Μακριά από «εκπλήξεις»

Ποια μπορεί να είναι η έκπληξη των εκλογών; Αυτό το ερώτημα διατυπώνεται πολύ συχνά εσχάτως, ιδιαίτερα στις χαλαρές καλοκαιρινές παρέες. Η απάντηση είναι μάλλον σύνθετη, αφού σε επίπεδο κομμάτων οι εκπλήξεις δεν συγκεντρώνουν σοβαρές πιθανότητες. Κάποιες που πήγαν να διαμορφωθούν σε «νεκρό» πολιτικό χρόνο πήγαν εν τέλει άπατες.

Η Ελληνική Λύση (Κυριάκος Βελόπουλος), η Πλεύση Ελευθερίας (Ζωή Κωνσταντοπούλου) και η Ελπίδα για τη Δημοκρατία (Μαρία Καρυστιανού) κάποια στιγμή από το δεύτερο εξάμηνο του 2024 μέχρι και το τέλος του 2025 διεκδίκησαν περιστασιακά τη δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις, παρότι όλοι οι σοβαροί και ψύχραιμοι γνώριζαν πως αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως να συμβεί για κάποιες εβδομάδες στις δημοσκοπήσεις, αλλά σε καμιά περίπτωση στις εκλογές.

Είχε προηγηθεί και το «επεισόδιο» με τον Στέφανο Κασσελάκη, ο οποίος είχε φαντασιωθεί για ένα διάστημα ότι θα γίνει πρωθυπουργός, μέχρι τελικά να καταλήξει στα αζήτητα.

Εκπλήξεις όμως δεν συνιστούν μόνο οι απροσδόκητες δημοσκοπικές επιδόσεις διαφόρων μικρών κομμάτων, αλλά και γεγονότα ικανά να αλλάξουν την πορεία των πολιτικών πραγμάτων. Ως εκ τούτου στην κυβέρνηση – και ιδιαίτερα στο Μέγαρο Μαξίμου –, ιεραρχώντας τους πολιτικούς κινδύνους, δεν εστιάζουν τόσο στους σταθερούς και γνωστούς αντιπάλους τους, την ΕΛ.Α.Σ. και το ΠΑΣΟΚ, αλλά στο ενδεχόμενο εμφάνισης αστάθμητων πολιτικών παραγόντων.

Μη προβλεπτοί κίνδυνοι

Πρώτος και καλύτερος είναι ο Αντώνης Σαμαράς και το αναμενόμενο κόμμα του, για το οποίο διατυπώνονται εντελώς αντιφατικές εκτιμήσεις, που κυμαίνονται από ένα μικρό μονοψήφιο ποσοστό, που θα ανακατέψει την τράπουλα στο ισόγειο της δεξιάς πολυκατοικίας, έως μια διψήφια επίδοση, που θα προκαλέσει ταραχή στο ρετιρέ της Νέας Δημοκρατίας.

Στην πραγματικότητα η τελική του επίδοση θα έχει συγκυριακά – και ως εκ τούτου μη προβλέψιμα – χαρακτηριστικά, αφού ο πρώην πρωθυπουργός δεν επιχειρεί να κομίσει κάτι πολιτικά ή ιδεολογικά νέο ή ανατρεπτικό, αλλά να εκφράσει ένα τμήμα της δεξιάς αντικυβερνητικής δυσαρέσκειας.

Ένας άλλος αστάθμητος παράγοντας είναι φυσικά η πορεία των ενεργών πολεμικών συγκρούσεων – και κυρίως αυτής στη Μέση Ανατολή –, οι οποίες έχουν σοβαρό ενεργειακό και γεωστρατηγικό υπόβαθρο και μπορούν ανά πάσα στιγμή να ακυρώσουν κάθε πολιτικό σχεδιασμό και να υψώσουν ανυπέρβλητα εμπόδια στην εφαρμογή κάθε προγραμματισμένου πολιτικού μέτρου.

Κάποιες άλλες εκδοχές μη προβλεπτών κινδύνων βλέπουμε να εξελίσσονται αυτές τις μέρες σε δύο επίπεδα:

● Σε αυτό των πυρκαγιών και εν γένει των φυσικών καταστροφών, οι οποίες αποδεικνύουν πως κανένας σχεδιασμός δεν είναι σε θέση να καλύψει όλα τα ενδεχόμενα κινδύνου – και αυτό δεν αφορά μόνο το ελληνικό κράτος, το οποίο δεν χαίρει ιδιαίτερης υπόληψης, αλλά και διάφορα άλλα, ανά την Ευρώπη, των οποίων την οργάνωση ουδείς αμφισβητεί με σθένος.

● Στην οργανωμένη «επιδρομή» δεκάδων χιλιάδων παράνομων μεταναστών που επιχείρησαν να σπάσουν τα ισπανικά σύνορα από την πλευρά του Μαρόκου θυμίζοντας την ανάλογη απόπειρα που εκδηλώθηκε στον Έβρο την άνοιξη του 2020 με τουρκική καθοδήγηση.

Όσα μπορεί δεν είναι απαραιτήτως αρκετά

Στην πραγματικότητα κανένας από τους παραπάνω παράγοντες δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί πλήρως από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ως εκ τούτου ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρειάζεται έναν σχεδιασμό που να προστατεύει την κυβέρνησή του από τις συνέπειες μιας μη υπολογισμένης κρίσης και να αποτρέπει την ενίσχυση των αντιπάλων του.

Το μεταναστευτικό είναι ένα θέμα που ξεκάθαρα ευνοεί την κυβέρνηση, καθώς της επιτρέπει να επικαλείται την επιτυχή απόκρουση της απόπειρας εισβολής στον Έβρο το 2020, ώστε να διεκδικεί ψηφοφόρους από άλλα κόμματα της Δεξιάς, και ταυτοχρόνως να εκμεταλλεύεται τις φιλομεταναστευτικές απόψεις κομμάτων της Αριστεράς για να τα ταυτίζει με την περιθωριακή ρητορική περί ανοιχτών – ή και καθόλου – συνόρων και με αυτόν τον τρόπο να ζεστάνει τις… κρύες καρδιές μιας αξιόλογης μάζας δυσαρεστημένων κεντρώων.

Σε ό,τι αφορά το πρόβλημα των πυρκαγιών, τις πρώτες μέρες του Αυγούστου δεν είναι εύκολο να προβλέψει κάποιος εάν θα χειροτερέψει δραματικά το επόμενο διάστημα ή θα παραμείνει υπό σχετικό έλεγχο σε ό,τι αφορά τις πολιτικές του επιπτώσεις. Ανήκει όμως σαφέστατα στην κατηγορία των φυσικών καταστροφών, που θα μπορούσαν να προκαλέσουν σοβαρή κρίση όσο καθυστερεί η προκήρυξη των εκλογών. Πολιτικός σχεδιασμός επ’ αυτού του κινδύνου είναι πρακτικά αδύνατον να διαμορφωθεί, συνεπώς μια εύλογη «στρατηγική» είναι… οι προσευχές, οι δεήσεις και τα ευχέλαια.

Και πάμε στα (πολύ) δύσκολα, καθώς το εύθραυστο οικονομικό περιβάλλον συντίθεται από ένα πλήθος παραμέτρων που έχουν επιβαρύνει πολύ σοβαρά το κλίμα για την κυβέρνηση.

Οι πόλεμοι, το ασανσέρ των τιμών στην ενέργεια, η ανεξέλεγκτη άνοδος του κόστους ειδών πρώτης ανάγκης, τροφίμων και στέγης, η σοβαρή υποβάθμιση της ποιότητας ζωής χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων, η βαριά παραμέληση της μικρομεσαίας επιχειρηματικής δραστηριότητας (με σοβαρές συνέπειες στο σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας) είναι στοιχεία μιας πραγματικότητας που πολύ δύσκολα μπορεί να αντιμετωπιστεί από ένα πακέτο μεγέθους και προδιαγραφών ΔΕΘ.

Το μόνο που απομένει είναι αυτό που ο ίδιος ο Μητσοτάκης επικαλείται: Δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε πλήρως τα πάντα, αλλά προσπαθούμε να μετριάζουμε τις συνέπειες. Αυτό το επιχείρημα ίσως είναι αποδεκτό σε ό,τι αφορά τα απόνερα των πολεμικών συγκρούσεων, αλλά δεν πείθει τους ενδιαφερόμενους όταν πρόκειται για το μοντέλο διανομής των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης.

Γι’ αυτό άλλωστε ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της κυβερνητικής επιχειρηματολογίας είναι ήδη η πρόκληση αισθημάτων ανασφάλειας στους οικονομικά μεσαίους και πολιτικά κεντρώους – οι οποίοι θα κρίνουν την έκβαση των εκλογών – όσον αφορά το ενδεχόμενο της ακυβερνησίας ή του ρίσκου για την οικονομική πορεία της χώρας. Κάπως έτσι θα πορευτούν μέχρι την κάλπη…

Διαβάστε επίσης:

ΚΚΕ: Στην πρώτη γραμμή των πύρινων μετώπων κόντρα στην «επιλεκτική ανικανότητα» της κυβέρνησης

Όταν η Eldorado Gold αθετεί τις συμφωνίες της

Με το βλέμμα στο βαρέλι

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.