«Τα λέμε όλα» με τον Μάκη Παπαδημητρίου και αφορμή της συζήτησής μας είναι το «Τέλος του Παιχνιδιού», του Samuel Beckett, στο οποίο πρωταγωνιστεί και σκηνοθετεί ο ίδιος και που μιλά για την ανάγκη των ανθρώπων να επικοινωνήσουν, ακόμα και όταν όλα γύρω τους μοιάζουν κατεστραμμένα. Επί σκηνής συναντάται με τον Γιώργο Χρυσοστόμου – οκτώ χρόνια μετά από την τελευταία τους θεατρική συνεργασία – σ’ ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ντουέτα του παγκοσμίου θεάτρου.

Ο Μάκης Παπαδημητρίου, όπως χαρακτηριστικά λέει, δεν ζητά από τον κόσμο να καταλάβει την παράσταση. Τον ευχαριστεί, όμως, να τον βλέπει να προβληματίζεται για το βαθύτερο νόημά της. Ο ίδιος, εξάλλου, καταγίνεται με τα νοήματα της ζωής, την ανάγκη του «εμείς» και την αξία της συλλογικότητας έναντι του «εγώ», με αρκετές δόσεις απαισιοδοξίας για το αν μπορεί να υπάρξει ένα καλύτερο μέλλον.

Κουβαλά πάνω του την καταγωγή του και την υπενθυμίζει στο έργο «Η Ευτυχία της Αργιθέας-Φτύχω η Αργιθεάτισσα» μια συνδημιουργία – ερμηνεία των Γιώργου Γάλλου, Μαρκέλλας Γιαννάτου, Μάκη Παπαδημητρίου, Σεσίλ Μικρούτσικου, Σταυρούλας Σιάμου.

Δε στέκεται μόνο στην αγάπη για την παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα της Αργιθέας που πέρασαν από γενιά σε γενιά, αλλά και στους αγώνες των γυναικών να κρατήσουν την ιστορία του τόπου τους ζωντανή. Γυναίκες που στερήθηκαν τα πάντα στη ζωή τους, δεν απέκτησαν μόρφωση, δεν είχαν τη ζωή που θα ήθελαν, γεννήθηκαν για να «υπηρετούν», όμως μετέφεραν όλη την ιστορία του τόπου αυτού από γενιά σε γενιά.

Μερικά από όλα όσα είπε ο Μάκης Παπαδημητρίου στο topontiki.gr:

-«Η έλλειψη επικοινωνίας είναι αναμενόμενη λόγω των συνθηκών που βιώνουμε ως κοινωνία. Έχουμε γίνει περισσότερο ατομιστές. Δεν μοιραζόμαστε τόσο πολύ. Κοιτάει ο καθένας τον κ@λο του. Συγνώμη κιόλας!»

-«Ο κόσμος βλέπει πολύ κοντόφθαλμα. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τι σημαίνει χρόνος και το τίποτα. Πρέπει να καταλάβουμε ότι κάποια στιγμή θα έρθει το τέλος, όπως κάποτε υπήρξε η αρχή. Η παράσταση αποτελεί πηγή προβληματισμού».

-«Δεν χρειάζεται να εναποθέσεις τις ελπίδες σε κάποιον άλλον για να ζήσεις καλά. Το θέμα δεν είναι η ατομικότητα, αλλά η συλλογικότητα. Θεοποιούμε πολλές φορές το άτομο. Δεν υπάρχει λόγος».

-«Μπορεί κάποιοι άνθρωποι που ήρθαν να δουν την παράσταση να μην πέρασαν ωραία. Κάποιοι μπορεί να μην κατάλαβαν. Κάποιοι άλλοι δεν κατάλαβαν, αλλά δεν πειράζει. Κάποιοι προβληματίστηκαν πολύ μετά την παράσταση. Και ήρθαν και 2 και 3 φορές να δουν την ξανά. Ο Μπέκετ είναι δύσκολος».

-«Κάποιοι νόμιζαν ότι θα δουν μια κωμωδία όπως πριν από 8 χρόνια που ήμασταν ξανά με τον Γιώργο στο ‘’Πέτρες στις τσέπες του’’. Η σημερινή παράσταση όμως είναι κάτι διαφορετικό. Εμείς μιλάμε μέσα από διαλόγους γεμάτους μαύρο χιούμορ και υπαρξιακό κενό».

-«Στα λόγια όλοι καλοί είμαστε. Το θέμα είναι τι γίνεται με τις πράξεις. Ο κόσμος δεν μπορεί να αλλάξει από μέρα σε μέρα. Η συλλογικότητα είναι αυτή που θα μας βγάλει μπροστά. Κάποιοι δεν κοιτούν το μετά. Έχουμε συνηθίσει να μην παιδευόμαστε και πολύ».

-«Με ενοχλεί που σκεπτόμενοι άνθρωποι τοποθετούνται πολιτικά μόνο μέσα από τα social media. Όταν δεν υπήρχαν πριν το 2007 τι κάναμε; Ο καθένας λέει τη μ@λ@κί@ του. Έρχονται όμως εκλογές και δεν πας να ψηφίσεις. Είναι μεγάλη η μερίδα του κόσμου που γράφει, γράφει, γράφει μόνο μέσα από εκεί».

-«Δεν θέλω να είμαι απαισιόδοξος, αλλά δεν βλέπω να αλλάζει η κατάσταση. Μακάρι να αλλάξει. Ως Μάκης είμαι οκ. Δεν έχω ανάγκη να στηριχθώ σε κάτι, αλλά μέχρι στιγμής νιώθω πολύ καλά που δεν χρειάζομαι να ακολουθώ κάτι. Μια ιδεολογία ή μια θρησκεία».

-«Δεν κάνω τηλεόραση γιατί οι προτάσεις που έχω δεν με ικανοποιούν. Και δεν είναι μόνο τα χρήματα, αλλά κυρίως οι συνεργάτες. Το ίδιο ισχύει και για το θέατρο. Αν μπορούσα θα έκανα πρώτα σινεμά, μετά θέατρο και μετά τηλεόραση».

-«Αν δεν εκτιμάς τον κόσμο, δεν μπορείς να κάνεις κάτι που τους αφορά. Αν πιστεύεις ότι ο κόσμος είναι γίδια, τότε θα παράγεις κάτι αντίστοιχο. Υπάρχει κόσμος που έρχεται στο θέατρο και του κάνουν εντύπωση τα κουστούμια και τα σκηνικά. Άλλος καθόταν στη πρώτη σειρά και έτρωγε πατατάκια».

-«Μπορώ να ζήσω και χωρίς το θέατρο. Είναι κάτι που το κάνω με μεγάλη ευχαρίστηση, αλλά αν κάποια στιγμή καταργηθεί το θέατρο θα προσπαθήσω να βρω κάτι άλλο. Δεν θα πω αν δεν κάνω θέατρο, θα πεθάνω».

-«Η παράσταση ‘’Η Ευτυχία της Αργιθέας-Φτύχω η Αργιθεάτισσα’’ αγκαλιάστηκε πολύ από κοινό. Υπήρξε κόσμος από την επαρχία που ήρθε για πρώτη φορά στο θέατρο. Συγκινήθηκα πολύ γιατί συνάντησα ανθρώπους από τον τόπο καταγωγής μου».

Διαβάστε επίσης:

Μάτι: Οι καταδικασμένοι διεκδικούν ελαφρύνσεις, τα θύματα δεν επανέρχονται, λέει ο Σύλλογος Συγγενών για την απόφαση του ΑΠ

Υπερχείλισε ξανά ο Πηνειός (Video)

Ρόδος: Τριήμερο στο… κρατητήριο για μεθυσμένο οδηγό που παρέσυρε και εγκατέλειψε πεζό – Δίωξη για κακούργημα

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.