Ριζική αναδιάρθρωση στο τοπίο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης φέρνει το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών που κατατίθεται προς ψήφιση στη Βουλή εντός του Ιουνίου, προκαλώντας ήδη σφοδρές αντιδράσεις, έντονες διχογνωμίες και βαθύ προβληματισμό σε αιρετούς, εργαζομένους και φορολογούμενους.

Η κυβερνητική πρωτοβουλία επιχειρεί μια τριπλή παρέμβαση, ανατρέποντας το εκλογικό σύστημα ανάδειξης δημοτικών και περιφερειακών αρχών, θεσμοθετώντας νέα τοπικά τέλη που συνδέονται με την ακίνητη περιουσία και σφίγγοντας ακόμη περισσότερο τη νομική «μέγγενη» γύρω από το δικαίωμα των συμβασιούχων στην εργασία.

Στο πολιτικό πεδίο, η κατάργηση του δεύτερου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών και η εισαγωγή της κάλπης της μίας Κυριακής – με δυνατότητα δεύτερης προτίμησης μεταξύ των συνδυασμών – διχάζει τον κόσμο της αυτοδιοίκησης.

Οι υποστηρικτές της ρύθμισης ισχυρίζονται ότι το νέο σύστημα θα περιορίσει το σημαντικό κόστος της διπλής εκλογικής διαδικασίας, θα ενισχύσει τη συμμετοχή των πολιτών και θα βάλει τέλος στις υπόγειες πολιτικές συναλλαγές που παραδοσιακά αναπτύσσονταν στο μεσοδιάστημα των δύο αναμετρήσεων.

Στον αντίποδα, έμπειροι αναλυτές και αιρετοί εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις, τονίζοντας ότι η κατάργηση της δεύτερης Κυριακής ακρωτηριάζει τη δυνατότητα ευρύτερων πολιτικών και κοινωνικών συναινέσεων.

Επισημαίνουν μάλιστα ότι το υφιστάμενο σύστημα εξασφάλιζε ισχυρή δημοκρατική νομιμοποίηση, καθώς ο τελικός νικητής απολάμβανε την υποστήριξη της απόλυτης πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος.

Το μεγάλο οικονομικό «αγκάθι» του νομοσχεδίου, ωστόσο, εντοπίζεται στην καθιέρωση του Τέλους Τοπικής Ανάπτυξης και του νέου Τέλους Περιφερειακής Ανάπτυξης. Πρόκειται για μηχανισμούς χρηματοδότησης των ΟΤΑ που συνδέονται άμεσα με την αξία της ακίνητης περιουσίας, γεγονός που έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων στη δημόσια διαβούλευση.

Οι ιδιοκτήτες ακινήτων κάνουν λόγο για την επιβολή ενός νέου, συγκεκαλυμμένου «τοπικού ΕΝΦΙΑ», ενώ οι ενοικιαστές εκφράζουν έντονο φόβο ότι το πρόσθετο αυτό οικονομικό βάρος θα μετακυλιστεί άμεσα στα ήδη φουσκωμένα ενοίκια. Από την πλευρά τους, τα στελέχη της αυτοδιοίκησης υπεραμύνονται των τελών, υποστηρίζοντας ότι αποτελούν βήμα προς την οικονομική αυτοτέλεια των δήμων μέσω της ενοποίησης υφιστάμενων επιβαρύνσεων.

Στην οικονομική αυτή εξίσωση παρεμβαίνει δυναμικά και η Ανώτατη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος, καταγγέλλοντας ότι το σχέδιο νόμου παραβιάζει την αρχή της φορολογικής δικαιοσύνης, καθώς επιβάλλει το ίδιο βάρος σε κατοικίες ίδιου εμβαδού, αγνοώντας πλήρως τα δημογραφικά και κοινωνικά κριτήρια των μεγάλων οικογενειών.

Η κορύφωση, πάντως, του πολιτικού κυνισμού και της νομοθετικής αυθαιρεσίας καταγράφεται στα άρθρα 138 και 730 του νομοσχεδίου, τα οποία έρχονται να θωρακίσουν και να επεκτείνουν το καθεστώς του ν. 4915/2022.

Οι συγκεκριμένες διατάξεις υποχρεώνουν αυταρχικά τους δήμους στην εξαντλητική άσκηση ένδικων μέσων και εφέσεων εναντίον των συμβασιούχων εργαζομένων τους, ακόμη και όταν υπάρχουν θετικές πρωτόδικες δικαστικές αποφάσεις για τη μονιμοποίησή τους.

Το κεντρικό κράτος, αφού πρώτα παρανόμησε εγκλωβίζοντας επί σειρά ετών χιλιάδες εργαζόμενους σε διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου για την κάλυψη πάγιων αναγκών —παραβιάζοντας το Προεδρικό Διάταγμα 81/2003 και την ευρωπαϊκή νομοθεσία— τώρα μετατρέπει τους Δήμους σε εντολοδόχους απολύσεων.

Η ρύθμιση αυτή καταλύει κάθε έννοια διοικητικής αυτοτέλειας των ΟΤΑ, όπως αυτή κατοχυρώνεται από το άρθρο 102 του Συντάγματος.

Μετατρέπει τους δημάρχους σε μαριονέτες και τους εκβιάζει νομικά και πειθαρχικά, αναγκάζοντάς τους να στραφούν δικαστικά εναντίον των ίδιων των υπηρεσιών τους και των δημοτών τους, ξοδεύοντας δημοτικό χρήμα σε δικηγόρους για να διώξουν απαραίτητο προσωπικό.

Ενώ η πλειονότητα των σχολιαστών ζητά ένα ευέλικτο πλαίσιο αξιολόγησης των υποθέσεων κατά περίπτωση, το νομοσχέδιο επιλέγει την αυτοματοποιημένη δικαστική εξόντωση. Μοναδική εξαίρεση αποτελούν οι απασχολούμενοι στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, γεγονός που οδήγησε τους συμβασιούχους των Κοινωνικών Δομών για την Αντιμετώπιση της Φτώχειας να ζητήσουν άμεσα ανάλογη ευνοϊκή μεταχείριση, καθώς καλύπτουν διαρκείς κοινωνικές ανάγκες επί σειρά ετών.

Το παζλ των αντιδράσεων συμπληρώνουν οι οργανωμένες παρεμβάσεις των Ενώσεων Αστυνομικών Υπαλλήλων, οι οποίες καταγγέλλουν περιορισμό της συμμετοχής των ενστόλων στα κοινά μέσω των νέων ασυμβίβαστων, καθώς και οι έντονες διαμαρτυρίες των προέδρων των μικρών δημοτικών κοινοτήτων κάτω των 300 κατοίκων, οι οποίοι βλέπουν τον ρόλο τους να υποβαθμίζεται περαιτέρω, ζητώντας αυτόνομες αποφασιστικές αρμοδιότητες και τοπικές πιστώσεις.

Το συμπέρασμα είναι αμείλικτο: το κράτος συνεχίζει να νομοθετεί τον παραλογισμό, φορτώνοντας τα δικαστήρια με προσχηματικές δίκες, στραγγαλίζοντας την αυτοδιοίκηση και αφήνοντας τους Δήμους να κάνουν τη «βρώμικη δουλειά» των απολύσεων.

Διαβάστε επίσης

Βόμβα «κρυφού» συνταξιοδοτικού χρέους στην Ευρώπη: Στο 403% του ΑΕΠ η Ελλάδα

Κλειστά διαμερίσματα: Νέα φορολογικά κίνητρα και ενισχύσεις για ανακαινίσεις – Πώς η Πολιτεία ψάχνει… αντικλείδια 

Μέση Ανατολή: «Τσίμπησε» το πετρέλαιο μετά τη νέα ανάφλεξη – Αυξήσεις πάνω από 3%

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.