Στεγαστικό πρόβλημα: Συνένοχοι κυβέρνηση και κόμματα της κάλπικης αντιπολίτευσης

Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί για τις λαϊκές στεγαστικές ανάγκες από την κυβερνητική πολιτική της σημερινής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, είναι αφόρητη. Η ιδιοκατοίκηση μειώθηκε στο ιστορικό χαμηλό 69,4%. Κατά μέσο όρο τα νοικοκυριά δαπανούν το 35,5% του διαθέσιμου εισοδήματος για στέγαση. Το 10,6% καθυστερούν τις πληρωμές ενοικίου ή δόσης δανείου, ενώ 3 στους 10 (32%) καθυστερούν την πληρωμή λογαριασμών. 3 στους 10 ενοικιαστές δηλώνουν ότι θα αναγκαστούν να αφήσουν το σπίτι τους, τους επόμενους τρεις μήνες. 

Η κυβέρνηση της ΝΔ συνέχισε την πολιτική αυτής των ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ, που απελευθέρωσε τους πλειστηριασμούς και ποινικοποίησε ως «Ιδιώνυμο» αδίκημα τις κινητοποιήσεις ενάντια σε αυτούς. Με πλήθος νέων ρυθμίσεων, όπως η «διαταγή απόδοσης μισθίου»,  τον «Τειρεσία» ενοικιαστών, τον Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης Ακινήτων επιταχύνει το ξεσπίτωμα λαϊκών οικογενειών, απογειώνοντας την κερδοφορία μεγαλοϊδιοκτητών, τραπεζών, funds & servicers. Το κύμα πλειστηριασμών ξεπερνά τους 11.000 μέχρι το τέλος του 2026.

Η κυβερνητική πολιτική αύξησης της «προσφοράς» ακινήτων με μέτρα όπως η «κοινωνική αντιπαροχή» ωφελεί τράπεζες και κατασκευαστές, που με τη δωρεάν παραχώρηση κρατικής ακίνητης περιουσίας εξασφαλίζουν υψηλή κερδοφορία για δεκαετίες. Απ’ το σύνολο των κατοικιών που θα εκμεταλλεύονται θα παραδώσουν μόλις 5.000 κατοικίες που θα διατίθενται με «προσιτό» μίσθωμα και δυνατότητα εξαγοράς, έπειτα από δέκα χρόνια συνεπούς μίσθωσης. Τα προγράμματα «Σπίτι μου Ι -ΙΙ -ΙΙΙ», τα «Ανακαινίζω», «Εξοικονομώ» κλπ επιδοτούν την αύξηση τιμών κατοικιών, «ωφελώντας» ελάχιστους εργαζόμενους, επιβάλλοντας νέο τραπεζικό δανεισμό, μετατρέποντάς τους σε υποψήφιους για τις εξώσεις της επόμενης γενιάς πλειστηριασμών.

O μύθος της ευρωπαϊκής λύσης του στεγαστικού

Οι εκπρόσωποι της κάλπικης αντιπολίτευσης της εγχώριας Σοσιαλδημοκρατίας του ΠΑΣΟΚ, της αναβαθμισμένης έκδοσης του «Τσίπρα 2.0» και των υπολειμμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, παρουσιάζουν το στεγαστικό βασικά σαν «πρόβλημα Μητσοτάκη» και δείχνουν τη διέξοδο στις «βέλτιστες» πρακτικές της Ε.Ε.

Η αλήθεια είναι ότι σε ολόκληρη την ΕΕ σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια ραγδαία αύξηση του κόστους στέγασης, που τελικά υποχρέωσε Eurogroup και Ευρωκοινοβούλιο να αναζητούν «λύσεις» σε άλυτα προβλήματα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, όπως αυτό της στέγασης.

Στην Ισπανία του σοσιαλδημοκράτη Σάντσεθ λείπουν τουλάχιστον 700.000 νέες κατοικίες, ενώ η Μαδρίτη παίρνει τη σκυτάλη απ’ τη Βαρκελώνη στη στεγαστική «κρίση». Παρόλα τα μέτρα της κυβέρνησης και των Δήμων συνεχίζουν να εκτοξεύονται οι τιμές.

Στη Γερμανία η συγκυβέρνηση Χριστιανοδημοκρατών-Σοσιαλδημοκρατών αναζητά επίσης 700.000 νέες κατοικίες με την κρατική επιδότηση κατασκευής «κοινωνικών» κατοικιών να εξασφαλίζει λόγω αυξημένου κόστους μόνο 30.000 νέες κατοικίες το χρόνο. Ενώ το νομοθετημένο πλαφόν ενοικίου δεν εφαρμόζεται, αφού μόνο το 1% των ενοικιαστών προσφεύγουν στα δικαστήρια. 

Στην ΕΕ η «κοινωνική» κατοικία αφορά την κάλυψη της ακραίας φτώχειας με την επιβάρυνση των υπόλοιπων εργαζομένων. Οι κρατικές, ιδιωτικές ακόμα και συνεταιριστικές κατοικίες, στις οποίες το κράτος επιδοτεί το ενοίκιο, αποτελούν μόλις το 8% των κατοικιών. Η συντριπτική πλειοψηφία των στεγαστικών αναγκών παραμένουν ακάλυπτες.

Oι πραγματικές αιτίες και η διέξοδος

Σε Ελλάδα και ΕΕ το στεγαστικό πρόβλημα οξύνεται, γιατί παντού η γη και η στέγη αποτελούν εμπορεύματα, ακολουθούν την κίνηση της καπιταλιστικής οικονομίας και των κερδών των μονοπωλίων. Σε όλες τις πρωτεύουσες παγκόσμια που στηρίζονται στην τουριστική ανάπτυξη, τα κεφάλαια που επενδύονται σε ακίνητα με πολλαπλασιασμό των βραχυχρόνιων μισθώσεων και μέσω της Golden Visa πυροδοτούν τις τιμές. Στην Ελλάδα η ανάπτυξη που ιεραρχεί τη μετατροπή της χώρας και ιδιαίτερα της Αττικής σε τουριστικό προορισμό όλο τον χρόνο, αντικειμενικά αυξάνει τη ζήτηση ακινήτων. Κυβερνήσεις και κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης ούτε θέλουν ούτε μπορούν να αντιμετωπίσουν τη «στεγαστική κρίση». 

Τα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ πρωτοστάτησαν στις μάχες που έδωσε ο λαός το προηγούμενο διάστημα ενάντια στους πλειστηριασμούς, γι’ αυτό διώκονται από την αστική δικαιοσύνη. Σήμερα οι μάχες αυτές αποτελούν παρακαταθήκη κλιμάκωσης του λαϊκού αγώνα για το δικαίωμα στη στέγη με: επαναλειτουργία του ΟΕΚ, νομική προστασία της πρώτης κατοικίας απ’ τους πλειστηριασμούς, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, αναβάθμιση και επέκταση φοιτητικών εστιών με αξιοποίηση της κρατικής ακίνητης περιουσίας, φθηνό ρεύμα, ουσιαστικές αυξήσεις μισθών, κρατική στήριξη του κόστους στέγασης. 

Για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Για να κερδίσει ο λαός χρειάζεται πιο ισχυρό ΚΚΕ, μέσα και έξω από τη βουλή, να ισχυροποιηθεί το ρεύμα αμφισβήτησης, αντίστασης και τελικά ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής.

*O Ηλίας Τσιμπουκάκης είναι μέλος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ

Διαβάστε επίσης

Κεντροαριστερό μπάχαλο και πλήρης αβεβαιότητα

Η Κίνα μετρά τα κέρδη της από την κρίση ΗΠΑ – Ιράν

Γιατί ο Μητσοτάκης ανεβαίνει τώρα στα… προεκλογικά καφάσια

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.