Η σύγκρουση ανάμεσα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ για το πόθεν έσχες του Νίκου Ανδρουλάκη ίσως να είναι κάτι πολύ περισσότερο από μία ακόμη σκληρή πολιτική αντιπαράθεση. Στην πραγματικότητα, πίσω από τις επιθέσεις, τις διαρροές, τους υψηλούς τόνους και την στοχοποίηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, υπάρχει μία βαθύτερη πολιτική στρατηγική: η προσπάθεια της κυβερνητικής παράταξης να «στραγγίξει» εκλογικά τον βασικό της ανταγωνιστή στον χώρο του Κέντρου, πριν ανοίξει οριστικά η συζήτηση για τις επόμενες εθνικές εκλογές.

Για τους πιο ρεαλιστές, πρόκειται απλά για το τέλος των αυταπατών και την εκδήλωση της πραγματικής επιδίωξης της ΝΔ, με δεδομένο ότι απαρέγκλιτος όρος και αναγκαία συνθήκη διατήρησης της κυριαρχίας της είναι η συντριβή του ΠΑΣΟΚ.

Όποιος από το ΠΑΣΟΚ είχε την ψευδαίσθηση ότι θα έπρεπε να έχει ανοιχτούς τους διαύλους με τη ΝΔ για… «χάρη της πατρίδας και της σταθερότητας» προσγειώνεται ανώμαλα πια.

Ο πόλεμος είχε ξεκινήσει από καιρό και η τελική επίθεση μόλις εξελίσσεται – ποτέ από τη ΝΔ δεν είδαν το ΠΑΣΟΚ ως πιθανό εταίρο – αυτό το νόμιζαν μόνο οι δεξιόστροφοι παράγοντες του ίδιου του Κινήματος. Και οι οποίοι καθυστέρησαν την προετοιμασία του ΠΑΣΟΚ για τον πόλεμο αυτό, που θα έρχονταν αναπόφευκτα και πέρα από τις ονειρώξεις κάποιων στη Χαριλάου.

Ο ρόλος του Γεωργιάδη

Το γεγονός ότι στην πρώτη γραμμή αυτής της επίθεσης βρίσκεται ο Άδωνις Γεωργιάδης μόνο τυχαίο δεν θεωρείται. Ο υπουργός Υγείας εδώ και μήνες έχει αναλάβει έναν ιδιότυπο πολιτικό ρόλο «πολιορκητικού κριού» απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, με συνεχείς αιχμές κατά του Νίκου Ανδρουλάκη, συστηματική αμφισβήτηση της πολιτικής του αξιοπιστίας και σαφή προσπάθεια να αποδομηθεί η εικόνα του ως «καθαρού» και θεσμικού αντιπολιτευτικού πόλου. Μάλιστα πριν το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και την απόφαση για μη συνεργασία με τη ΝΔ, που αυτό έλαβε, ο κ. Γεωργιάδης επισήμαινε με έμφαση ότι το Κίνημα οφείλει να συνεργαστεί με τη ΝΔ εφόσον χρειαστεί μετά τις εκλογές. Ακριβώς για να το… εκθέσει τον κεντρώο και μετριοπαθή χώρο.

Η υπόθεση του πόθεν έσχες ήρθε ουσιαστικά να λειτουργήσει ως καταλύτης για μία ήδη υπόγεια στρατηγική σύγκρουση. Και στην πραγματικότητα να αποκαλύψει τις πραγματικές διαθέσεις πίσω από τα ωραία λόγια.

Η μάχη του Κέντρου και το «ταβάνι» της ΝΔ

Στη ΝΔ γνωρίζουν καλά ότι η πολιτική κυριαρχία της επόμενης περιόδου δεν θα κριθεί μόνο στα δεξιά της, αλλά κυρίως στον ευρύτερο κεντρώο χώρο. Εκεί όπου παραδοσιακά κρίνονται οι αυτοδυναμίες και διαμορφώνονται οι μεγάλες εκλογικές νίκες.

Το πρόβλημα για το κυβερνών κόμμα είναι ότι, παρά τη φθορά της αντιπολίτευσης συνολικά, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν συχνά μία επίμονη δυσκολία να επαναπροσεγγίσει με άνεση τα ποσοστά που θα δημιουργούσαν συνθήκες πολιτικής κυριαρχίας πρώτης περιόδου Μητσοτάκη. Το «ψυχολογικό όριο» του 30% αντιμετωπίζεται πλέον ως κρίσιμος εκλογικός στόχος για την πρώτη κάλπη της απλής αναλογικής ή της πρώτης αναμέτρησης γενικότερα.

Και κάπου εκεί αρχίζει το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ. Διότι για να μπορέσει η ΝΔ να ξαναχτίσει δυναμική αυτοδυναμίας, πρέπει είτε να συσπειρώσει εκ νέου απογοητευμένους κεντρώους ψηφοφόρους είτε να περιορίσει δραστικά τη δυνατότητα του ΠΑΣΟΚ να λειτουργεί ως εναλλακτική επιλογή διαμαρτυρίας για μετριοπαθείς ψηφοφόρους που δεν θέλουν ούτε ΣΥΡΙΖΑ ούτε πιο «αντισυστημικές» λύσεις.

Υπό αυτό το πρίσμα, η σκληρή πίεση προς τον Νίκο Ανδρουλάκη αποκτά άλλο νόημα. Δεν είναι απλώς μία προσπάθεια πολιτικής φθοράς. Είναι μία επιχείρηση περιορισμού του πολιτικού χώρου μέσα στον οποίο κινείται το ΠΑΣΟΚ.

Οι «καμένες γέφυρες» και το τέλος των σεναρίων συνεργασίας

Η ειρωνεία είναι ότι επί μακρόν το ΠΑΣΟΚ παρουσιαζόταν από αρκετούς στη ΝΔ ως ο πιθανότερος μετεκλογικός εταίρος σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας. Παρά τις δημόσιες διαψεύσεις, – ειδικά από την Χαριλάου -, ουδείς αγνοούσε ότι στο παρασκήνιο υπήρχε πάντα η σκέψη ενός «αναγκαστικού γάμου» αν τα εκλογικά μαθηματικά το επέβαλλαν. Όμως η σημερινή εικόνα μοιάζει πλέον σχεδόν αντίστροφη. Για την ακρίβεια, επήλθε η πραγματική κατάσταση και φανερώθηκε η αληθινή πρόθεση της ΝΔ.

Οι επιθέσεις έχουν αποκτήσει τόσο προσωπικό και συγκρουσιακό χαρακτήρα, ώστε στο ΠΑΣΟΚ θεωρούν ότι η ΝΔ δεν επιδιώκει πλέον καν να διατηρήσει ανοιχτούς διαύλους. Αντίθετα, η Χαριλάου Τρικούπη εκτιμά (ή μάλλον το κατάλαβε έστω και τώρα, έστω και με τον σκληρό τρόπο) ότι η κυβερνητική παράταξη αντιμετωπίζει πλέον το ΠΑΣΟΚ όχι ως πιθανό μελλοντικό συνομιλητή, αλλά ως βασικό εμπόδιο στην ανακατάκτηση του κεντρώου ακροατηρίου.

Στελέχη του ΠΑΣΟΚ διαβάζουν πίσω από την υπόθεση του πόθεν έσχες μία συνολικότερη επιχείρηση πολιτικής απαξίωσης του Νίκου Ανδρουλάκη, ώστε να πληγεί συνολικά η αξιοπιστία της παράταξης. Και γι’ αυτό ακριβώς απαντούν πλέον με όρους «πολέμου» και όχι απλής αντιπαράθεσης.

Δεν είναι τυχαίο ότι η ρητορική των τελευταίων ημερών θυμίζει περισσότερο προεκλογική σύγκρουση δύο άμεσων αντιπάλων εξουσίας παρά διαμάχη μεταξύ δυνητικών κυβερνητικών εταίρων.

Ο φόβος της «λεηλασίας»

Στο ΠΑΣΟΚ υπάρχει αυτή η βαθύτερη πολιτική ανησυχία, ότι η ΝΔ επιχειρεί σταδιακά μία «λεηλασία» στελεχών, ψηφοφόρων και πολιτικού αφηγήματος.

Η Χαριλάου Τρικούπη βλέπει ότι η κυβέρνηση επενδύει συστηματικά στην εικόνα του «μοναδικού σταθερού πόλου διακυβέρνησης», επιχειρώντας να πείσει τους πιο μετριοπαθείς ψηφοφόρους ότι ένα ενισχυμένο ΠΑΣΟΚ δεν οδηγεί σε πολιτική αλλαγή αλλά σε αστάθεια, αβεβαιότητα ή παρατεταμένες διαπραγματεύσεις. Ταυτόχρονα, στο ΠΑΣΟΚ θεωρούν ότι η ΝΔ επιδιώκει να εγκλωβίσει το κόμμα σε μία διαρκή αμυντική στάση, ώστε να μη μπορεί να αναπτύξει αυτόνομη πολιτική ατζέντα απέναντι στην κυβέρνηση.

Και εδώ βρίσκεται ίσως η ουσία της σημερινής σύγκρουσης: η ΝΔ φαίνεται να έχει καταλήξει ότι ο πραγματικός της αντίπαλος για το κρίσιμο κεντρώο κοινό δεν είναι πλέον τόσο ο κατακερματισμένος χώρος της ριζοσπαστικής αντιπολίτευσης, αλλά ένα ΠΑΣΟΚ που εξακολουθεί να διατηρεί δίαυλο με πιο μετριοπαθείς, «θεσμικούς» ψηφοφόρους. Το μεγάλο ερώτημα είναι αν αυτή η στρατηγική θα αποδώσει ή αν τελικά θα λειτουργήσει αντίστροφα.

Διότι οι επιθετικές προσπάθειες «απορρόφησης» κομμάτων και χώρων συχνά προκαλούσαν και αντίστροφα αντανακλαστικά συσπείρωσης. Ειδικά όταν ένα κόμμα αισθάνεται ότι απειλείται υπαρξιακά.

Και επειδή οι γέφυρες ΝΔ-ΠΑΣΟΚ που φαντάζονταν κάποιοι δεν τρίζουν απλώς, αλλά καίγονται μπροστά στα μάτια όλων, το πραγματικό ερώτημα για το Κίνημα είναι εάν μπορεί να αντέξει στη μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση και να καλλιεργήσει πράγματι το σενάριο μιας μελλοντικής «προοδευτικής συνεννόησης», ως εναλλακτική κυβερνητική λύση στην γαλάζια κυριαρχία.

Διαβάστε επίσης

Ανδρουλάκης: Ένας επικοινωνιακός μηχανισμός επιχειρεί να οργανώσει την εξόντωσή μου – Είμαι και ηθικός και νόμιμος (Video)

Επιμένει ο Γεωργιάδης για το ακίνητο Ανδρουλάκη: «Μασαμπούκωσε 1,2 εκατ. από το Δημόσιο» – «Λάσπη στον ανεμιστήρα» λέει το ΠΑΣΟΚ

Μύλος με το ακίνητο Ανδρουλάκη: Αγωγή κατά Γεωργιάδη προαναγγέλει το ΠΑΣΟΚ – Τι απαντά ο υπουργός, πώς σχολιάζει ο Μαρινάκης

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.