Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google
Add topontiki.gr on GoogleΣτο Grace του Βήματος, η ζωή της Ντέλλας Ρούνικ Ρουφογάλη έγινε «μια ζωή σαν χολιγουντιανή ταινία». Έχει όλα τα υλικά για να αφήσει σύξυλους όσους βίωσαν τις άγριες συνθήκες μίας δικτατορίας, αλλά και εκείνους που αντιλαμβάνονται στοιχειωδώς την αξία της δημοκρατίας και της ελευθερίας, που ποδοπατήθηκαν από ένα τσούρμο αμόρφωτων κατσαπλιάδων με στολή. Μια εντυπωσιακή πρωταγωνίστρια, ένα σπίτι στη Ρηγίλλης, έναν γάμο με τον επικεφαλής της ΚΥΠ. Κι έναν κουμπάρο που τυχαίνει να είναι ο Γεώργιος Παπαδόπουλος. Ομολογουμένως, δύσκολα βρίσκεις πιο ισχυρό όνομα για τη λεζάντα. Αρκεί η λεζάντα να σταματήσει στο «κουμπάρος».
Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε λίγες ημέρες πριν από την επέτειο του Πολυτεχνείου. Το δημοσίευμα έμοιαζε σαν μία συμπυκνωμένη προσβολή της ιστορία και όσων αντιστάθηκαν στη χούντα, κάποιοι και με την ζωή τους. Ένα «αφιέρωμα» στη γοητεία της ζωής δίπλα στην εξουσία, που συνοδεύεται από μία παροιμιώδη και κυνική ευκολία αποδοχής τους κόστους με το οποίο αυτή η εξουσία επιβάλλεται και επιβιώνει.
Θα έτριζαν τα κόκκαλα του Λαμπράκη και των στελεχών του Συγκροτήματος με αυτή την κατάντια του ιστορικού εντύπου. Αλλά πού χάθηκε η ντροπή για να τη βρουν όσοι σκαρφίστηκαν αυτή την ιδέα τις μέρες του Πολυτεχνείου μάλιστα.
Την ίδια επέτειο, σε ξεχωριστή δημόσια αντιπαράθεση, οι δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη για τους νεκρούς προκάλεσαν την αντίδραση του Κώστα Λαλιώτη και επικρίσεις από την αντιπολίτευση. Η Ολομέλεια της Βουλής τίμησε με ενός λεπτού σιγή τους νεκρούς και όσους αγωνίστηκαν για την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Για τα θύματα της καταστολής υπάρχει η ονομαστική τεκμηρίωση του ιστορικού Λεωνίδα Καλλιβρετάκη στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Οι άνθρωποι που σκοτώθηκαν στους γύρω δρόμους ανήκουν στην ιστορία της εξέγερσης όσο και η πύλη που βλέπουμε κάθε χρόνο στο πλάνο.
Υπάρχουν περισσότεροι από ένας τρόποι να προσπαθήσεις να μικρύνεις τη δικτατορία. Και ο καθένας δοκιμάζει τα όρια της γελοιότητας και εκκωφαντικής ανοησίας από διαφορετική πλευρά. Ο ένας πιάνει τη μεζούρα και μετράει πόσο μακριά από την πύλη έπεσε ένας άνθρωπος. Ο άλλος θυμάται ότι «επί χούντας περνούσαμε καλύτερα», με μια αξιοθαύμαστη βεβαιότητα για το πώς περνούσαν και οι υπόλοιποι. Τους υιοθετούν όσοι παραμένουν κρυφά γοητευμένοι από τη χούντα, αλλά και οι αμετανόητοι νοσταλγοί της, που τροφοδοτούν στα σύγχρονα χρόνια τις ακροδεξιές εγκληματικές οργανώσεις, όπως η Χρυσή Αυγή.

Αλλά υπάρχει και ο πιο κομψός τρόπος, που είναι το ρετούς. Κρατάς τα σαλόνια, τις τουαλέτες και τους γάμους. Τη λογοκρισία, τις διώξεις και τα βασανιστήρια τα αφήνεις να περάσουν ως «δραματικές πολιτικές εξελίξεις». Και μετά περνάς στην επόμενη ερώτηση, κατά προτίμηση για το σπίτι.
Το Grace αναφέρει ρητά ότι ο Μιχάλης Ρουφογάλης ήταν επικεφαλής της ΚΥΠ. Ακριβώς εκεί φαίνεται πώς δουλεύει το ρετούς. Η ιδιότητα υπάρχει στο κείμενο, αλλά το πλαίσιο της «χολιγουντιανής ζωής» την κάνει να διαβάζεται ως μία ακόμη συναρπαστική λεπτομέρεια. Στα αποχαρακτηρισμένα αμερικανικά έγγραφα, ο Ρουφογάλης εμφανίζεται ως στενός σύμβουλος του Παπαδόπουλου στα θέματα ασφαλείας του καθεστώτος. Η ΚΥΠ ήταν μηχανισμός εξουσίας. Στο κοσμικό πορτρέτο κινδυνεύει να καταλήξει βιογραφικό αξεσουάρ.

Η κρυφή γοητεία είναι η πρόσβαση στους ισχυρούς. Ποιος περνούσε την πόρτα τους, ποιος καθόταν στο τραπέζι τους, ποιος είχε το τηλέφωνό τους. Το lifestyle πουλάει αυτή την οικειότητα σαν προνόμιο που μπορεί για λίγο να μοιραστεί και ο αναγνώστης. Η πολιτική χρησιμότητα έρχεται μετά. Αν οι άνθρωποι της δικτατορίας μπορούν να επιστρέψουν στη δημόσια αφήγηση ως γοητευτικοί κοσμικοί, τότε και όσοι συμπορεύτηκαν μαζί τους, τους ανέχτηκαν ή αργότερα τους ξαναδέχτηκαν στα σαλόνια τους μπορούν να θυμούνται εκείνες τις σχέσεις σαν απλές γνωριμίες. Το ξέπλυμα αφορά και τους οικοδεσπότες, όχι μόνο τους ίδιους τους χουντικούς.
Ο γάμος με κουμπάρο τον Παπαδόπουλο θα μπορούσε να γίνει αφορμή για μια εξαιρετική συνέντευξη. Ποιοι έσπευδαν να βρεθούν κοντά στους συνταγματάρχες; Τι κέρδιζαν από αυτή την εγγύτητα; Πώς συνέχισαν αυτές οι σχέσεις μετά την πτώση της δικτατορίας; Αυτές είναι ερωτήσεις που θα έδιναν περιεχόμενο στη μαρτυρία. Θέλουν, βέβαια, μια μικρή «αγένεια» εκ μέρους του δημοσιογράφου. Να διακόψει την ωραία ιστορία την ώρα που σερβίρεται.
Αλλά έτσι σερβίρεται λοιπόν η ιστορία είναι προσβολή στη μνήμη των νεκρών και στο αίτημα για ελευθερία. Όσοι εξεγέρθηκαν τον Νοέμβριο του 1973 διεκδικούσαν το δικαίωμα να μιλούν, να γράφουν, να οργανώνονται και να διαφωνούν χωρίς φόβο. Όταν η αφήγηση της επταετίας χωράει όλη τη γοητεία της εξουσίας και σχεδόν τίποτα από το τίμημα της ανυπακοής, το ρετούς δείχνει να έχει πετύχει. Η χούντα βγαίνει καλοντυμένη. Από τη φωτογραφία λείπουν όσοι πλήρωσαν για να μπορούμε σήμερα να τη σχολιάζουμε ελεύθερα.
Διαβάστε επίσης
Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.