Οκτωβριανά

Δεν είναι τόσο που μπορεί  ν’ αλλάξει ο Μανολιός και να βάλει τα ρούχα του αλλιώς. Μετράει κι αυτό, βέβαια, διότι χειρότερα απ’ ό,τι τα φορούσε  τα τελευταία πεντέμισι χρόνια, μάλλον δεν γίνεται να ξαναφορεθούν. Και επιτέλους, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.

Ή γγικεν Οκτώβρης, το λοιπόν. Ο καιρός εκεί έξω είναι σούπερ βοριαδάκι, πρωτοβρόχια και λιακάδες. Το φετινό φθινόπωρο είναι εδώ, ενωμένο δυνατό. Το ΠΑΣΟΚ ωσαύτως, σύμφωνα πάντα με τις κρυπτοδημοσκοπήσεις και τα φανερομπλόγκ. Κοντός ψαλμός, την Κυριακή κληρώνει – και κλειδώνει. Ενδεχομένως.

Τούτος ο μήνας, που σήμερα μας μπαίνει, παρουσιάζεται ως εντελώς ειδικού βάρους για την Παλαιοκώσταινα. Οι εκλογές της Κυριακής, γαρ… Μεταξύ μας τώρα, δεν είναι τόσο που μπορεί ν’ αλλάξει ο Μανολιός και να βάλει τα ρούχα του αλλιώς. Μετράει κι αυτό, βέβαια, διότι χειρότερα απ’ ό,τι τα φορούσε τα τελευταία πεντέμισι χρόνια, μάλλον δεν γίνεται να ξαναφορεθούν. Και επιτέλους, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.

Αλλά, να, βρε αδελφέ, καθώς σκίζω και πετάω τον ημερολογιακό Σεπτέμβρη στον κάλαθο των αχρήστων, με διακατέχει, συνειδητοποιώ, μια κάποια αίσθηση επανεκκίνησης. Όχι αισιοδοξίας – μην τρελαθούμε κιόλας. Απλώς, μια αφετηριακή ανάταση, μια ψευδαίσθηση δεύτερης ευκαιρίας – σαν να κέρδισα ζωή στο βιντεογκέιμ, ένα πράμα. Εξάλλου, λέει, ο Οκτώβρης αρχίζει πάντα την ίδια μέρα με τον Ιανουάριο – ναι, πράγματι, η φετινή Πρωτοχρονιά έπεφτε επίσης Πέμπτη – συνεπώς, γιατί να μην προσποιηθούμε, ως έθνος, ότι από Δευτέρα ξαναξεκινάμε;

Μωρέ, ας προσποιηθούμε ό,τι γουστάρουμε. Αν κρίνω, πάντως, από τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ δρόμου εν όψει εκλογών, οι πολίτες τούτης της χώρας πάνε πια τόσο αγκαζέ με τη μοιρολατρεία, τον κυνισμό και την αδιαφορία, που κοντεύουν να γίνουν σιαμαίοι.

Εν πάση περιπτώσει, έχω μπουχτίσει με τα πολιτικά, τα παραπολιτικά, τα δικομματικά, τα σενάρια διαδοχής, τις κρυφές ατζέντες και τα εκλογικά συμπαρομαρτούντα. Έστρεψα, λοιπόν, την προσοχή μου σύμπασα στον Οκτώβρη. Ο οποίος βρίθει παγκόσμιων ημερών, ανακάλυψα. Ξέρετε, εκείνες τις ημερολογιακές αφορμές – προφάσεις, με τις οποίες η παγκοσμιοποιημένη ανθρωπότητα ξορκίζει όσα κατά κανόνα ανασκολοπίζει όλο το υπόλοιπο έτος.

Σκέφτηκα, που λέτε, τώρα που το εθνικό μας κοντέρ σαν-να-πούμε μηδενίζεται κι ο Γιώργος παίρνει αμπάριζα, πηλίκ(ι)ο και βγαίνει, να θέσω τη χώρα, το morale και τα επιτεύγματά της ενώπιον κάποιων από τις παγκόσμιες μέρες του καινούργιου μήνα. Να δούμε, βρε αδελφέ, πόσα απίδια πιάνει ο σάκος, τώρα που επανα-επαναϊδρυόμαστε ως κράτος.

1 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα της Τρίτης Ηλικίας. Και ο θείος Αχιλλέας από τας Σέρρας γιορτάζει – όσο προλαβαίνει, μέχρι την Κυριακή… Επίσης, γιορτάζει και το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας. Το δημόσιο, διότι το ιδιωτικό, πού καιρός για γιορτές και πανηγύρια με τόσα λουκέτα.

3 Οκτωβρίου: Παραμονή εκλογών και ο Νεοέλληνας ζει το όνειρό του: έστω και ενιαυσίως με κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι του! Παγκόσμια Ημέρα Κατοικίας σήμερα, κι όλοι μαζί – ημιυπαίθριοι, ξενοίκιαστοι, αυθαίρετοι, νοικοκύρηδες κι απλοί φοροφυγάδες – αποτίνουν φόρο τιμής.

4 Οκτωβρίου: Βουλευτικές εκλογές. Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων. Α, ρε πούστη Κοέλιο, με τις συμπαντικές συνωμοσίες σου…

5 Οκτωβρίου: Δευτέρα, μια νέα βδομάδα αρχίζει και η ανθρωπότητα τιμά τους απανταχού εκπαιδευτικούς της. Α, Δευτέρα, ξε-Δευτέρα, εμείς εδώ είχαμε εκλογές, εντάξει; Και τα σχολεία μας είναι κλειστά. Ερμητικά, θα έλεγε κανείς. Με την ευρύτερη έννοια…

10 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας. Ο μύθος λέει πως, σε σχέση με τους ευρωεταίρους μας, την ψυχική μας υγεία την έχουμε καπαρωμένη. Δεν χαμπαριάζουμε, λέει, και καλοπερνάμε. Μμμ, άλλα μου λεν τα μάτια σου, και άλλα το βολάν σου – για να σταθούμε σε μια μόνο πλευρά του προβλήματος.

12 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για τη Μείωση των Φυσικών Καταστροφών σήμερις. Δεν ξέρω, πάντως, αν μας αφορά τελικά. Δεν ξέρω, δηλαδή, κατά πόσο οι κατασκευαστικές εταιρείες που ξεχερσώνουν ήδη την καμένη Ανατολική Αττική μπορούν να εκληφθούν ως στοιχείο της φύσης. Ρε, δεν κοιτάει καλύτερα ο Σβαρτσενέγκερ, που του κάηκε η μισή Καλιφόρνια!

15 Οκτωβρίου: Να, όμως, και μια διεθνής μέρα που σίγουρα δεν μας αφορά καθόλου: Παγκόσμια Ημέρα του Λευκού Μπαστουνιού σήμερα. Όχι, δεν έχει να κάνει με προχωρημένο στάιλινγκ α λα καμπαρέ σε πρωινάδικο. Έχει να κάνει με τους τυφλούς – αυτούς που, αντάμα με όλους τους άλλους αναγκεμένους συνέλληνες, αποκλείουμε από κάθε δημόσιο χώρο μας.

17 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Φτώχειας. Καλέ, ποιας φτώχειας; Εμείς μόνο ένα αγνώστου ταυτότητας (και λοιπών δεδομένων) ψιλοέλλειμμα έχουμε στον προϋπολογισμό μας. Για τα άλλα, έχει ο Θεός (διπλά βιβλία;).

31 Οκτωβρίου: Ο μήνας κλείνει με μια παγκόσμια μέρα που πολύ μας πάει: της Αποταμίευσης. Εμάς, οι τράπεζές μας ευημερούν κανονικά – με ή χωρίς τον νόμο. Και η Λούκα και ο Γιώργος και ο Ανδρέας μού είπαν προεκλογικά ότι και την κρατική αποταμίευση την έχουμε. Την μπορούμε, τέλος πάντων. Στο πόσο ακριβώς μπορούμε τελικά να αποταμιεύσουμε, μου τα ψιλομπέρδεψαν.

Καλό μήνα. Καλό βόλι.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.