Ουκρανία: Ο Τραμπ αναζητά συμφωνία με τον Πούτιν πριν αλλάξουν οι ισορροπίες στην Ουάσιγκτον – Κρίσιμες συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι

Οι συνομιλίες για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία επιστρέφουν στο προσκήνιο, αυτή τη φορά υπό τη σκιά των νέων πολιτικών συσχετισμών στις Ηνωμένες Πολιτείες και της προσπάθειας του Ντόναλντ Τραμπ να καταγράψει μια μεγάλη διπλωματική επιτυχία. Η προγραμματισμένη συνάντηση εκπροσώπων των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Ουκρανίας στο Άμπου Ντάμπι, στις 10 και 11 Νοεμβρίου, αποτελεί την πιο πρόσφατη απόπειρα επανεκκίνησης μιας διαδικασίας που έχει επανειλημμένα προσκρούσει στις ασυμβίβαστες απαιτήσεις Μόσχας και Κιέβου.

Το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται στο εάν θα υπάρξει συμφωνία. Επεκτείνεται στο ποια συμφωνία επιδιώκει ο Αμερικανός πρόεδρος, ποιος θα πληρώσει το πολιτικό και εδαφικό τίμημα και τι θέση θα έχει η Ευρώπη στη μεταπολεμική αρχιτεκτονική ασφαλείας.

Ο Τραμπ έχει επενδύσει πολιτικά στην υπόσχεση ότι μπορεί να τερματίσει τον πόλεμο. Η επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ωστόσο, συμπίπτει με μια περίοδο κατά την οποία η αμερικανική πολιτική σκηνή μεταβάλλεται, μετά τις ενδιάμεσες εκλογές.

Για τον Λευκό Οίκο, μια συμφωνία για την Ουκρανία θα μπορούσε να αποτελέσει ισχυρό πολιτικό αντίβαρο στις εσωτερικές δυσκολίες του προέδρου. Μια κατάπαυση του πυρός, ακόμη και χωρίς οριστική ειρηνευτική διευθέτηση, θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως απόδειξη ότι η προσωπική διπλωματία του Τραμπ αποδίδει εκεί όπου οι παραδοσιακές διαπραγματεύσεις απέτυχαν.

Υπάρχει, όμως, και ένας δεύτερος υπολογισμός. Οι νέες ισορροπίες στο Κογκρέσο ενδέχεται να περιορίσουν την πολιτική ευχέρεια του Αμερικανού προέδρου, ιδιαίτερα σε ζητήματα χρηματοδότησης, κυρώσεων και διεθνών δεσμεύσεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Τραμπ χάνει αυτομάτως τη δυνατότητα να διαπραγματεύεται. Σημαίνει ότι μια γρήγορη διπλωματική επιτυχία αποκτά μεγαλύτερη πολιτική αξία.

Στις συνομιλίες αναμένεται να διαδραματίσουν κεντρικό ρόλο ο ειδικός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ, οι οποίοι έχουν ήδη πραγματοποιήσει επαφές με τη ρωσική και την ουκρανική ηγεσία. Η αμερικανική επιδίωξη είναι να αναζητηθεί ένα πλαίσιο που θα περιλαμβάνει αποκλιμάκωση, ρυθμίσεις ασφαλείας και προοπτική τερματισμού των εχθροπραξιών. Το δυσκολότερο μέρος, ωστόσο, παραμένει η ουσία της συμφωνίας.

Η Ρωσία διαπραγματεύεται συνεχίζοντας τις επιθέσεις

Η Μόσχα προσέρχεται στη νέα διπλωματική διαδικασία χωρίς να έχει εγκαταλείψει τη στρατιωτική πίεση. Οι ρωσικές επιθέσεις εναντίον ουκρανικών ενεργειακών υποδομών συνεχίστηκαν τις τελευταίες ημέρες, προκαλώντας διακοπές ηλεκτροδότησης σε περιοχές της χώρας.

Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι κατηγόρησε τη Ρωσία ότι επιχειρεί να αυξήσει την πίεση στο Κίεβο ενόψει των συνομιλιών, χρησιμοποιώντας τις επιθέσεις ως μέσο διαπραγματευτικού εξαναγκασμού. Η στρατηγική αυτή δημιουργεί ένα προφανές πρόβλημα για την ουκρανική πλευρά: καλείται να συζητήσει την ειρήνη ενώ συνεχίζει να αντιμετωπίζει στρατιωτικές επιθέσεις.

Το ζήτημα των εδαφών παραμένει η σημαντικότερη διαφωνία. Η Ουκρανία δεν μπορεί εύκολα να αποδεχθεί μια συμφωνία που θα νομιμοποιούσε τη βίαιη αλλαγή συνόρων, ενώ η Ρωσία επιδιώκει να κατοχυρώσει στρατηγικά και εδαφικά οφέλη.

Μια εκεχειρία χωρίς αξιόπιστες εγγυήσεις ασφαλείας θα μπορούσε να παγώσει τον πόλεμο χωρίς να εξαλείψει τις αιτίες του. Αυτός είναι και ο μεγαλύτερος φόβος του Κιέβου.

Η Ευρώπη διεκδικεί θέση στο τραπέζι

Μια σημαντική εξέλιξη σημειώθηκε την Κυριακή, όταν ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ζαν-Νοέλ Μπαρό ανακοίνωσε ότι η Γαλλία θα συμμετάσχει στις συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι. Η δήλωση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι Ευρωπαίοι ανησυχούν ότι μια αμερικανορωσική συνεννόηση θα μπορούσε να καθορίσει κρίσιμες πτυχές της ευρωπαϊκής ασφάλειας χωρίς ουσιαστική ευρωπαϊκή συμμετοχή.

Η Γαλλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες επιδιώκουν να διασφαλίσουν ότι οι αποφάσεις για την Ουκρανία δεν θα ληφθούν ερήμην της ίδιας και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι εγγυήσεις ασφαλείας, η μελλοντική στρατιωτική υποστήριξη του Κιέβου και η ανοικοδόμηση της χώρας.

Η Ευρώπη γνωρίζει ότι, ακόμη και εάν οι ΗΠΑ επιτύχουν μια διπλωματική συμφωνία, μεγάλο μέρος του οικονομικού και στρατηγικού κόστους εφαρμογής της θα αφορά την ίδια.

Οι συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι δεν προεξοφλούν συμφωνία. Οι αποστάσεις μεταξύ των εμπλεκομένων παραμένουν μεγάλες και οι προϋποθέσεις για μια βιώσιμη ειρήνη δεν έχουν ακόμη διαμορφωθεί. Ο Τραμπ, ωστόσο, έχει έναν ισχυρό λόγο να επιδιώκει επιτάχυνση της διαδικασίας: μια διπλωματική επιτυχία θα μπορούσε να του προσφέρει πολιτική πρωτοβουλία σε μια περίοδο εσωτερικής αμφισβήτησης.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν αυτή η επιδίωξη θα οδηγήσει σε πραγματική ειρήνη ή σε μια συμφωνία που θα αφήνει ανοιχτές τις βασικές αιτίες της σύγκρουσης. Για την Ουκρανία, η διαφορά είναι υπαρξιακή. Για την Ευρώπη, στρατηγική. Για τον Τραμπ, σε μεγάλο βαθμό και πολιτική.

Διαβάστε επίσης

Στις Βρυξέλλες ο Κυριάκος Πιερρακάκης για τις συνεδριάσεις του Eurogroup και του ECOFIN

GSI: Τα τουρκικά ΜΜΕ μιλούν για νέα κρίση τύπου Κάσου

Τσουκαλάς για Μητσοτάκη: «Δεν θέλει τον διάλογο και φοβάται την πολιτική λογοδοσία»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.