Μέχρι πρότινος, η συζήτηση στο επί κοντώ ξεκινούσε και τελείωνε στον ίδιο άνθρωπο: τον Αρμάντ Ντουπλάντις. Ο Σουηδός παγκόσμιος ρέκορντμαν είχε μετατρέψει τους μεγάλους τελικούς σε προσωπική του υπόθεση, συχνά μπαίνοντας στον αγώνα όταν οι υπόλοιποι είχαν ήδη εξαντλήσει τα περιθώριά τους. Με άλματα πάνω από τα 6.20 μ. και με μια αίσθηση αγωνιστικής «αυτοκρατορίας», ο Ντουπλάντις έμοιαζε αδιαφιλονίκητος.

Το 6.17 μ. του Εμμανουήλ Καραλής, όμως, δεν είναι απλώς ένα μεγάλο άλμα. Είναι μια δήλωση παρουσίας σε ύψη που μέχρι πρόσφατα ανήκαν σχεδόν αποκλειστικά στον Μόντο. Δεν πρόκειται για μια υπέρβαση στα όρια των 6.00–6.05 μ., αλλά για είσοδο σε μια ζώνη επιδόσεων που διαμορφώνει ιστορία.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν ο Καραλής μπορεί να πηδήξει 6.17 μ. — το έκανε. Το ζητούμενο είναι αν μπορεί να το επαναλάβει, να σταθεροποιηθεί στα 6.10+ και να μετατρέψει μια σπουδαία βραδιά σε αγωνιστική κανονικότητα. Αν αυτό συμβεί, τότε το επί κοντώ μπαίνει σε μια νέα εποχή πραγματικού ανταγωνισμού.

Τέλος η… πολυτέλεια για τον Μόντο

Ο Ντουπλάντις εξακολουθεί να έχει το πλεονέκτημα: τεχνική αρτιότητα, εκρηκτική ταχύτητα στο διάδρομο, εξαιρετική διαχείριση προσπαθειών και –ίσως το σημαντικότερο– την ψυχολογία του αθλητή που έχει μάθει να κερδίζει στο ύψος-ορόσημο. Όταν ο πήχης πηγαίνει στα 6.20 μ. και πάνω, ο Σουηδός έχει αποδείξει ότι μπορεί να ανταποκριθεί.

Όμως, ο ανταγωνισμός αλλάζει τη δυναμική ενός αγώνα. Αν ο Καραλής πιέζει στα 6.05, 6.10 ή 6.15 μ., ο Μόντο δεν θα έχει την πολυτέλεια να περιμένει μόνος του στο 6.20 μ. Θα πρέπει να μπει νωρίτερα στη μάχη, να πάρει ρίσκα, να ανεβάσει το επίπεδο. Και εκεί ακριβώς γεννιούνται τα ρεκόρ.

Η ιστορία του επί κοντώ δείχνει ότι οι μεγάλες εκρήξεις επιδόσεων δεν έρχονται σε περιόδους μονοκρατορίας, αλλά σε εποχές έντονου ανταγωνισμού.

Ο Σεργκέι Μπούμπκα ανέβασε τον πήχη διαδοχικά σε μια περίοδο που ένιωθε ότι έπρεπε να ξεπερνά όχι μόνο τους αντιπάλους, αλλά και τον εαυτό του. Κάτι ανάλογο θα μπορούσε να συμβεί και τώρα: αν ο Καραλής γίνει σταθερή απειλή, ο Ντουπλάντις ίσως αναγκαστεί να σπρώξει τα όρια ακόμη ψηλότερα – προς τα 6.25 μ. και, γιατί όχι, σε ύψη που σήμερα μοιάζουν εξωπραγματικά.

Μοναδική απειλή ο Μανόλο

Υπάρχουν και άλλοι αξιόλογοι άλτες στο παγκόσμιο στερέωμα, όμως κανείς μέχρι στιγμής δεν έχει δείξει σταθερά ικανότητα να κινείται στη ζώνη του 6.15+. Ο Καραλής, με το 6.17, είναι ο πρώτος εδώ και καιρό που «ακουμπά» πραγματικά τον θρόνο.

Το αν θα δούμε αμφίρροπες μάχες σε Παγκόσμια και Ολυμπιακούς Αγώνες θα κριθεί από τη συνέπεια. Αν ο Έλληνας επικοντιστής μετατρέψει την υπέρβαση σε κανονικότητα, τότε το επί κοντώ μπαίνει σε περίοδο δημιουργικής έντασης. Και όταν δύο αθλητές με τέτοιο ταλέντο κοιτούν τον ίδιο πήχη, το πιθανότερο είναι ότι ο πήχης θα ανέβει.

Ο βασιλιάς παραμένει στον θρόνο. Αλλά για πρώτη φορά μετά από χρόνια, η σκιά ενός πραγματικού αντιπάλου πέφτει δίπλα του. Και αυτό, για το άθλημα, μπορεί να σημαίνει νέα ιστορικά ύψη.

Διαβάστε επίσης

Βαθμολογία Super League: «Κόλαση» στην κορυφή – Πάτησε τετράδα ο Παναθηναϊκός, όλα τα αποτελέσματα

Παναθηναϊκός-Άρης 3-1: Πάτησαν ξανά τετράδα οι «πράσινοι»

ΠΑΟΚ-Αστέρας Τρίπολης 2-0: Επιστροφή στις νίκες για τον «Δικέφαλο»