05/04/2020 13:48:54
4.3.2015 / ΠΟΝΤΙΚΙ ART
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 1853 στις 26 Φεβρουαρίου 2015

Η έκτη αίσθηση του συγγραφέα

Η έκτη αίσθηση του συγγραφέα - Media

Ο συγγραφέας Βασίλης Κατσικονούρης γράφει για το μυθιστόρημά του «Ντίντλο, το σωματίδιο του χρόνου», εκδ. Γαβριηλίδης

Γράφοντας θεατρικά έργα για αρκετά χρόνια, πολλές φορές το κεφάλι μου έχει γίνει κουδούνι. Ένα σωρό πρόσωπα να μιλάνε μεταξύ τους, να φωνάζουν, να τσακώνονται, να ερωτεύονται, να χωρίζουν, να διεκδικούν και γενικά να κάνουν τόση φασαρία με τις φωνές τους, ώστε να έχω αρχίσει να αισθάνομαι λίγο σαν την Ιωάννα της Λωραίνης. Και πάντα να υπάρχει ο αυστηρός νόμος του θεάτρου στο έργο να μην ακούγεται η φωνή του συγγραφέα.

Γι’ αυτό μου ’ρθε κι εμένα να γράψω ένα μυθιστόρημα. Πρώτον, για να μην καταλήξω κι εγώ στην πυρά σαν τη Ζαν ντ’ Αρκ. Και δεύτερον, επειδή το μυθιστόρημα παρέχει μια ελευθερία στον συγγραφέα, έτσι ώστε να μπορεί να πει κι αυτός δυο κουβέντες παραπάνω. Στο θέατρο, ο θεατής - αναγνώστης καλείται να συνομιλήσει με τα πρόσωπα του έργου μέσα σε μία πυκνότητα του εδώ και τώρα και ο συγγραφέας είναι μάλλον παρείσακτος σε αυτήν τη συνομιλία, ενώ στο μυθιστόρημα καλείται να κάνει τη βόλτα του μέσα σ’ έναν ολόκληρο κόσμο που έφτιαξε ο συγγραφέας, όπου σε κάποια γωνιά του μπορεί ο αναγνώστης και να συναντήσει τον πάνσοφο δημιουργό αυτού του κόσμου να πίνει τον καφέ του. Κάτι που πολύ πιο σπάνια συμβαίνει έξω, στον πραγματικό κόσμο (τώρα τελευταία, ο Θεός δεν περνάει πια από εδώ για καφέ).

Έτσι, είπα να φτιάξω τον κόσμο του Ντίντλο. Του σωματιδίου που ορίζει τη σωστή στιγμή μέσα στον χρόνο. Το σωματίδιο που ενεργοποιεί εκείνη την άλλη αίσθηση – μερικοί τη λένε έκτη, μερικοί τη νιώθουν στο όνειρό τους όταν πετάνε, μερικοί τη λένε μαγεία, και τα παιδιά και οι ερωτευμένοι απλώς ζούνε μέσα της και δεν έχουν κανένα όνομα γι’ αυτήν.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.