Η πτώση των δύο 17χρονων κοριτσιών από τον 6^ο όροφο της πολυκατοικίας στην Ηλιούπολη, μας φέρνει αντιμέτωπους με ένα ερώτημα που αφορά βαθύτερα την εποχή μας: Πόσο ψυχικά αντέχουν σήμερα οι έφηβοι;  Το πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα περιστατικό, δεν μπορεί να ερμηνευτεί μόνο ως ένα «μεμονωμένο τραγικό γεγονός». Κάθε εφηβική αυτοκτονία έρχεται σαν ρωγμή μέσα στον κοινωνικό μας καθρέφτη. Μας φέρνει αντιμέτωπους όχι μόνο με την ψυχική οδύνη των παιδιών, αλλά και με το άγχος μιας ολόκληρης εποχής που δυσκολεύεται να ονειρευτεί το μέλλον.

«Ο έφηβος δεν αυτοκτονεί μόνο επειδή «στενοχωρήθηκε». Η αυτοκτονία είναι συχνά η κορύφωση μιας εσωτερικής ερήμωσης, μιας βαθιάς αίσθησης αδιεξόδου, εκεί όπου η ζωή παύει να βιώνεται ως τόπος νοήματος και σχέσης. Στην ψυχαναλυτική σκέψη, ο άνθρωπος αντέχει τον πόνο όταν υπάρχει μέσα του η εμπειρία ενός άλλου που τον κρατά ψυχικά. Όταν όμως κυριαρχεί το βίωμα της μοναξιάς, της ανεπάρκειας και της αδυναμίας να φανταστεί κανείς ένα αύριο διαφορετικό από το σήμερα, τότε ο ψυχισμός κινδυνεύει να καταρρεύσει.» εξηγεί στο topontiki.gr όπως η ψυχολόγος Χελέντια Παρασκευοπούλου Ψυχοδυναμική  Ψυχοθεραπεύτρια.

Η γενιά των αλλεπάλληλων κρίσεων

Τα τελευταία χρόνια, οι έφηβοι μεγάλωσαν μέσα σε αλλεπάλληλες κρίσεις. Οικονομική ανασφάλεια, πανδημία, κοινωνική απομόνωση, φόβος για το μέλλον. Η πανδημία ειδικά λειτούργησε σαν ένα τραύμα σιωπηλό, όπως μας εξηγεί η κυρία Παρασκευοπούλου: « Τα παιδιά στερήθηκαν το βλέμμα των συνομηλίκων, τη σωματικότητα της σχέσης, τις μικρές καθημερινές επαφές που συγκροτούν την αίσθηση του ανήκειν. Έμειναν για μήνες μπροστά σε μια οθόνη, σε μια ηλικία όπου η ταυτότητα χτίζεται μέσα από τη ζωντανή παρουσία του άλλου.».

Και ύστερα ήρθαν τα social media να εντείνουν την αγωνία της σύγκρισης. Ο έφηβος σήμερα δεν καλείται απλώς να υπάρξει· καλείται να αποδείξει συνεχώς ότι αξίζει. Να είναι όμορφος, επιτυχημένος, δημοφιλής, ευτυχισμένος. Ζει μέσα σε έναν αδιάκοπο καθρέφτη αξιολόγησης: « Όμως πίσω από τις φωτεινές εικόνες κρύβεται συχνά μια βαθιά αίσθηση κενού. Η ψυχή δεν τρέφεται από likes· τρέφεται από ουσιαστική σχέση, από βλέμμα, από αποδοχή.» τονίζει η ειδικός.

Οι γονείς και οι Πανελλαδικές εξετάσεις

Θα ήταν όμως άδικο και απλουστευτικό να ενοχοποιήσουμε τους γονείς. Οι σημερινοί γονείς κουβαλούν οι ίδιοι τεράστιο ψυχικό φορτίο. Τρέχουν να επιβιώσουν, να ανταποκριθούν οικονομικά, να στηρίξουν τα παιδιά τους σε μια κοινωνία όπου η επιτυχία μοιάζει μονόδρομος.

«Οι Πανελλαδικές συχνά αποκτούν διαστάσεις υπαρξιακής μάχης, όχι από ματαιοδοξία, αλλά από φόβο. Φόβο μήπως το παιδί «μείνει πίσω», μήπως δεν τα καταφέρει σε έναν κόσμο όλο και πιο αβέβαιο.

Και κάπως έτσι, χωρίς πρόθεση, το άγχος μεταβιβάζεται. Τα παιδιά δεν ακούν μόνο τα λόγια των γονιών τους· αφουγκράζονται κυρίως το συναίσθημά τους. Όταν ο ενήλικας έχει χάσει την πίστη του στη ζωή, όταν δεν βρίσκει χώρο για χαρά, ανάπαυση, ελπίδα, τότε ο έφηβος δυσκολεύεται να φανταστεί ότι η ενηλικίωση αξίζει τον κόπο.» εξηγεί η κυρία Παρασκευοπούλου.

 Συμπέρασμα

Ίσως λοιπόν το πιο ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι μόνο «γιατί αυτοκτονούν οι έφηβοι», αλλά τι είδους κόσμο τους παραδίδουμε. Έναν κόσμο διαρκούς επίδοσης και φόβου ή έναν κόσμο όπου υπάρχει ακόμα χώρος για αποτυχία, τρυφερότητα, σχέση και νόημα. Γιατί τελικά, αυτό που προστατεύει περισσότερο έναν άνθρωπο από τον θάνατο δεν είναι η επιτυχία, αλλά η αίσθηση ότι η ζωή μπορεί ακόμη να τον χωρέσει.

Με αφορμή τις επικείμενες Πανελλαδικές εξετάσεις, καλό είναι, μικροί μεγάλοι, να συνειδητοποιήσουμε ότι η αποτυχία είναι μέρος της ζωής μας και όχι το τέλος της. Δεν πρέπει να χρεωθεί ο μαθητής την αποτυχία εάν δεν μπει σε μια σχολή. Εκατομμύρια άνθρωποι χωρίς πτυχία έχουν πετύχει και αποτελούν πρότυπα για τις οικογένειες τους, τον κοινωνικό τους κύκλο και τη χώρα τους!

Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι μετά τις πανελλαδικές εξετάσεις ξεκινάει ένα  συναρπαστικό κεφαλαίο στη ζωής του, που αξίζει να το ζήσει και να ανακαλύψει όλες εκείνες τις μικρές αλλά και μεγάλες χαρές, όλες εκείνες τις «μάχες» που θα δώσει σε προσωπικό, οικογενειακό και επαγγελματικό πεδίο. Άλλες θα τις κερδίσει άλλες θα τις χάσει. Όλες όμως αυτές οι εμπειρίες, καλές ή άσχημες,  θα τον βοηθήσουν να ωριμάσει, να γίνει πιο προσεκτικός, πιο συνειδητοποιημένος και πιο σοφός, ώστε να αντιληφθεί ότι η ζωή μας  είναι το πολυτιμότερο δώρο και οφείλουμε να παλεύουμε, να δημιουργούμε και να τη χαιρόμαστε!

Διαβάστε επίσης

Χανταϊός: Το νοσοκομείο-φρούριο για τις πιο επικίνδυνες μεταδοτικές ασθένειες (Photos – Video)

Η 800ων ετών άσκηση που ρίχνει την πίεση (Videos)

Επανάσταση στην επεμβατική καρδιολογία με τις διαδερμικές επεμβάσεις βαλβίδων

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.