικής πράξης, ήταν πάντοτε ο πιο βαθύς τρόπος συνομιλίας με τον θεατή».

Στη στοιχειωμένη θεατρική σκηνή τα φαντάσματα των εποχών που έχουν περάσει εμφανίζονται ξανά και επιτελούν τους ρόλους τους στο σήμερα. Οι ηθοποιοί στον Μισάνθρωπο συνδέονται με ένα συναισθηματικό νήμα με τους «προκατόχους» των ρόλων τους μέσα στους αιώνες.

Πάνω στα βάθρα τους, πλαισιωμένοι από τα εμβληματικά κάδρα τους, μπαίνουν σε διάλογο με τη στοιχειωμένη φύση του θεάτρου. Εκεί, όπου τα φαντάσματα των ηρώων που έχουν περάσει εμφανίζονται ξανά κουβαλώντας κάθε σημείο της διαδρομής του έργου ανά τους αιώνες, προσφέροντας τη μαγεία της μνήμης στην σκηνική ολοκλήρωση.