Γυναικοκτονίες και παιδοκτονίες

Οι άντρες που «καθαρίζουν» ανέμελα τις γυναίκες τους και οι συμμορίες ανηλίκων που «καθαρίζουν» ακόμη πιο ανήλικους δίνουν το στίγμα της εποχής μας: Ποτέ άλλοτε δεν είχαν γίνει τόσο πολλές γυναικοκτονίες και παιδοκτονίες – για να μην πούμε και επιχειρήσεις βρεφοκτονιών, απλών ή και σύνθετων… Παραδείγματος χάρη, η γνωστή γυναίκα με τις γνωστές τριπλές επιδόσεις…

Στην ιστορία είχαμε και άλλα ειδεχθή εγκλήματα. Λόγου χάρη το έγκλημα του Χαροκόπου, το 1931, με τη δολοφονία του Αθανασόπουλου με τεμαχισμό και απόρριψη στον ποταμό Κηφισό – που απέδωσε το ρεμπέτικο τραγούδι «Κακούργα πεθερά». Ή ακόμη το έγκλημα μεταξύ των ετών 1925 και 1930 σε ένα χαμαιτυπείο, με το αιτιολογικό της εκφώνησης μιας κραυγής (βούρτου γερόμαγκα!) σε έναν ευαίσθητο γηραλέο τύπο.

Ή ακόμη την αφήγηση του Δημήτρη Κωστόπουλου αναφορικά με τη δράση της οικογένειας Γρηγοράκου, της οποίας το τέλος γράφτηκε όχι σε ένα σκηνικό του Κόπολα, αλλά στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, όταν ένα 4×4 προσεγγίστηκε από μοτοσυκλέτα… Ο «τελευταίος των Γρηγοράκων» ήταν προνοητικός ώστε να φέρει αλεξίσφαιρο γιλέκο, όμως ο δολοφόνος ήταν ακόμη πιο προνοητικός ώστε να τον πυροβολήσει στο κεφάλι…

Στις ημέρες μας είχαμε τον «47χρονο» που έπαιζε τον γιατρό, τον πιλότο, τον μεσίτη, τον φιλικά προσκείμενο σε ορθόδοξους και ανορθόδοξους πατέρες (Καθολικούς). Μέχρι που έταζε σε θύμα, που υπέφερε από μια πτώση από αλεξίπτωτο πλαγιάς, ότι θα θεραπεύσει την κατά 82% αναπηρία του και θα τον κάνει «να παίζει μπάλα»… Και φυσικά τον δράστη της ληστείας μετά φόνου της νεαρής κοπέλας στα Γλυκά Νερά – πιλότο στο επάγγελμα, που δεν δίστασε να στείλει στον θάνατο και το αγαπημένο του σκυλί.

Τα παλιά χρόνια υπήρχαν ορισμένα στάνταρντ, λ.χ. η ληστεία μετά φόνου σήμαινε εκτελεστικό απόσπασμα. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έλεγε για τους χουντικούς κρατούμενους πως «όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια», αλλά κι αυτά δεν κράτησαν. Στο σύγχρονο ποινικό καθεστώς καταλήξαμε να έχουμε την ποινή των εικονικών ισοβίων, η οποία όμως μετατράπηκε σε ελάσσονες ποινές.

Δεν θέλω να προτείνω σαν υπόδειγμα την Αμερική, όπου – εκτός από την ποινή του θανάτου, που επιβάλλεται ύστερα από 30 χρόνια – έχουν ποινές που κρατούν ακόμη και 50 χρόνια. Δεν πρόκειται να ξεχάσω τη δολοφονία του Τζον Λένον, οπότε ο καταδικασθείς ζήτησε αποφυλάκισή για ένατη φορά, αλλά η γνώμη των συγγενών ήταν βαρύνουσα: η Γιόκο Όνο, χήρα του Λένον, αρνήθηκε τη διαδικασία χάριτος…

Σε ένα τραγούδι ρεμπέτικο, σε στίχους και μουσική του Μάρκου Βαμβακάρη, ακούγεται η φωνή του Γρηγόρη Μπιθικώτση: «Αν είσαι μάνα και πονείς / έλα μια μέρα να με δεις / έλα πριν με δικάσουνε / κλάψε να μ’ απαλλάξουνε». Το τραγούδι εξέφραζε την αθλιότητα και τη φρίκη των φυλακών. Οι φυλακές πρέπει να μην είναι τρώγλες, να μην θυμίζουν κόμη Μοντεχρήστο του Αλέξανδρου Δουμά. Αλλά αυτό αρκεί;

Διαβάστε επίσης:

Ο τουρισμός έχει τη δική του ιστορία – Μέρος Δεύτερο

Ο τουρισμός έχει την ιστορία του

Κυνηγώντας τον οικοτουρισμό

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.