Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google
Add topontiki.gr on GoogleΑπό τον Αρχαιολογικό χώρο Ανακτορούπολης, στην Καβάλα, τον Αρχαιολογικό χώρο Καβειρίου, στη Λήμνο, και το Κάστρο Σκιάθου μέχρι τον Αρχαιολογικό χώρο Μυκηνών, τον Αρχαιολογικό χώρο Μαντίνειας, στην Αρκαδία, και το Φρούριο Καζάρμα Σητείας, η έκτη εβδομάδα εκδηλώσεων του θεσμού του Υπουργείου Πολιτισμού «Όλη Ελλάδα ένας πολιτισμός 2026» φέρνει δώδεκα πρωτότυπες παραγωγές, από τις 3 έως και τις 9 Αυγούστου.
Το πλούσιο πρόγραμμα περιλαμβάνει παραγωγές μουσικής, θεάτρου, χορού, εικαστικές δράσεις, καθώς και παραστάσεις για παιδιά και εφήβους, εμπνευσμένο από τον περίφημο στίχο από το Δύσκολο του Μενάνδρου, «Ὡς χαρίεν ἔστ’ ἄνθρωπος, ἂν ἄνθρωπος ᾖ» (Πόσο ωραίος –ώριμος– είναι ο άνθρωπος όταν πραγματικά είναι άνθρωπος). Οι εκδηλώσεις προσφέρονται δωρεάν από το ΥΠΠΟ, με απαραίτητη την προκράτηση θέσεων. Οι προκρατήσεις για τις εκδηλώσεις του Αυγούστου πραγματοποιούνται μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του θεσμού: www.allofgreeceoneculture.gr.
Το πρόγραμμα της έκτης εβδομάδας περιλαμβάνει τις εξής εκδηλώσεις:
Στις 4 και 5 Αυγούστου θα παρουσιαστούν τρεις παραγωγές: η θεατρική παράσταση Φιλοκτήτης του Χάινερ Μύλλερ, σε μετάφραση και δραματουργία της Ελένης Βαροπούλου, σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Ευκλείδη και με τον Σίμο Κακάλα, στον Αρχαιολογικό χώρο Καβειρίου, στη Λήμνο, η θεατρική παράσταση Η διαθήκη του καθηγητή του Δημήτρη Χατζή, σε δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία της Ασπασίας-Μαρίας Αλεξίου, στον Αρχαιολογικό χώρο Μυκηνών, καθώς και η παράσταση χορού Διάλειμμα θερινής νυκτός, σε χορογραφία του Δημήτρη Μυτιληναίου, στον Αρχαιολογικό χώρο Μαντίνειας, στην Αρκαδία.
Στις 5 και 6 Αυγούστου θα παρουσιαστεί η μουσική παράσταση Πόλεμος και «Ειρήνη;», σε μουσική σύνθεση και σύλληψη ιδέας της Ευαγγελίας Βελλή-Κοσμά, στην Αρχαία Έδεσσα – Αρχαιολογικό χώρο Λόγγου.
Στις 6 και 7 Αυγούστου θα παρουσιαστούν η θεατρική παράσταση 9:43 – Μη ακριβές αντίγραφο, σε κείμενο και σκηνοθεσία της Μάριας Φλωράτου, στο Αρχαιολογικό Μουσείο Νεμέας, καθώς και η μουσική παράσταση Μέτρα εαυτόν – και αν αντέχεις μάθε τον, με πρωτότυπη μουσική και ενορχήστρωση του Στέλιου Πετράκη και σύλληψη ιδέας, σενάριο και σκηνοθεσία της Ελπίδας Σκούφαλου, στο Φρούριο Καζάρμα Σητείας.
Στις 7 και 8 Αυγούστου θα παρουσιαστούν η μουσική παράσταση Ὅταν ἄνθρωπος ᾖ: Λόγιοι σκοποί της Κωνσταντινούπολης – Μουσικές της συνύπαρξης, στον Αρχαιολογικό χώρο Ανακτορούπολης, στην Καβάλα, η θεατρική παράσταση Ακριβούλα μου, σε σκηνοθεσία της Όλιας Λαζαρίδου, στο Κάστρο Σκιάθου, καθώς και η μουσική παράσταση Λωτοφάγοι ή Η ευθύνη, σε σύλληψη και καλλιτεχνική επιμέλεια του Kournos Music Festival, με ερμηνεύτρια την Έλλη Πασπαλά, στον Προϊστορικό Οικισμό Μύρινας Λήμνου.
Στις 9 και 10 Αυγούστου θα παρουσιαστούν η εικαστική περφόρμανς Κάθοδος, μία καλλιτεχνική σύμπραξη των ομάδων Counter-, fast filly και PHĒNO, στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης, η μουσική παράσταση Παίζω άρα υπάρχω: Ο άνθρωπος, το παιχνίδι και η μουσική, με την Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου στο πιάνο και τον Κωνσταντίνο Γεωργόπουλο στην αφήγηση, στον Πύργο Μπαζαίου, στη Νάξο, καθώς και η παράσταση για παιδιά και εφήβους Ένας άνθρωπος από μέταλλο, σε κείμενο του Νίκου Αντωνίου και σκηνοθεσία και δραματουργική επεξεργασία του Γιώργου Αντωνόπουλου, στο Μουσείο Ζακύνθου.
Ο Φιλοκτήτης (1965) του Χάινερ Μύλλερ, του σημαντικότερου Γερμανού δραματουργού του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, είναι η πρώτη αναμέτρηση του συγγραφέα με την αρχαία δραματουργία, που θα αποτελέσει σταθερή πηγή έμπνευσης του έργου του. Βασισμένος στο έργο του Σοφοκλή, αλλά και ερμηνεύοντάς το ελεύθερα, ο Μύλλερ δημιουργεί ένα έργο που, αν και σαφώς αναφέρεται στα πολιτικά αδιέξοδα της εποχής του και κυρίως στην κληρονομιά του σταλινισμού, μπορεί να διαβαστεί ως ένα πολιτικό έργο με προεκτάσεις στον σημερινό κόσμο, κυρίως όμως ως ένας στοχασμός πάνω στη σχέση σώματος και πολιτικής. Το σώμα του εγκαταλελειμμένου Φιλοκτήτη, θύματος της προσφοράς του στον κοινό αγώνα, διεκδικείται από εκείνους που τον υπέβαλαν, αδίστακτα, στη μαρτυρική παραμονή του στη Λήμνο. Κι έτσι, στον μυλλερικό κόσμο, όπου δεν προσδοκάται η εμφάνιση του από μηχανής θεού, ο Φιλοκτήτης γίνεται χρήσιμος ως πτώμα, αφού δεν μπορεί πλέον να φανεί χρήσιμος ζωντανός. Το ανθρώπινο σώμα και η μοίρα του, ο ανθρωπισμός και τα όριά του, η πολιτική που επανακαθορίζει τον νόμο σύμφωνα με τις ανάγκες της είναι θέματα που αφορούν τη σημερινή κοινωνία και βρίσκονται σε στενό διάλογο με τη φετινή θεματική του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός».
*Η παράσταση εντάσσεται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του 6ου Kournos Music Festival.
Πληροφορίες ΕΔΩ.

Η παράσταση βασίζεται στο διήγημα «Η διαθήκη του καθηγητή» από τη συλλογή Το τέλος της μικρής μας πόλης (1963) του Δημήτρη Χατζή. Στο διήγημα αναδεικνύεται με οξυδέρκεια το πώς συμπεριφέρονται οι έχοντες εξουσία σε μια επαρχιακή πόλη της Ελλάδας.
Με μελαγχολικά κωμικό τρόπο προβάλλονται ανάγλυφα τα αντικρουόμενα συμφέροντα, τα πάθη, οι κακίες και η διαστρέβλωση της αποστολής των διαφόρων θεσμών της κοινότητας. Η δράση εκκινεί με τον θάνατο του καθηγητή Ραλλίδη, ενός ανθρώπου που ήθελε να εκτελεί υπεύθυνα τα καθήκοντά του και να αποτελεί πηγή έμπνευσης για τους μαθητές του. Στην παράσταση δύο γυναίκες παρατηρούν κριτικά τα όσα συμβαίνουν και τα καταγράφουν επιδιδόμενες σε ένα παιχνίδι υπόδυσης ρόλων, μέσα από το οποίο μεταφέρουν τα λόγια των προσώπων του διηγήματος και παρωδούν τη μικροπρέπεια ορισμένων εξ αυτών. Προσπαθούν να βρουν τη θέση τους σε μια κοινωνία στην οποία οι άνδρες κάνουν κουμάντο, απορρίπτοντας τα πρότυπα που συναντούν γύρω τους και συνθέτοντας τα δικά τους για την εξυγίανση της κοινωνίας.
Πληροφορίες ΕΔΩ.

Ερμηνεύουν: Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Παναγιώτα Γιαγλή, Κωνσταντίνα Μπάρκουλη, Δημήτρης Μυτιληναίος, Αριστοτέλης Τελλάκης
ΑΜΚΕ: howtomakeyourlifeharder
Μια παράσταση χορού και μουσικής εμπνευσμένη από το Όνειρο (The Dream) σε χορογραφία Φρέντερικ Άστον και το μουσικό έργο του Φέλιξ Μέντελσον Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας. Όσον αφορά το ομότιτλο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, αντλείται επιπλέον δραματουργικό υλικό από το τέλος του, την ιδέα δηλαδή της παράστασης μέσα στην παράσταση, και από την όλη θεματική του ονείρου όπως την πραγματεύεται ο Άγγλος ποιητής και κατά συνέπεια από τη σχέση του ονείρου με την καλλιτεχνική δημιουργία.
Με τη συνοδεία ακουστικής και ηλεκτρικής κιθάρας, μπάσου, ντραμς και φωνής, οι πέντε χορευτές και χορεύτριες εκτελούν ακολουθίες κινήσεων σε διάφορους συνδυασμούς. Η σπονδυλωτή χορογραφία δεν στοχεύει σε μια αφηγηματική αναπαράσταση των αναφορών αλλά, αντίθετα, βασικό μέσο της θα αποτελέσει το έντονο και ποικιλόμορφο κινητικό λεξιλόγιο σε συνομιλία με μικρά αποσπάσματα πρόζας που θα εισαγάγουν το κοινό στα μέρη της παράστασης. Το μπαλέτο αντιπαραβάλλεται και συνομιλεί με κινήσεις κάθε είδους παράγοντας μια ιδιόμορφη γλώσσα που συντονίζεται αρμονικά με τη μουσική και αναζητά την απόλυτη συγκέντρωση στην κινητική γραφή και τον έλεγχο του χορευτικού οργάνου, δηλαδή του ανθρώπινου σώματος.
Πληροφορίες ΕΔΩ.

Μέσα σε στρατόπεδο συγκέντρωσης Α΄, Β΄, Γ΄… Ω΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο 1914 και η 1939 «τολμούν» να ερωτευτούν:
— Πώς τολμάτε;
— Η ειρήνη τολμά. Αγαθό αλλά μη δεδομένο· δυστυχώς…
Έξω από το στρατόπεδο συγκέντρωσης ο… πατέρας (;) της 1939 «τολμά» να αρνηθεί το σμίξιμο με τις σκιές. Δεν θα περάσει σύρματα για κάποιες ελάχιστες παραισθησιογόνες στιγμές ειρήνης· άλλωστε ενδιαφέρεται για δράση πολέμου αντί δράσης ειρήνης:
— Ποιος είστε, κύριε;
– Ο Πόλεμος.
– Πώς τολμάτε;
– Εύκολα· είμαι δεδομένος αλλά μη αγαθό.
Κακός σύμβουλος εντός και εκτός στρατοπέδου ο ήχος· φιλτραρισμένος μέσα από χαλάσματα και φόβο, αλλοιώνει σιωπές, ερωτόλογα, σφαίρες. Και η τόλμη για τον έρωτα διαφέρει από την τόλμη στη μάχη. Για όσους φοβούνται, ένας ακόμα εχθρός… Κακή η συγκυρία της ειρήνης για να γίνεις άνθρωπος, κακή η συγκυρία του πολέμου για να παραμείνεις άνθρωπος.
«Η αγάπη εμποδίζει τον θάνατο. Η αγάπη είναι ζωή». […] «Ναι, είναι πολύ πιθανό να σκοτωθώ αύριο». — Λέων Τολστόι, Πόλεμος και Ειρήνη
Πληροφορίες ΕΔΩ.
Ένα έργο μυθοπλασίας για τον Άνθρωπο, που προσπαθεί ακόμη να νοηματοδοτήσει την ύπαρξή του ενώ ταυτόχρονα μεταβαίνει –χωρίς σαφή όρια ή εγγυήσεις– σε μια μετανθρωπιστική εποχή.
Τρία πρόσωπα εισέρχονται στην αίθουσα ενός μουσείου αναζητώντας ξεκούραση από την τιμητική εκδήλωση για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα στην Ελλάδα, που γίνεται μερικούς ορόφους παραπάνω και στην οποία είναι καλεσμένοι. Όλοι περιμένουν το τελευταίο γλυπτό να καταφθάσει. Οι ήρωες σύντομα θα ανακαλύψουν ότι δεν μπορούν να δραπετεύσουν από την αίθουσα.
Καθώς το έργο εξελίσσεται, αρχίζουν να διαφαίνονται και να συγκρούονται οι διαφορετικές στάσεις ζωής των χαρακτήρων. Ο Άνδρας Α΄ προσεγγίζει το νόημα ως κάτι που μπορεί και πρέπει να κατασκευαστεί, ακόμη και τεχνητά· ο Άνδρας Β΄ το αποδομεί διαρκώς, αρνούμενος κάθε μορφή παρηγορητικής αφήγησης· ενώ η Γυναίκα Γ΄ βιώνει την ένταση της πεπερασμένης ανθρώπινης εμπειρίας, ταλαντευόμενη ανάμεσα στην ανάγκη για πίστη και στην αδυναμία της. Οι σκηνές του έργου λειτουργούν ως διαδοχικές δοκιμές νοηματοδότησης της ζωής, της τέχνης, της ιστορικής συνέχειας και του ανθρώπινου μέλλοντος και οδηγούν τους χαρακτήρες στη συνειδητοποίηση ότι το νόημα δεν προϋπάρχει, αλλά παράγεται αποκλειστικά από τον ίδιο τον άνθρωπο και παύει να υφίσταται χωρίς αυτόν. Η επίγνωση αυτή δεν παρουσιάζεται ως λύτρωση, αλλά ως διπλή εμπειρία απελευθέρωσης και ευθύνης, ανοίγοντας το ερώτημα για το τι χάνεται και τι διακυβεύεται σε έναν κόσμο που τείνει να υπερβεί τον άνθρωπο, καθιστώντας τα όρια μεταξύ φυσικού και ψηφιακού κόσμου όλο και πιο ασαφή.
Πληροφορίες ΕΔΩ.

Τα αρχαία επιγράμματα αποτελούν ποίηση υψηλής ποιότητας. Σπαράγματα διαμάντια λαξευμένα σε μάρμαρο, ταξιδεύουν σε διαφορετικές εποχές κι αιώνες. Οι μαντινάδες, τα περίφημα δίστιχα, αποτελούν τη συνέχειά τους. Οι δημιουργοί τους συνεχίζουνασυναίσθητα το έργο των αρχαίων επιγραμματοποιών. Φέρουν την ίδια φιλοσοφία: πύκνωση υψηλών νοημάτων σε ελάχιστους στίχους, με κοινό άξονα την ανθρώπινη ύπαρξη, τον έρωτα, τον θάνατο. Στην παράσταση υπάρχουν ανοιχτοί διάλογοι. Επιγράμματα και μαντινάδες συνομιλούν αντικριστά. «Πλέουν» στο σύμπαν που δημιουργεί ο Στέλιος Πετράκης με τις πρωτότυπες μουσικές και τους αυτοσχεδιασμούς της ομάδας του. Το πέρασμα από την κρητική λύρα σε άλλους ηχητικούς κόσμους γίνεται μεταφορά της ανθρώπινης εμπειρίας: ρευστή, απρόβλεπτη, βαθιά αναγνωρίσιμη. Απρόσμενες συναντήσεις σε έναν μοναδικό μουσικό τόπο.
Πληροφορίες ΕΔΩ.
Μουσικοί: Χρήστος Τσιαμούλης (ούτι), Γεώργιος Ντόβολος (φωνή), Γρηγόρης Κακούρης (φωνή), Στέφανος Δορμπαράκης (κανονάκι), Δημοσθένης Καραχριστοδούλου (λύρα), Στρατής Σκουρκέας (κρουστά), Νίκος Γύρας (μπάσο)
ΑΜΚΕ: ΕΝΑΛΛΑΓΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ
Η πρόταση Ὅταν ἄνθρωπος ᾖ αναδεικνύει τη λόγια μουσική της Κωνσταντινούπολης (15ος-19ος αι.) ως ζωντανή έκφραση ενός πολυπολιτισμικού και ανθρωποκεντρικού κόσμου. Σε ένα περιβάλλον συνύπαρξης πολιτισμών και θρησκειών, η μουσική λειτούργησε ως κοινός τόπος εμπειρίας και επικοινωνίας. Με αφετηρία τον στοχασμό του Μενάνδρου, η δράση φωτίζει τη διαχρονική αξία της ανθρώπινης σχέσης, του έρωτα, της οικογένειας και της ειρηνικής συνύπαρξης. Η κλασική ανατολική μουσική επηρέασε ουσιαστικά τη νεότερη ελληνική δημιουργία μέσα από τη σύζευξη εκκλησιαστικού και κοσμικού λόγου. Το πρόγραμμα κορυφώνεται με το ορατόριο για την ειρήνη του Τσατσαρώνη, ως μήνυμα μνήμης και ελπίδας.
Πληροφορίες ΕΔΩ.
[…] και κανείς δεν [τα] βλέπει πια, παρά μόνον όσοι ήταν καθαροί τον παλαιόν καιρόν, και οι ελαφροΐσκιωτοι στα χρόνια μας.
Δύο γυναίκες, η μία ώριμη και η άλλη πολύ νέα (μήπως είναι η ίδια;), σε ύψωμα μεγάλο, σχεδόν αδιάβατο ή κάπου στην άκρη της θάλασσας, ανάμεσα σε κάποιους χειροποίητους μικρούς φάρους, φροντίζουν τη φλόγα τους: λένε μια ιστορία, ώσπου να ξημερώσει. Είναι η Ακριβούλα, εννιά χρονών, και ένας μικρός θάνατός της, εκεί στο πέρασμα. Κι άλλες μορφές γύρω της, καντηλάκια ταπεινά, ιστορίες για μια χαμένη αθωότητα, μορφές σαν άνθη του γιαλού (αμμοθίνες) που έλαμψαν μια στιγμή κι έπειτα χάθηκαν, τις πήρε το κύμα – και ανάμεσά τους η παρηγορητική μορφή του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
Πληροφορίες ΕΔΩ.

Η μνήμη δεν αποτελεί μια απλή σκευή γεγονότων· είναι ο μηχανισμός μέσω του οποίου ο άνθρωπος συγκροτεί την ταυτότητά του. Στην Οδύσσεια, η Ιθάκη αποτελεί την ίδια τη συνθήκη της ανθρώπινης υπόστασης· είναι ευθύνη και επιλογή. Τι συμβαίνει, όμως, όταν ο ίδιος τις αποποιείται;
Η συνθέτρια Λίνα Ζάχαρη συμπράττει με την Έλλη Πασπαλά, τους resident δημιουργούς του Kournos Music Festival στη Λήμνο, καθώς και με τοπικά ερασιτεχνικά σύνολα, για τη μουσικοεικαστική δράση Λωτοφάγοι ή Η ευθύνη. Μια ηχητική και οπτική χειρονομία που ακολουθεί τις διαδρομές της συλλογικής μνήμης στο δικό μας νησί των λωτοφάγων, του βάρους και του χρέους, παρουσιάζεται στον παραθαλάσσιο οικισμό της προϊστορικής Μύρινας, σαράντα χρόνια αφότου ήρθε στο φως.
Σημείο αναφοράς της δράσης παραμένει το εμβληματικό έργο Το νησί των Λωτοφάγων (1990) του Στάμου Σέμση, σε ποίηση Βασίλη Νικολαΐδη, που σφραγίστηκε από τη σπουδαία ερμηνεία της Έλλης Πασπαλά. Τριάντα πέντε χρόνια μετά, κι ενώ το αστικό τοπίο μεταμορφώνεται σε νησίδα αποσύνδεσης και το νησί με τη σειρά του σε αστικό τοπίο, υπάρχει πλέον χώρος για την υπερβατική διάσταση της τέχνης ως πυλώνα ανατροπής;
Πληροφορίες ΕΔΩ.

Η δράση είναι μία καλλιτεχνική σύμπραξη και συμπαραγωγή των ομάδων Counter- (Γιώργος Γεροντίδης, Εύα Παπανικολάου), fast filly (Μαρία Ανδρικοπούλου, Νέλυ Παλαιογιάννη, Φένια Ρίζου) και PHĒNO (Βίκη Ζιώγα, Νίκος Κωστόπουλος)
ΑΜΚΕ: PHĒNO
Η εικαστική περφόρμανς Κάθοδος ενεργοποιεί μια διαδικασία κατανόησης του εαυτού μέσα από μια μετα-ανθρωποκεντρική προσέγγιση, όπου η ανθρώπινη ύπαρξη νοείται ως μέρος ενός πλέγματος διαειδικών σχέσεων. Οι συμβιωτικές αυτές δομές δεν είναι σταθερές ή ισόρροπες, αλλά συγκροτούνται από ασυμμετρίες, σχέσεις εξάρτησης και διαρκείς μετασχηματισμούς. H δράση προσκαλεί το κοινό σε μια συλλογική εμπειρία κατάβασης μέσα από τα αθέατα γεωλογικά στρώματα σε ένα οριακό πεδίο εμπειρίας, όπου οι κοινωνικές και αντιληπτικές συνθήκες αποσταθεροποιούνται. Πρόκειται για ένα τελετουργικό απομάθησης, μια ακολουθία αναπάντεχων συναντήσεων –ή αναμετρήσεων– με το έδαφος, την υλικότητα και τις μη ανθρώπινες μορφές ζωής. Τι θα σήμαινε η φροντίδα για τον πλανήτη αν προϋπέθετε την επινόηση ριζικά νέων τρόπων ακρόασης, αντίληψης και συνύπαρξης;
Πληροφορίες ΕΔΩ.

Στη μουσικοθεατρική παράσταση Παίζω άρα υπάρχω, το δεξιοτεχνικό παίξιμο του πιάνου συνδιαλέγεται με το θεατρικό παιχνίδι, αναδεικνύοντας τη δημιουργική ικανότητα του ανθρώπου. Η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου, επιλέγοντας από ένα εκτεταμένο μουσικό ανθολόγιο από τον Μπαχ και τον Μότσαρτ μέχρι τους Α. Ζολιβέ, Φρ. Γκούλντα, Φ. Γκλας, Ε. Μπλοχ και Μπητλς, με εκτελεστική δεινότητα, εναλλάσσοντας ύφος και ρυθμούς, από κλασικές, σύγχρονες ή τζαζ τεχνικές, προσκαλεί σε διάλογο τον επί σκηνής ηθοποιό Κωνσταντίνο Γεωργόπουλο, να αυτοσχεδιάσει, να απαντήσει ή να ερμηνεύσει διαφορετικούς ρόλους. Εκείνος, με τη σειρά του, αναπτύσσει ένα κειμενικό ρεπερτόριο. Έναν εαυτό που δρα στη κατεύθυνση και με τις αρχές του ουμανισμού και του πνεύματος ενός πανανθρώπινου πολιτισμικού παιχνιδιού. Επιλέγονται κείμενα των Σαίξπηρ, Σου Τζέννινγκς, Γιόχαν Χουιζίνγκα, Ντόναλντ Γουίννικοτ, Αλμπέρ Καμύ, μύθοι και παραμύθια.
Πληροφορίες ΕΔΩ.
Η ομάδα Contratiempo ζωντανεύει το παραμύθι Ένας άνθρωπος από μέταλλο του βραβευμένου συγγραφέα Νίκου Αντωνίου, σε μια παράσταση με πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις, τραγούδια και σύγχρονο χορό.
Ο Μάρκος έχει ανακαλύψει έναν μαγικό τρόπο να ταξιδεύει τα βράδια: η σχολική του τσάντα γίνεται το ιπτάμενο μέσο που τον πάει όπου επιθυμεί. Όταν επισκέπτεται έναν μικρό πλανήτη, γνωρίζει δυο παράξενα μεταλλικά πλάσματα, τον Σεν και τον Έπι. Οι τρεις τους κατευθύνονται προς την πόλη· εκεί ο Σεν έχει να εκπληρώσει μια περίεργη αποστολή, που όταν τη μαθαίνει ο Μάρκος αναστατώνεται πολύ. Ο Σεν πιστεύει ότι είναι και αυτός άνθρωπος, επειδή –όπως και ο Μάρκος– έχει δυο χέρια, δυο πόδια και δυο μάτια. Είναι όμως η εμφάνιση που καθορίζει το ανθρώπινο είδος ή μήπως είναι κάτι άλλο; Μέσα από μια ξεχωριστή θεατρική περιπέτεια στο διάστημα θα εξερευνήσουμε όλα όσα μας χωρίζουν από το μη ανθρώπινο: τη φροντίδα, την αλληλοβοήθεια, τη δικαιοσύνη.
* Η παράσταση απευθύνεται σε παιδιά άνω των 4 ετών.
Πληροφορίες ΕΔΩ.

Πληροφορίες
Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.