Πώς η πολιτική αντιπαράθεση πνίγεται σε μια κουταλιά νερό

Όποιος έχει τα κουράγια καλοκαιριάτικα να παρακολουθεί την πολιτική αντιπαράθεση δεν μπορεί παρά να εκπλήσσεται από το είδος και την ποιότητα των… εκτοξευόμενων επιχειρημάτων. 

Και δεν μιλάμε για τους συνήθεις χουλιγκανισμούς, αλλά για τις πολιτικές θέσεις των κομμάτων, που δείχνουν μιζέρια και προχειρότητα και φαίνεται πως πέφτουν στην αρένα μόνο και μόνο για να βγει επικοινωνιακά η μέρα.

Ένα τυπικό παράδειγμα είναι οι κατηγορίες της κυβέρνησης και της Ν.Δ. εναντίον των κομμάτων της αντιπολίτευσης για το «όχι» στις προτάσεις της για τη συνταγματική αναθεώρηση. 

Εγκαλούνται λοιπόν οι αντιπολιτευόμενοι για το ότι δεν δίνουν 180 ψήφους στις προτάσεις της κυβέρνησης, ώστε να της εξασφαλίσουν το δικαίωμα μετά τις εκλογές να καθορίσει μόνη της, ή με κάποιον άγνωστο συγκυβερνήτη, χωρίς ευρεία συναίνεση, αλλά μόνο με 151 ψήφους, την έκταση και το ακριβές περιεχόμενο της συνταγματικής αναθεώρησης.

Αν και είναι καταφανής ο παραλογισμός αυτής της απαίτησης, ας επισημάνουμε κάτι αυτονόητο: Η κυβερνητική επιχειρηματολογία ακυρώνει πλήρως την έννοια της συναίνεσης που η ίδια επικαλείται.  Διότι συναίνεση σε μια αναθεώρηση δεν αποτελεί η λευκή επιταγή που ζητείται να παραχωρηθεί εκ των προτέρων, στο πλαίσιο της προτείνουσας Βουλής, αλλά η διαπραγμάτευση και η συμφωνία επί της τελικής μορφής των διατάξεων στην αναθεωρητική Βουλή.

Η επιδίωξη για το αντίθετο συνιστά κακόγουστη απόπειρα πολιτικής απάτης. Ως εκ τούτου έχει απόλυτο δίκιο η αντιπολίτευση να λέει όχι στην κυβερνητική επιδίωξη.

Δεν ισχύει όμως το ίδιο στο πολύ σημαντικό θέμα της απορρόφησης δεκάδων δημοτικών φορέων διαχείρισης νερού και αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) από την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, που αποσκοπεί στην ορθολογική διαχείριση των υποδομών, των δικτύων και των υδάτινων πόρων. Εκεί η αντιπολίτευση δεν έχει δίκιο για ένα πλήθος από λόγους.

Ο κυριότερος είναι ότι η ύπαρξη άνω των 700 τέτοιων φορέων αποτελεί βασική αιτία για τις άπειρες σημερινές παθογένειες, απόλυτα καταστροφικές στην εποχή της εντεινόμενης κλιματικής κρίσης, όπως 

• η απουσία σοβαρών έργων, 
• η κακή κατάσταση δικτύων και υποδομών, 
• οι τεράστιες διαρροές, η έλλειψη συντονισμού, 
• η αλληλεπικάλυψη αρμοδιοτήτων, 
• η αδυναμία πρόσβασης σε χρηματοδοτικούς και δανειακούς πόρους, 
• η αδυναμία συνολικού σχεδιασμού εξοικονόμησης, 
• ακόμη και τα ακριβά τιμολόγια, που συχνά είναι ακριβότερα από αυτά της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ και σίγουρα αναντίστοιχα με την ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχονται στους καταναλωτές.

Η αντιπολίτευση είχε απόλυτο δίκιο όταν διεκδικούσε την παραμονή της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ στο Δημόσιο, ώστε να εγγυηθούν τη διατήρηση του νερού ως δημόσιου, επαρκούς, ποιοτικού και φθηνού αγαθού.  Τώρα που ανατίθεται στους δύο εθνικούς μας πρωταθλητές αυτό ακριβώς το καθήκον, τι έχει αλλάξει;

Διαβάστε επίσης

Το τελικό κριτήριο του Μητσοτάκη για τον χρόνο των εκλογών

Η τοξικότητα συχνά βλάπτει επικίνδυνα τους τοξικούς

Καταρχήν ευεργετική η πόλωση για Μητσοτάκη και Τσίπρα

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.