«Haribo Kimchi» από τον JahaKoo

Μια αχαμνή streetfood καντίνα (pojangmacha) στέκεται ταπεινά σε κάποια συνοικία της Σεούλ, ανάμεσα σε φιλόδοξους ουρανοξύστες, λαμπερές επιγραφές και επικίνδυνα σοκάκια. Ο Jaha Koo, δημιουργός θεατρικών παραστάσεων, μουσικοσυνθέτης, βιντεογράφος και στη συγκεκριμένη περίπτωση σκηνοθέτης και ηθοποιός, αφηγείται, καθώς μαγειρεύει σε πραγματικό χρόνο, ιστορίες από τη ζωή του.

Και ξεκινώντας το ρεαλιστικό αλλά και εσωτερικό ταξίδι του από το χωριό όπου γεννήθηκε – με τη γιαγιά του που έφτιαχνε Kischmi (κάτι σαν τουρσί) για να επιβιώσει –, περνά στην πολύβουη πρωτεύουσα της χώρας του για να καταλήξει ως μετανάστης στο Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, αποκαλύπτοντας γεγονότα που τον στοίχειωσαν. Όπως, μεταξύ άλλων, τις πολιτικές εντάσεις της πατρίδας του ενάντια στο απολυταρχικό καθεστώς το 1980 και τη μετέπειτα φτωχοποίηση πολλών πολιτών, αλλά και τις «τραυματικές» εμπειρίες του όταν μετανάστευσε στην Ευρώπη.

Στηλιτεύει, λοιπόν, την αποξένωση των μεγάλων δυτικών πόλεων, τον ρατσισμό των Ευρωπαίων, τη δύσκολη προσαρμογή του σε νέες πολιτισμικές συνθήκες, τον επώδυνο ξεριζωμό από την πατρίδα και κατ’ επέκταση τη νοσταλγία και τη μοναξιά του.

Ωστόσο τα μελαγχολικά συναισθήματά του δεν εκφράζονται με διδακτικό τρόπο. Αγγίζει υπαινικτικά και με χιούμορ τις ανησυχίες του, έχοντας ως «συντρόφους» των διαδρομών του ένα ψηφιακό σαλιγκάρι, ένα ρομποτικό χέλι και ένα εικονικό ζελεδάκι – αρκουδάκι Haribo, που μασώντας το νιώθει μεγάλη ανακούφιση.

Η περφόρμανς τού Νοτιοκορεάτη καλλιτέχνη, χωρίς μεγαλοστομίες ή υπερβολές, είναι απόλυτα πολιτική. Ταυτόχρονα αναβλύζει τρυφερότητα και ελπίδα για μια καλύτερη ζωή.

Καθώς τα εδέσματά του αρχίζουν να ξεδιπλώνουν προκλητικά τη μυρωδιά τους μέσα στην αίθουσα και οι δύο θεατές – καλεσμένοι του τα απολαμβάνουν πάνω στη σκηνή, η προσωπική του εκμυστήρευση όλο και περισσότερο αφορά τη συλλογική μνήμη.

• 0

Ο Μπρους Φόξτον (Bruce Foxton), ο πρώην μπασίστας του ροκ συγκροτήματος The Jam, ανακοίνωσε ότι διαγνώστηκε με τη νόσο του Πάρκινσον.

Με αφορμή τις πρόσφατες φήμες γύρω από την υγεία του, ο Φόξτον έκανε μια ανάρτηση στο Facebook, εξηγώντας ότι οι επιπλοκές από μια προηγούμενη θεραπεία για τον καρκίνο, του προκάλεσαν «ορισμένα σημαντικά προβλήματα» τα οποία τελικά οδήγησαν στη διάγνωση του Πάρκινσον.

«Πλέον αντιμετωπίζω ένα μέλλον ζώντας με τη νόσο του Πάρκινσον…και είμαι αποφασισμένος να το κάνω αυτό όσο καλύτερα μπορώ», έγραψε στη λεζάντα της ανάρτησής του, προσθέτοντας: «Χρειάζεται πολύς χρόνος για να το συνειδητοποιήσω και να αποδεχτώ ότι το σώμα και το μυαλό μου είναι αντιμέτωπα με κάτι που βρίσκεται εντελώς εκτός του ελέγχου μου».

https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fbrucefoxtonofficial%2Fposts%2Fpfbid02N47CHVwy2UeYGDqv58iq3YWTR7szPMyhGhhoQWjshYFbHjUVPtVG8Qt2bRnUek4Vl&show_text=true&width=500

Ο Πολ Γουέλερ (Paul Weller), ο Ρικ Μπάκλερ (Rick Buckler) και ο Φόξτον δημιούργησαν τους Jam, σημαδεύοντας τη μουσική σκηνή από το 1977 έως τη διάλυσή τους το 1982, μέσα από τραγούδια που άγγιζαν τα προβλήματα της εργατικής τάξης και την πολιτική της εποχής. Μερικά από τα πιο διάσημα περάσματα μπάσου του Φόξτον περιλαμβάνονται στα τραγούδια «Down in the Tube Station at Midnight», «Going Underground» και «A Town Called Malice».

Δύο χρόνια μετά τη διάλυση των Jam, ο Φόξτον κυκλοφόρησε το ντεμπούτο σόλο άλμπουμ του με τίτλο «Touch Sensitive». Αργότερα εντάχθηκε στους Stiff Little Fingers, πριν επανασυνδεθεί με τον Μπάκλερ συμμετέχοντας στο συγκρότημά του «From the Jam» (παλαιότερα γνωστό ως «The Gift»). Το γκρουπ ερμηνεύει κλασικά τραγούδια των Jam, με τον Ράσελ Χάστινγκς (Russell Hastings) να έχει τον ρόλο του frontman που κάποτε κατείχε ο Γουέλερ.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Φόξτον επρόκειτο να ανέβει στη σκηνή με το συγκρότημα αλλά αναγκάστηκε να ακυρώσει την εμφάνισή του λόγω μιας λοίμωξης, σύμφωνα με τον Guardian.

«Η αφόρητη ζέστη σε συνδυασμό με μια προϋπάρχουσα λοίμωξη του αναπνευστικού με εξουθένωσαν εντελώς και η ιατρική οδηγία ήταν να ξεκουραστώ παίρνοντας παράλληλα φαρμακευτική αγωγή», έγραψε.

Μετά την ανακοίνωση της διάγνωσής του, ανέφερε: «Το γεγονός ότι έχω τα κατάλληλα φάρμακα για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων μου έδωσε μια ακόμα ευκαιρία να συνεχίσω να κάνω αυτό που αγαπώ και αυτό για το οποίο ζω, σε ένα ήρεμο και υποστηρικτικό περιβάλλον. Θα συνεχίσω να παίζω ζωντανά για όσο καιρό μπορώ».

Διαβάστε επίσης:

Ακυρώνεται η παράσταση «Βάκχες» της Λένας Κιτσοπούλου για λόγους υγείας

«The Odyssey»: Αντίστροφη μέτρηση για τη μεγάλη πρεμιέρα της ταινίας του Christopher Nolan – Το τελικό trailer (photos/videos)

Ozzy Osbourne: Πώς ένας 15χρονος θαυμαστής έγινε φίλος του για 40 χρόνια

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.