Βενιζέλος για το καλώδιο: «Μη μιλάμε για υποχωρήσεις» – Το μήνυμα για συνεργασία ΠΑΣΟΚ – ΝΔ και οι νουθεσίες στον Τσίπρα για το… ειδικό δικαστήριο

Να επαναφέρει τη συζήτηση για το καλώδιο στις πραγματικές της διαστάσεις, απομακρύνοντάς την από τη λογική μιας διαρκούς δοκιμασίας εθνικού πατριωτισμού και κριτικής υψηλών τόνων από την αντιπολίτευση, επιχείρησε ο Ευάγγελος Βενιζέλος στη συνέντευξή του στην εκπομπή «Το Κέντρο» χθες το βράδυ. Με προσεκτικές διατυπώσεις, αλλά ευδιάκριτο πολιτικό στίγμα, πρόσφερε στήριξη στην κυβέρνηση, την οποία χαρακτήρισε θεσμική εκπροσώπηση της χώρας. «Είναι υποχρέωσή μου να στηρίζω τη χώρα, όπως εκπροσωπείται νομίμως, όταν δίνει αγώνα στο διεθνές πεδίο», τόνισε, προσθέτοντας ότι για τα ελληνοτουρκικά, το Κυπριακό, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τη Μονή του Σινά συνομιλεί με τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Εξωτερικών «της δημοκρατικά νομιμοποιημένης κυβέρνησης».

Ταυτόχρονα, έστειλε στην αντιπολίτευση μήνυμα αυτοσυγκράτησης και ανέδειξε τις εκλογές σε καθοριστικό σταθμό για τις δυνατότητες εθνικής συνεννόησης.

Το καλώδιο, οι NAVTEX και η γαλλική ρηματική διακοίνωση

Η βασική του επισήμανση είναι ότι η πόντιση του καλωδίου δεν λύνει τις ελληνοτουρκικές διαφορές ούτε υποκαθιστά την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Ακόμη και αν ολοκληρωθεί χωρίς προβλήματα, οι τουρκικές διεκδικήσεις και τα μεγάλα ανοιχτά ζητήματα θα παραμείνουν. «Δεν πρέπει το καλώδιο να μας κρύβει τα βασικά θέματα», τόνισε, μεταφέροντας το βάρος από τη διαχείριση ενός έργου στην ανάγκη συγκροτημένης εθνικής στρατηγικής.

Αντίστοιχα αποδραματοποιητική ήταν η παρέμβασή του για τις NAVTEX. Όπως εξήγησε, αφορούν τη θαλάσσια ασφάλεια και δεν αποτελούν εργαλεία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών. Οι θέσεις των κρατών έχουν, άλλωστε, καταγραφεί επισήμως με επιστολές προς τον ΟΗΕ. Συνεπώς, η ανταλλαγή NAVTEX και αντι-NAVTEX δεν επιλύει τη διαφορά ούτε μπορεί να σηκώνει ολόκληρο το βάρος της συζήτησης περί κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Αυτό δεν σημαίνει υποτίμηση της τουρκικής παρεμπόδισης. Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών αναγνώρισε ότι οι αντιρρήσεις της Άγκυρας, ανεξαρτήτως νομιμότητας, δημιουργούν πραγματικές καταστάσεις που απαιτούν αντιμετώπιση. Υποστήριξε μηχανισμούς συνεννόησης και πρακτικές διευθετήσεις, υπενθυμίζοντας την πρόταση του κ. Μητσοτάκη για περιφερειακή διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι ούτε η Γαλλία ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες ούτε η Αίγυπτος μπορούν να λύσουν αντί της Ελλάδας τη διαφορά οριοθέτησης με την Τουρκία.

Στη συζήτηση για τη γαλλική ρηματική διακοίνωση απέφυγε κατηγορηματικές κρίσεις, δηλώνοντας ότι δεν γνωρίζει ούτε αν υπάρχει το συγκεκριμένο έγγραφο ούτε ποιο είναι το περιεχόμενό του. Διευκρίνισε, πάντως, ότι η ρηματική διακοίνωση είναι γραπτό διπλωματικό έγγραφο. Κυρίως, απέρριψε την ευκολία των καταγγελιών, στέλνοντας μήνυμα στην αντιπολίτευση: «Δεν χρειάζεται να μιλάμε για υποχωρήσεις. Όλοι είμαστε εξίσου πατριώτες και όλοι θέλουμε να κάνουμε το καλύτερο. Αλλά πρέπει να ξέρουμε τα νομικά και τεχνικά ζητήματα, διότι ο ερασιτεχνισμός είναι επικίνδυνος». Η προειδοποίησή του ότι «ο ερασιτεχνισμός είναι επικίνδυνος» αφορά μια δημόσια συζήτηση που συχνά προηγείται της γνώσης των πραγματικών δεδομένων.

Εδώ βρίσκεται και η προσεκτική, αλλά σαφής, στήριξη προς την κυβέρνηση στα εθνικά θέματα. Αρνήθηκε να κάνει τηλεοπτικές υποδείξεις στον πρωθυπουργό και στον υπουργό Εξωτερικών, αναγνωρίζοντας το βάρος της ευθύνης τους. Δήλωσε επίσης ότι αποτελεί υποχρέωσή του να στηρίζει τη χώρα, όπως εκπροσωπείται νομίμως, στο διεθνές πεδίο. Ωστόσο, ανέφερε ότι οι χειρισμοί θα κριθούν από την ολοκλήρωση του έργου.

Η κάλπη, η συνεργασία ΠΑΣΟΚ–ΝΔ και το μήνυμα στον Τσίπρα

Ο ίδιος επιμένει ότι στηρίζει το ΠΑΣΟΚ, διατηρώντας ανοιχτό δίαυλο με τον πρωθυπουργό για όσα υπερβαίνουν τον κομματικό ανταγωνισμό και απαιτούν τη συνέχεια του κράτους.

Η θεσμική αυτή στάση συνοδεύθηκε και από επισημάνσεις. Στην κυβέρνηση απέδωσε την πρωταρχική ευθύνη να αναλάβει πρωτοβουλίες συναίνεσης, διακρίνοντας την κοινοβουλευτική κυριαρχία και τη δημοσκοπική υπεροχή από την πολιτική ηγεμονία. Στα κόμματα καταλόγισε περιχαράκωση. Το εθνικό μέτωπο, κατά την περιγραφή του, υπάρχει περισσότερο στην αφήγηση παρά σε συγκεκριμένη, επικαιροποιημένη συναντίληψη. Και ο φόβος της κατηγορίας περί εθνικής μειοδοσίας και το σύνδρομο των συνθηκών της Ζυρίχης και του Λονδίνου εξακολουθούν να περιορίζουν τις αναγκαίες πρωτοβουλίες.

Στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο, τάχθηκε υπέρ ευρύτερων σχημάτων, με συναίνεση που θα διαπερνά την οικονομία και την κοινωνία. Δεν υπέδειξε, όμως, συγκεκριμένη κυβερνητική συνεργασία. Η σειρά που έδωσε είναι κρίσιμη. Προηγείται, είπε, η απόφαση του ελληνικού λαού και ακολουθεί η διαχείρισή της από τα κόμματα. Η κάλπη μπορεί να διαμορφώσει τους συσχετισμούς που θα επιτρέψουν διαφορετική πορεία, χωρίς η σχετική συζήτηση να διεξάγεται ερήμην των πολιτών.

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «εγώ εννοώ εθνική συναίνεση. Όλα μπορούν να γίνουν. Δεν μπορεί κανείς να θίξει την ταυτότητα των κομμάτων, διότι τα κόμματα έχουν ένα ταυτοτικό ζήτημα. Εγώ δεν θέλω να θίγω ταυτοτικά ζητήματα. Η δική μου θεώρηση είναι διαφορετική: βλέπω τα πράγματα στη μεγάλη τους εικόνα, και ως εκ τούτου θεωρώ ότι δεν μπορούμε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση, η οποία είναι ιστορικού χαρακτήρα, ερήμην του ελληνικού λαού. Άρα πρέπει να δούμε πρώτα το εκλογικό αποτέλεσμα, προφανώς». Όσον αφορά την προεκλογική συζήτηση για το ενδεχόμενο συνεργασίας της Νέας Δημοκρατίας με το ΠΑΣΟΚ, αναγνώρισε ότι σήμερα δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις συνεργασίας, εξαιτίας της τοξικότητας που δημιουργήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τις υποκλοπές και τα θεσμικά ζητήματα. Υπερασπίστηκε το δικαίωμα του ΠΑΣΟΚ να επιδιώκει το καλύτερο αποτέλεσμα και υπενθύμισε το δομικό μειονέκτημα του μικρότερου κυβερνητικού εταίρου.

Τέλος, απέναντι στη συζήτηση για ειδικά δικαστήρια, που άνοιξε με υπαινιγμό του κ. Τσίπρα για τον σημερινό πρωθυπουργό, ο κ. Βενιζέλος θύμισε την απόφαση του Ανδρέα Παπανδρέου το 1994 να αναστείλει τις διώξεις κατά του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Δήλωσε υπέρ της λογοδοσίας στις «κραυγαλέες περιπτώσεις», αλλά «εναντίον της ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής».

Απαντώντας δε στο ερώτημα αν υπάρχει περίπτωση να επιστρέψει στην πολιτική, έδωσε μια σιβυλλική απάντηση που ο καθένας μπορεί να ερμηνεύσει με τον δικό του τρόπο. «Θα σας πω κάτι. Αυτό υπονομεύει τη σοβαρότητα αυτού που θέλω να πω για την εξωτερική πολιτική, για τους θεσμούς, για την οικονομία. Διότι μπορεί να υπάρχει η υποψία ότι έχω κάποια υστεροβουλία. Λοιπόν, εγώ πρέπει να διαφυλάξω την εγκυρότητα και την πειστικότητα αυτών που λέω. Και θα τη διαφυλάξω με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο. Τώρα, ο πατριωτισμός του καθενός δοκιμάζεται όταν η χώρα τον έχει πραγματικά ανάγκη. Και νομίζω ότι όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας με βάση αυτό το θεμελιώδες κριτήριο: “Τι έκανες στον πόλεμο;”»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.