«Το μυαλό μας είναι σαν ένας κύκλος» – Ο σκηνοθέτης Γιώργος Κιουρτσίδης μιλάει για «Το μισό του μηδέν»

Ως το τέλος Νοεμβρίου, στο μικρό θέατρο της Μονής Λαζαριστών, θα παίζεται η παράσταση με το έργο του Μηνά Βιντιάδη “Το Μισό του Μηδέν”, από Τετάρτη έως Κυριακή, με διπλή παράσταση το Σάββατο.

Ένας άντρας ονειρεύεται ότι κερδίζει δέκα εκατομμύρια στο τζόκερ και το λέει στη γυναίκα του, την κόρη του και τον κολλητό του φίλο οι οποίοι τον αντιμετωπίζουν σαν να τα κέρδισε στην πραγματικότητα. Λίγες μέρες μετά εξαφανίζεται με… δέκα εκατομμύρια κι αλλάζει τις ζωές όλων. Μέχρι που επιστρέφει κι όλα ανατρέπονται…

Δυο φίλοι, μια οικογένεια, ένα δελτίο τζόκερ, μερικά εκατομμύρια, ένα ψέμα και πολλές αλήθειες.

Ένας άντρας, στην πιο ώριμη ηλικία του, μαθαίνει ότι ο νέος εχθρός του είναι η μνήμη του. Πως θ’ αντιδράσει σ’ αυτή τη μεγάλη απειλή;

Η γυναίκα του, η κόρη του κι καλύτερος του φίλος είναι δίπλα του. Ή, μήπως, απέναντί του;

Το νέο θεατρικό έργο του Μηνά Βιντιάδη “Το μισό του μηδέν” που θα παρουσιαστεί τη θεατρική περίοδο 2026-27 στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, προσεγγίζει την άνοια, ένα φαινόμενο που παίρνει κάθε μέρα διαστάσεις χιονοστιβάδας.

Πως μπορεί να δραπετεύσει αυτός ο άντρας από τη “φυλακή” της σκέψης του;

Πως τα παιχνίδια του μυαλού δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τη φαντασία από την πραγματικότητα;

Ο καταξιωμένος Θεσσαλονικιός σκηνοθέτης με σημαντικές θεατρικές σπουδές διετέλεσε Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Κέντρου Πολιτιστικού Οργανισμού της Νέας Υόρκης και του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Νεαπόλεως, καθώς επίσης αποτέλεσε και ιδρυτικό μέλος του θεατρικού οργανισμού Acta Est και τιμήθηκε για την αμέριστη προσφορά του στο χώρο της τέχνης και του πολιτισμού.

Ο Γιώργος Κιουρτσίδης εξομολογείται στο “Π” πως προσέγγισε το έργο…

-Πως εσείς είδατε ένα έργο μ’ αυτό των τίτλο;

-Εάν θεωρήσουμε το μηδέν ως κύκλο, τότε προφανώς αυτός ο κύκλος είναι στεγανός, περιφρουρημένος και ασφαλής. Όταν του λείψει το μισό τότε αυτομάτως είναι μισάνοιχτος ,εκτεθειμένος και ανασφαλής. Μπορεί να μπει μέσα του και να βγει οτιδήποτε. Αν λοιπόν υποθετικά θεωρήσουμε το μυαλό ως κύκλο και ξαφνικά αποχωρήσει ο μισός κύκλος της περιφρούρησης , τότε καταλαβαίνουμε σε τι χαοτική διαδικασία εισέρχεται το μυαλό.

-Ποιες ήταν οι πρώτες σκέψεις σας όταν ολοκληρώσατε την πρώτη ανάγνωση του έργου;

-Όλο μας το ΕΙΝΑΙ βασίζεται σε μνήμες και αναμνήσεις. Εάν λοιπόν κάποιος σταδιακά χάνει μνήμη και αναμνήσεις τότε σταδιακά χάνει και τον εαυτό του, το ποιος είναι. Πολύ εύστοχα λέει ο ήρωας του έργου «Όταν κοιτάζεται το πρόσωπό μου εσείς βλέπετε ποιος είμαι, όταν κοιτάζω στον καθρέφτη βλέπω αυτόν που θα μπορούσα να είμαι». Μέσα από αυτήν την διαδικασία σαφώς και επηρεάζονται οι σχέσεις με τους οικείους, με τα πρόσωπα , με τους φίλους χάνοντας την μνήμη δεν αναγνωρίζει κανένα και το χειρότερο έχει την επίγνωση πως το μυαλό του βυθίζεται στο χάος.

-Πως δουλέψατε αυτό το έργο, ποια σκηνοθετική γραμμή ακολουθήσατε;

-Η σκηνοθετική ανάγνωση για μένα είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για να χτιστεί μια παράσταση. Δηλαδή, πως το αντιλαμβάνεται ένας σκηνοθέτης με ποιόν τρόπο μπαίνει στην ουσία, στην καρδιά του έργου και κατόπιν πως αυτή η αντίληψη μετουσιώνεται σε εικόνες. Το έργο ανεβαίνει για πρώτη φορά. Δεν υπάρχουν προηγούμενες παραστάσεις να δει κανείς να ανατρέξει, να απορρίψει η να ενστερνιστεί. Πολύ μεγάλο ρόλο στην προσέγγιση του έργου ήταν η πρόταση της σκηνογράφου Αννας Μαρία Αγγελίδου, να κατασκευάσει στη σκηνή ένα λαβύρινθο. Έτσι ξεκλείδωσε για μένα όλη σκηνοθετική γραμμή , η φόρμα και η παραστασιολογία.

-Πως βλέπετε το φαινόμενο στην Ελλάδα των εκατοντάδων παραστάσεων κάθε χρόνο; Έχουμε κοινό να τις υποστηρίξει;

— Σαφώς και υπάρχουν θεατές. Έργα γράφοντα καθημερινά. Αξίζει να διαβαστούν και πολλά από αυτά να παρασταθούν , διότι και το θέατρο σαν ζωντανός οργανισμός τρέχει όπως και η ζωή μας.

Ξέρετε τα τελευταία τριάντα χρόνια που ασχολούμαι ενεργά με το θέατρο, κατά καιρούς υπήρχε μια άνθηση, κατόπιν μια ύφεση που ακολουθεί τα σημεία των καιρών. Ένα είναι σίγουρο πως ότι και να γίνει με την τεχνολογία και τα μέσα επικοινωνίας, το θέατρο γίνεται από ζωντανούς ανθρώπους και απευθύνεται σε ζωντανούς ανθρώπους.

INFO

Σκηνοθεσία: Γιώργος Κιουρτσίδης, Σκηνικά – Κοστούμια:Άννα Μαρία Αγγελίδου, Μουσική:Γιώργος Μάρκος, Φωτισμοί: Γιάννης Τούμπας, Video Art: Άντα Λιάκου, Βοηθός φωτιστή: Τουλίν Οσμάν, Οργάνωση παραγωγής:Πέτρος Κοκόζης- Φωτογραφίες: Μάκης Ραφαήλ-

Διανομή:Αλέξανδρος Ζαφειριάδης, Ρέα Καραδέδου – Ισούα, Θοδωρής Πολυζώνης,

Ελευθερία Τέτουλα

ΛΕΖΑΝΤΕΣ

Ο Γιώργος Κιουρτσίδης

Ο Γιώργος Κιουρτσίδης με τον συγγραφέα του έργου Μηνά Βιντιάδη

Σκηνή από έργο

Η σκηνογράφος Αννα Μαρία Αγγελίδου με τον λαβύρινθο της

Διαβάστε επίσης:

«Breaking God» του Λάκη Λαζόπουλου

Ρεκόρ εσόδων κατέγραψε η βιομηχανία των ιαπωνικών anime

Patrick Stewart: Το συγκινητικό αντίο του Ian McKellen στον στενό του φίλο – «Ήταν ένας άνθρωπος που μπορούσες να βασιστείς, να θαυμάσεις και να αγαπήσεις»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.