Τα αποτελέσματα των τελευταίων τεσσάρων δημοσκοπήσεων που δημοσιεύτηκαν την τελευταία εβδομάδα ( OPINION POLL, ALCO, INTERVIEW, PULSE)  συμπίπτουν για άλλη μια φορά στις τάσεις που κατέγραψαν και ιδιαίτερα στην σημαντική άνοδο της Ν.Δ κατά 2%-2.5% στην περίοδο μετά την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων στο Ιράν και την διεθνή αναστάτωση που προκαλέστηκε.

Σημειώνεται δε αύξηση ταυτόχρονα σε όλους τους ποιοτικούς δείκτες της Ν.Δ και του Κ. Μητσοτάκη κάτι που δείχνει ότι έχει αποθέματα. Ξεφεύγει επομένως από μια επίδοση « εκεί γύρω στο 30%» , πάει στο 32%-34% και ανοίγει την διαφορά από το σταθερά δεύτερο ΠΑΣΟΚ στις  18%-19 μονάδες. Για την καταλληλότητα δε για Πρωθυπουργό βλέπουμε μια πρωτόγνωρη, χαώδη διαφορά με τον Κ. Μητσοτάκη στο 31%-32% και μια τριάδα ( Ζ. Κωνσταντοπούλου, Κ. Βελόπουλο και Ν. Ανδρουλάκη) εκεί γύρω στο 6%! Ταυτόχρονα η Ν.Δ εμφανίζεται στο 61% στην Παράσταση Νίκης , ενώ για πρώτη  φορά το 56.5% θεωρεί πολύ και αρκετά πιθανό να υπάρξει Τρίτη θητεία του Κ. Μητσοτάκη.

Η ανησυχία για τον πόλεμο που φτάνει το 85%, η εμφάνιση ισχυρής τάσης υπέρ της σταθερότητας  (αναγκαία την  θεωρούν οι 3 στους 4 πολίτες) και η συμφωνία με τον τρόπο χειρισμού της Κυβέρνησης της κατάστασης ενισχύει την « συσπείρωση γύρω από την σημαία », βελτιώνει όλα τα ποιοτικά μεγέθη που αφορούν στην Κυβέρνηση και αυτό αποτυπώνεται και στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού και στην εικόνα κυριαρχίας της Ν.Δ. Αυτό το σημείο πρέπει να τονιστεί.

Η ανησυχία ή και ο φόβος  εντείνουν την συσπείρωση γύρω από την Κυβέρνηση , «την συσπείρωση γύρω από την σημαία» όπως την αναφέρει η Πολιτική Επιστήμη,  αλλά το εύρος της εξαρτάται και από τους χειρισμούς  αντιμετώπισης μίας κρίσης . Θα μπορούσε μια Κυβέρνηση να τρωθεί σοβαρά αν έδειχνε αδυναμία σε συνθήκες μίας μείζονος κρίσης. Τίποτα στην Πολιτική δεν είναι αυτονόητο. Αν κάποιος δει αποτελέσματα δημοσκοπήσεων της ίδιας περιόδου σε σειρά από ευρωπαϊκές  χώρες  τα κυβερνητικά κόμματα πέφτουν ( π.χ Μ. Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία  κ.ά) . Τίποτα επομένως  δεν είναι αυτονόητο στην Πολιτική.

Έτσι αυτό που δίνει πόντους στην Κυβέρνηση και τον Κ. Μητσοτάκη δεν είναι  μόνο η ανησυχία, αλλά και χειρισμοί όπως και Πολιτικές που επέτρεψαν στην Κυβέρνηση να προχωρήσει  σε πρωτοβουλίες της και  να δείξει γρήγορα αντανακλαστικά  που τόνωσαν την σιγουριά , την ασφάλεια και την εθνική αυτοπεποίθηση.  Είναι χαρακτηριστικό  ότι το 73% συμφωνεί με την αποστολή των δύο ελληνικών φρεγατών και των μαχητικών F-16  στην Κύπρο που αποφάσισε η Κυβέρνηση, αφυπνίζοντας και άλλες χώρες της Ευρώπης να στείλουν δυνάμεις για την προστασία της Κύπρου. 

Ταυτόχρονα, το 71.9% συμφωνεί με τα εξοπλιστικά προγράμματα που υλοποιεί τα τελευταία χρόνια η Κυβέρνηση, μιας και στην πράξη αποδεικνύεται ότι θωρακίζουν την χώρα και μάλιστα την καθιστά πρωταγωνιστή στην διασφάλιση ασφάλειας σε Βουλγαρία, Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία.

Επίσης, το 56.4% θεωρεί πολύ και αρκετά σημαντικές ( 27.4% πολύ, 29% αρκετά) τις ενεργειακές συμφωνίες με τις Η.Π.Α για τις εξορύξεις και κάθετο διάδρομο, για την γεωστρατηγική σταθερότητα , την ενίσχυση της ανάπτυξης και του ενεργειακού ρόλου της χώρας.

Η αναζήτησή της σιγουριάς και της σταθερότητας αλλάζει συσχετισμούς , δυναμικές, αλλά και πεποιθήσεις, απόψεις. Το 73.5% πιστεύει ότι οι γεωστρατηγικές αναταράξεις απαιτούν σταθερότητα στην χώρα  και το εύρημα αυτό επιδρά καταλυτικά στις πολιτικές διεργασίες και τις απόψεις που κερδίζουν σημαντικό έδαφος. Στο ερώτημα αν θα ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές περισσότερο για να υπάρχει πολιτική σταθερότητα ή για να εκφραστεί διαμαρτυρία προς την Κυβέρνηση , για πρώτη φορά η σταθερότητα εμφανίζεται ως πλειοψηφική τάση με 55.1% , ενώ η διαμαρτυρία μειώνεται και βρίσκεται στο 34.1% . Μιλάμε για μια πλήρως αντεστραμμένη εικόνα σε σχέση με τα αποτελέσματα που βλέπαμε μέχρι τον Ιανουάριο. Αυτό με την σειρά του δυναμώνει την άποψη υπέρ της εκλογής αυτοδύναμης Κυβέρνησης που φτάνει το 45.4% , με την άποψη υπέρ Κυβερνήσεων συνεργασίας να μειώνεται και να βρίσκεται στο 46.4%, ενώ μέχρι πρότινος ήταν μειοψηφική.

Ωστόσο, ένα σημαντικό στοιχείο της πολιτικής πραγματικότητας που διαμορφώνεται είναι ότι η σημαντική αύξηση των ποσοστών του Κ. Μητσοτάκη και της Ν.Δ συνοδεύεται από την ακινησία ή και την μικρή ή μεγαλύτερη πτώση των άλλων κομμάτων .

Το ΠΑΣΟΚ π.χ  ως Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης  δεν δείχνει να διαθέτει τα καύσιμα  για μια σημαντική άνοδο , αφού μετεωρίζεται ανάμεσα σε διαφορετικές αντιλήψεις για την στρατηγική του και ενώ μόνο το 3.3% της κοινής γνώμης πιστεύει τον υποτιθέμενο εκλογικό του στόχο για να αναδειχθεί πρώτο κόμμα στις εκλογές . Μάλιστα ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, μόλις  ένα 20%-25% πιστεύει στον διακηρυγμένο εκλογικό στόχο του όπως διατυπώνεται από τον Ν. Ανδρουλάκη.

Γι αυτό και πέραν των ανοικτών πολιτικών, ιδεολογικών , στρατηγικών ζητημάτων που δεν φαίνονται να απαντούνται μέχρι τώρα, αλλά δεν φαίνεται να απαντηθούν ούτε στο Συνέδριο , το ΠΑΣΟΚ έχει ένα ακόμα πρόβλημα: Πορεύεται προς τις εκλογές με ένα εκλογικό στόχο που ένα πάρα πολύ μικρό ποσοστό ακόμα και των δυνάμεών του τον πιστεύει.

Όσο δε περνά ο χρόνος και «οι βελόνες» δεν κινούνται, αυτό θα οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε πλήγμα στο μόνο σημείο που τα πάει καλά , την υψηλή σχετικά συσπείρωση. Γι αυτό και η διαγραφή του Ο. Κωνσταντινόπουλου πέραν του ότι είναι δείγμα λειψής εσωκομματικής δημοκρατίας , αφού κανένα κόμμα δεν θέτει περιορισμούς στις απόψεις που ακούγονται στην πορεία προς ένα Συνέδριο, είναι και κόντρα στην λογική. Ο Ο. Κωνσταντινόπουλος απλά είπε αυτό που λένε ουσιαστικά όλοι, εξέφρασε την κοινή λογική. Ο Ν. Ανδρουλάκης δείχνει να μην κατανοεί ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να αναπτυχθεί ως κόμμα σιωπής, ούτε εμφανίζοντας ως διεύρυνση ονόματα προσώπων που κατά 90% δεν είχαν αφήσει ποτέ το ΠΑΣΟΚ. Ότι με παρόμοιες κινήσεις δεν δυναμώνει την ηγετικότητά του , γιατί αυτή κρίνεται από τα αποτελέσματα. Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι κόμμα τύπου Κ.ΚΕ. Ποτέ δεν ήταν και ποτέ δεν θα υπάρξει ως τέτοιο , τουλάχιστον ως μεγάλο κόμμα.

Τα άλλα κόμματα μειώνονται και ανάμεσά τους και η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ, Η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ , το Κ.Κ.Ε. Είναι φανερό, ότι όσο θα επικρατεί  η έννοια της σταθερότητας όποιο κόμμα σκοπεύει να πορεύεται ως αντισυστημικό θα μειώνεται. Την ίδια ώρα, ακόμα και τα συζητούμενα επί μακρόν νέα υπό ίδρυση κόμματα δεν φαίνεται να εμφανίζουν  κάτι το θεαματικό ως προς την επίδοσή τους και να ακολουθούν μάλλον μια πτωτική τάση σε σχέση με την αρχική  δυναμική τους από την μία και ταυτόχρονα η εμφάνισή τους να δημιουργεί μια ανακατανομή των ποσοστών των κομμάτων της αντιπολίτευσης, παρά να πλήττουν την Κυβέρνηση. Το κόμμα Τσίπρα για παράδειγμα από τον Νοέμβριο και μετά δείχνει μια σταθερή μείωση κατά 2% από μήνα σε μήνα. Από τον άνθρωπο που θα εμφανιζόταν και θα ανάτρεπε τους συσχετισμούς , είναι πια ένα υπό ίδρυση κόμμα που κανείς δεν ξέρει πότε θα εμφανιστεί. Το rebranding απέτυχε, η επικοινωνιακή θύελλα με αφορμή του βιβλίου δεν είχε πολιτικά αποκρυσταλλώματα και τώρα πια αυξάνουν τα ερωτήματα, οι αμφιβολίες για την δυναμική του. Θα δούμε τι θα συμβεί, αλλά το κλίμα του Μαρτίου δεν έχει καμία σχέση με το κλίμα του περασμένου Σεπτεμβρίου.

Μιλάμε επομένως για μια νέα πολιτική φάση, ενώ η κλεψύδρα για τον χρόνο μέχρι τις εκλογές έχει γυρίσει. Η Κυβέρνηση έχει εγγράψει μια σημαντική επιτυχία με τους χειρισμούς της και αυτό εγγράφεται στον σκληρό δίσκο της συλλογικής μνήμης. Δεν πρέπει να εφησυχάσει λόγω των τελευταίων  δημοσκοπικών επιδόσεών της. Μπροστά της έχει νέα στοιχήματα και πριν απ΄όλα αυτό της αντιμετώπισης πληθωριστικών πιέσεων και βέβαια αυτό της βελτίωσης του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών , αλλά και των μεγάλων αναγκαίων μεταρρυθμίσεων. Από την άλλη , η Αντιπολίτευση έχει χρέος να δει τι θα κάνει, πως θα αλλάξει , πως θα πείσει.

Οι εξελίξεις θα είναι σημαντικές και η διαμόρφωση των συσχετισμών ένα διαρκές πεδίο διερεύνησης.

Διαβάστε επίσης:

Αθήνα, Άγκυρα και Παρίσι βαδίζουν πάνω σε ένα λεπτό στρώμα πάγου

Ρωσία και Κίνα: Γεωπολιτικά όρια και στρατηγικές ευκαιρίες

Στρατηγικής σημασίας το δημοσκοπικό 33% του Μητσοτάκη

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.