Έλενα Ακρίτα: Πώς η πρόταση για αντιπροεδρία της Βουλής έφερε πόλεμο κυβέρνησης και προοδευτικής αντιπολίτευσης

Μια φαινομενικά τυπική κοινοβουλευτική διαδικασία εξελίσσεται σε μείζονα πολιτική σύγκρουση, με την Έλενα Ακρίτα στο επίκεντρο και τη Νέα Δημοκρατία να βρίσκεται απέναντι όχι μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά σε ένα ευρύ μέτωπο κομμάτων της αντιπολίτευσης. Η απόφαση της κυβερνητικής πλειοψηφίας να μη στηρίξει την υποψηφιότητα της βουλευτή Επικρατείας για την αντιπροεδρία της Βουλής άναψε φωτιές: ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται να κάνει πίσω, το ΠΑΣΟΚ δηλώνει ότι θα ψηφίσει την Ακρίτα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση, ενώ θετικά έχουν τοποθετηθεί Νέα Αριστερά, ΚΚΕ και άλλα κόμματα. Και κάπως έτσι, η εκλογή ενός αντιπροέδρου μετατρέπεται στην πρώτη μεγάλη κοινοβουλευτική σύγκρουση της νέας περιόδου.

Η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ και το άμεσο «όχι» της ΝΔ

Η αφετηρία ήταν η ομόφωνη απόφαση των δέκα βουλευτών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ να προτείνουν την Έλενα Ακρίτα για τη θέση της Ε΄ αντιπροέδρου της Βουλής, μετά την αποχώρηση της Όλγας Γεροβασίλη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε την επιλογή ως πολιτική και θεσμική: στην ανακοίνωσή του υποστήριξε ότι η Ακρίτα διαθέτει «εμπειρία, μαχητικότητα και πολιτικό αποτύπωμα» και μπορεί να αναβαθμίσει το αξίωμα.

Η αντίδραση της ΝΔ ήταν σχεδόν άμεση. Κυβερνητικές πηγές ξεκαθάρισαν ότι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεν πρόκειται να ψηφίσει την Έλενα Ακρίτα, διευκρινίζοντας μάλιστα ότι η αντίρρηση δεν αφορά το γεγονός ότι προέρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το ίδιο το πρόσωπο και την έως τώρα πολιτική και κοινοβουλευτική συμπεριφορά της.

Την Πέμπτη, ο Νότης Μηταράκης επισημοποίησε πλέον τη θέση μέσα στην Ολομέλεια. Υποστήριξε ότι ο Κανονισμός δίνει στα κόμματα το δικαίωμα να προτείνουν υποψηφίους, αλλά δίνει αντίστοιχα στην Ολομέλεια το δικαίωμα να τους κρίνει. Η ΝΔ, είπε, διαφωνεί με το πρόσωπο της Ακρίτα, αποδίδοντάς της «ακραίες συμπεριφορές».

Και εδώ ακριβώς άρχισε η μεγάλη πολιτική συζήτηση. Διότι η αντιπολίτευση αντιτείνει ότι η σύνθεση του Προεδρείου της Βουλής στηρίζεται παραδοσιακά στην αρχή της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης των κομμάτων και ότι, εφόσον μια θέση αντιπροέδρου αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη Κοινοβουλευτική Ομάδα, η πλειοψηφία δεν θα πρέπει στην πράξη να επιλέγει ποιο πρόσωπο της αντιπολίτευσης θεωρεί αποδεκτό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει πίσω

Η ΝΔ φαίνεται ότι ανέμενε ή τουλάχιστον επιθυμούσε αλλαγή προσώπου. Αυτό, όμως, δεν συνέβη. Η Ρένα Δούρου ξεκαθάρισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να αποσύρει την υποψηφιότητα Ακρίτα, ακόμη και αν η στάση της κυβερνητικής πλειοψηφίας καταστήσει δυσκολότερη την εκλογή της. Σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες, ο Νικήτας Κακλαμάνης ενημέρωσε τηλεφωνικά την πρόεδρο της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ για τη στάση της πλειοψηφίας, με τη Ρένα Δούρου να επιμένει ότι η απόφαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας δεν αλλάζει.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Χρήστος Γιαννούλης έθεσε το θέμα ακόμη πιο επιθετικά, διερωτώμενος εάν απαιτείται πλέον «πιστοποιητικό μητσοτακικών φρονημάτων» και εάν η πλειοψηφία θα κάνει «face control» στους υποψηφίους που προτείνουν τα άλλα κόμματα.

Από την πλευρά του, ο Νίκος Παππάς μίλησε για «θεσμική διολίσθηση», προειδοποιώντας ότι εάν γενικευθεί η συγκεκριμένη λογική, θεωρητικά μια κυβερνητική πλειοψηφία θα μπορούσε να απορρίπτει διαδοχικά τις επιλογές της αντιπολίτευσης και να αλλοιώνει τον διακομματικό χαρακτήρα του Προεδρείου.

Το ΠΑΣΟΚ στηρίζει Ακρίτα – και ανοίγει δεύτερος πόλεμος

Η σημαντικότερη πολιτικά εξέλιξη ήρθε από το ΠΑΣΟΚ. Η Χαριλάου Τρικούπη αποφάσισε να υπερψηφίσει την Έλενα Ακρίτα, επικαλούμενη τη σταθερή θέση ότι κάθε κοινοβουλευτικό κόμμα έχει δικαίωμα να επιλέγει το πρόσωπο που θα το εκπροσωπήσει στο Προεδρείο.

Η απόφαση προκάλεσε άμεση επίθεση από την κυβέρνηση. Ο Παύλος Μαρινάκης επιχείρησε να συνδέσει τη στάση του ΠΑΣΟΚ με την πρόσφατη αρνητική ψήφο του κόμματος στον Γιάννη Στουρνάρα, κατηγορώντας τον Νίκο Ανδρουλάκη ότι «διυλίζει τον Στουρνάρα, αλλά καταπίνει την Ακρίτα». Έφτασε μάλιστα να συνδέσει τη σημερινή στάση της Χαριλάου Τρικούπη με την πολιτική αντιπαράθεση του 2015 και την «πάνω και κάτω πλατεία».

Η απάντηση του ΠΑΣΟΚ ήταν εξίσου σκληρή. Ο Κώστας Τσουκαλάς τόνισε ότι η θέση του κόμματος είναι πάγια: υπερψηφίζει τις προτάσεις των κοινοβουλευτικών κομμάτων για τις αντιπροεδρίες ανεξαρτήτως πολιτικής συμφωνίας. Παράλληλα κατηγόρησε τη ΝΔ ότι δεν δικαιούται να παραδίδει «μαθήματα πολιτικής στάσης», φέρνοντας στη συζήτηση και τη συμπεριφορά της απέναντι στις ψήφους των Σπαρτιατών.

Η κόντρα μεταφέρθηκε αμέσως και μέσα στην Ολομέλεια. Ο Νότης Μηταράκης κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ ότι «κυνηγά τα αδέσποτα της Αριστεράς και αφήνει το κέντρο στον Κυριάκο Μητσοτάκη». Ο Δημήτρης Μάντζος απάντησε ότι η στάση του ΠΑΣΟΚ είναι ζήτημα αρχής και χαρακτήρισε αντιδημοκρατική τη λογική να επιχειρεί ένα κόμμα να υποδείξει σε άλλο ποιο πρόσωπο πρέπει να προτείνει.

Έτσι, μια σύγκρουση ΝΔ–ΣΥΡΙΖΑ μετατράπηκε μέσα σε λίγες ώρες και σε μετωπική ΝΔ–ΠΑΣΟΚ, με εμφανή μάλιστα πολιτική προέκταση για το ποιος εκφράζει το Κέντρο και ποιος συνομιλεί με την ευρύτερη προοδευτική παράταξη.

Στο πλευρό της Ακρίτα η Ζωή – Σύγκρουση με Αγαπηδάκη

Ακόμη πιο υψηλούς τόνους χρησιμοποίησε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία ανακοίνωσε από νωρίς ότι η Πλεύση Ελευθερίας θα ψηφίσει την Έλενα Ακρίτα, εκτιμώντας ότι μπορεί να υπηρετήσει «επάξια» τη θέση.

Η πρόεδρος της Πλεύσης έδωσε όμως και έμφυλη διάσταση στη σύγκρουση, υποστηρίζοντας ότι η στάση της ΝΔ μπορεί να οδηγήσει σε ένα Προεδρείο της Βουλής χωρίς καμία γυναίκα και συνδέοντας την παρουσία της Ακρίτα με τη δημόσια δράση της για την έμφυλη βία και τα δικαιώματα των γυναικών.

Ακολούθησε έντονο επεισόδιο με την Ειρήνη Αγαπηδάκη.Η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας αντέτεινε στην Κωνσταντοπούλου ότι η ίδια, όταν είχε τη δυνατότητα επιλογής αντιπροέδρου, επέλεξε τον Μιχάλη Χουρδάκη αντί κάποιας από τις γυναίκες βουλευτές της Πλεύσης. Η Κωνσταντοπούλου επέμεινε, χαρακτηρίζοντας πρόκληση το ενδεχόμενο να μείνει το Προεδρείο χωρίς γυναίκα.

Νέα Αριστερά: «Ιδιοκτησιακή αντίληψη απέναντι στους θεσμούς»

Σαφής ήταν και η τοποθέτηση της Νέας Αριστεράς. Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης χαρακτήρισε τη στάση της κυβέρνησης «υποκριτική και απαράδεκτη», κατηγορώντας την ότι αντιμετωπίζει τους θεσμούς με «ιδιοκτησιακά αντανακλαστικά». Ανακοίνωσε παράλληλα ότι οι βουλευτές της Νέας Αριστεράς θα υπερψηφίσουν την υποψηφιότητα.

Θετικά έχει τοποθετηθεί και η Σία Αναγνωστοπούλου, η οποία έχει δηλώσει ότι θα ψηφίσει την Ακρίτα.

Το ΚΚΕ, από την πλευρά του, γνωστοποίησε ότι θα ακολουθήσει την πάγια πρακτική του να ψηφίζει τις προτάσεις των κομμάτων για τις θέσεις των αντιπροέδρων.

Υπέρ της υποψηφιότητας εμφανίζεται και η Ελληνική Λύση, γεγονός που σημαίνει ότι το «όχι» της ΝΔ δεν συναντά απέναντί του μόνο ένα στενό «προοδευτικό μέτωπο», αλλά μια πολύ ευρύτερη κοινοβουλευτική αντίδραση στην πρακτική απόρριψης του προσώπου που προτείνει ένα άλλο κόμμα.

Η Ακρίτα: «Το θεωρώ παράσημο»

Η ίδια η Έλενα Ακρίτα αντιμετώπισε ειρωνικά την απόφαση της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Μετά την ανακοίνωση ότι η ΝΔ δεν θα την ψηφίσει, δήλωσε ότι αισθάνεται «δικαιωμένη» και αντιμετωπίζει την απόφαση περίπου ως «παράσημο», εκτιμώντας ότι η κυβερνητική αντίδραση αποδεικνύει πως «κάτι καλό» έκανε κατά την κοινοβουλευτική θητεία της.

Η δύσκολη αριθμητική της Τετάρτης

Το πολιτικό μπρα ντε φερ θα κριθεί πλέον στην κάλπη. Η ψηφοφορία έχει προγραμματιστεί για την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου. Η ΝΔ προσανατολίζεται σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες στο «παρών», ενώ μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης δηλώνει ότι θα ψηφίσει υπέρ.

Και εδώ υπάρχει μια κρίσιμη λεπτομέρεια: οι 75 ψήφοι αποτελούν το ελάχιστο συνταγματικό όριο, όχι όμως κατ’ ανάγκη τον αριθμό που αρκεί για την εκλογή.

Για την εκλογή απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων, η οποία δεν μπορεί να είναι μικρότερη από το ένα τέταρτο του συνολικού αριθμού των βουλευτών. Εάν, για παράδειγμα, συμμετέχουν και οι 300, απαιτούνται 151 θετικές ψήφοι. Επομένως, καθοριστικό ρόλο θα παίξει και ο αριθμός των παρόντων στην ψηφοφορία.

Κάπως έτσι, όμως, το ερώτημα έχει ήδη ξεπεράσει το εάν η Έλενα Ακρίτα θα συγκεντρώσει τελικά τον απαιτούμενο αριθμό ψήφων.

Η επιλογή της ΝΔ να μετατρέψει μια αντιπροεδρία που αναλογεί σε κόμμα της αντιπολίτευσης σε κρίση αποδοχής ή απόρριψης συγκεκριμένου προσώπου έφερε στην επιφάνεια μια ευρύτερη θεσμική αντιπαράθεση: μέχρι πού φτάνει το δικαίωμα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας να κρίνει τις επιλογές των άλλων κομμάτων και από ποιο σημείο και μετά η άσκηση αυτού του δικαιώματος μετατρέπεται σε πολιτικό «βέτο» απέναντι στην εκπροσώπησή τους.

Και πολιτικά, η υπόθεση είχε ήδη ένα αποτέλεσμα πριν καν στηθούν οι κάλπες: έφερε στο ίδιο «ναι» για την Ακρίτα ένα μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης και άνοιξε ταυτόχρονα μέτωπα της κυβέρνησης με ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Πλεύση Ελευθερίας και Νέα Αριστερά. Μια θέση στο Προεδρείο της Βουλής κατάφερε έτσι να γίνει, μέσα σε λιγότερο από 48 ώρες, πεδίο μιας πολύ ευρύτερης σύγκρουσης για τους θεσμούς, τις πολιτικές συμμαχίες και τους νέους συσχετισμούς στην αντιπολίτευση.

Διαβάστε επίσης:

ΕΛ.Α.Σ.: 5,5 μήνες κυβερνητικής αδράνειας διαλύουν την κτηνοτροφία της Λέσβου – Άμεσες λύσεις τώρα

Ανδρουλάκης: 10+1 προτάσεις για το Ιδιωτικό Χρέος – «Θα φέρει η κυβέρνηση προς συζήτηση στη Βουλή την πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ;»

ΕΛ.Α.Σ. υπέρ Ακρίτα: «Είναι πολύ αξιόλογη» λέει η Κουφονικολάκου – Καταλόγισε στην κυβέρνηση «καθεστωτισμό» και «αδωνισμό»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.