Τίτλος: «Ημέρα Αποκάλυψης»
Σύνοψη: Ο Κέλνερ είναι ένας επιστήμονας ο οποίος γίνεται μέτοχος κρατικών μυστικών, τα οποία αφορούν στους εξωγήινους. Τα υπεξαιρεί, θεωρώντας ότι πρόκειται για μια αλήθεια που ανήκει στον κόσμο. Μαζί του η φίλη του Τζέιν αλλά και η Φερτσάιλντ, μια παρουσιάστρια δελτίου καιρού, με περίεργες ικανότητες. Μετά από κυνηγητό του «καλού» με το «κακό», η αλήθεια κρατάει τον τελευταίο λόγο.
Σκηνοθεσία: Στίβεν Σπίλμπεργκ
Παίζουν: Κόλιν Φερθ, Έμιλι Μπλαντ, Κόλμαν Ντομίνγκο, Τζος Ο’Κόνορ

Τώρα που η καριέρα του Στίβεν Σπίλμπεργκ βαδίζει στη δύση της, ο θρυλικός, πλέον, σκηνοθέτης μοιάζει να θέλει, με την «Ημέρα Αποκάλυψης», να ολοκληρώσει μια τριλογία με θέμα τους εξωγήινους. Τον γνωρίσαμε – και τον αγαπήσαμε – με τις «Στενές επαφές τρίτου τύπου» και με τον «Ε.Τ.», τώρα τον βαρεθήκαμε με  την «Ημέρα Αποκάλυψης». Αυτήν τη φορά αφήνει το σενάριο στα χέρια του στενού του συνεργάτη Ντέιβιντ Κεπ, αφού του προσφέρει την αρχική ιδέα. Κι αυτή δεν είναι άλλη από την αξιοποίηση της γνώσης που υποτίθεται ότι κατέχει, σε σχέση με το συμβάν στο Ρόσγουελ, στο Νέο Μεξικό, το 1947. Εκεί ανακαλύφθηκαν συντρίμμια αντικειμένου, το οποίο είχε καταρριφθεί και που θεωρήθηκε ιπτάμενο αντικείμενο αποστολής εξωγήινων στη Γη ( υπάρχει σαφέστατη σχετική αναφορά στην ταινία). Ο αστικός θρύλος θέλει τον  Στίβεν Σπίλμπεργκ να είναι το μόνο άτομο το οποίο παρακολουθεί το φιλμάκι του περιστατικού και της ανατομικής εξέτασης του μυστηριώδους όντος, παρέα με το προεδρικό ζεύγος Μπους. Με δεδομένο και κατατεθειμένο το ενδιαφέρον του Σπίλμπεργκ, πάνω στο θέμα των εξωγήινων, να η ευκαιρία να επανέλθει ο σκηνοθέτης με μια νέα προοπτική του θέματος.

Αυτά όλα θα μπορούσαν να αποτελούν το υλικό μιας καλής ταινίας, αν η ηθικολογία δεν αποτελούσε την κρίσιμη ύλη της «Ημέρας Αποκάλυψης». Και μάλιστα, η συγκεκριμένη ηθικολογία αποκτά τη γνώριμη κινηματογραφική μορφή των κλισέ. Δηλαδή, σχηματοποιήσεις του καλού και του κακού, το φως ως φορέας του πρώτου, στα χέρια των εξωγήινων, το σκότος ως κίνητρο των πρακτόρων, οι οποίοι καταδιώκουν τον Κέλνερ, τον «καλό» επιστήμονα, ο οποίος μαζί με τη φίλη του Τζέιν φυγαδεύουν επιστημονικές αποδείξεις της ύπαρξης των εκτός του πλανήτη μας όντων. Την κοινοποίησή τους αναλαμβάνει μια παρουσιάστρια δελτίων καιρού, η Φερτσάιλντ, με περίεργες ιδιότητες. Όλα τούτα μετά από μια καταδίωξη των πρακτόρων με τους κατόχους της αλήθειας, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από σταθερές του χολιγουντιανού κινηματογράφου, έστω κι αν αυτές τις διαχειρίζεται ο ικανός Στίβεν Σπίλμπεργκ. Μάλιστα, ο τρόπος της αφήγησης μοιάζει να δανείζεται τη μεθοδολογία ταινιών στη βάση βιβλίων του Νταν Μπράουν, αφού η «φώτιση» βρίσκεται απέναντι στην απόκρυψη. Η εκκλησία έχει κι εδώ τον ρόλο της, αλλά κυρίως οι πράκτορες της Wandex είναι οι εκπρόσωποι του ψεύδους και της συγκάλυψης. Ουσιαστικά, χαρακτήρες δεν διαπλάθονται κι έτσι η κατασκευή παραμένει άνευρη, είναι δύσκολο ακόμη και να ακολουθήσεις την κλασική μεθοδολογία της ταύτισης με τους ήρωες, βασικός άξονας της αμερικανικής κινηματογραφικής αφήγησης. Δύσκολο να κρατήσει τον θεατή καθηλωμένο και το μόνο ποντάρισμα της ταινίας είναι οι πληροφορίες, τις οποίες υποτίθεται ότι παρέχει. Κι αν η Αμερική διάγει μια περίοδο «εξωγηινολογίας», γεμάτη από αποπροσανατολιστική παραφιλολογία, ο υπόλοιπος πλανήτης έχει σημαντικότερα προβλήματα να αντιμετωπίσει.

Έστω κι αν όλα όσα καταδεικνύει ο Σπίλμπεργκ έχουν ισχύ, τίποτα δεν αλλάζει την σκληρή πραγματικότητα του ανθρώπινου βίου και των πολέμων. Το ψευδές δίλημμα ότι η «αποκάλυψη», όπως την πραγματοποιεί η ταινία, θα ήταν ικανή να ανατρέψει τη γήινη αντίληψη για τη μοναδικότητα της ανθρώπινης ζωής σ’ ένα ολόκληρο σύμπαν, έχει για οπαδό της αποκλειστικά και μόνον την αφέλεια. Σιγά την αποκάλυψη… Ωστόσο, πάντα ένα τέτοιο σενάριο ανοίγει την όρεξη της συνωμοσιολογίας, μια δεδομένα αντιδραστική πράξη. Άρα, ο Σπίλμπεργκ με την «Ημέρα Αποκάλυψης» κινηματογραφικά δεν προσθέτει τίποτα (όπως, ας πούμε, το έπραξε με τη «Λίστα του Σίντλερ» ή τους «Σίλμπερμαν»), βουλιάζει στα κλισέ και στην κοινοτοπία. Επίσης, θεματολογικά επαναλαμβάνει τον εαυτό του, εκμεταλλευόμενος το γενικότερο ενδιαφέρον για τους εξωγήινους, χωρίς ουσιαστική ανανέωση.  Το μόνο που μένει είναι η ικανότητά του να βαδίζει την πεπατημένη, γνωρίζοντας τα χνάρια του Χόλιγουντ.

Αξιολόγηση: **

Διαβάστε επίσης:

Governors Awards 2026: Όσκαρ Συνολικής Προσφοράς στους Glenn Close, Ridley Scott και Floyd Norman

Callum Turner για τον ρόλο του James Bond: «Αρκετά διασκεδαστικές οι φήμες, πραγματικά δεν ξέρω τίποτα» (photos/video)

«The Social Reckoning»: Η Sony Pictures κυκλοφόρησε το πρώτο trailer για το Facebook sequel του Aaron Sorkin (photos/video)

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.