Η Στάση του Γλύκα…ΘΕΟΔΩΡΑ – ΑΝΤΩΝΙΟΣ : Χ

Η Θεοδώρα, η θυγατέρα του Κωνσταντίνου του Κοπρώνυμου και διεκδικήτρια της ηγεσίας της παράταξης των Βένετων, κουρασμένη από τις αλλεπάλληλες συμμετοχές σε εσωκομματικές λιπποδρομίες, χαλάρωνε εκείνο το απόγευμα στην έπαυλή της και γιόρταζε τα 20 χρόνια από την πτώση του στήθους της, κάνοντας τονωτικό- ανορθωτικό μπάνιο με μέλι και με γάλα.

Η Θεοδώρα, η θυγατέρα του Κωνσταντίνου του Κοπρώνυμου και διεκδικήτρια της ηγεσίας της παράταξης των Βένετων, κουρασμένη από τις αλλεπάλληλες συμμετοχές σε εσωκομματικές λιπποδρομίες, χαλάρωνε εκείνο το απόγευμα στην έπαυλή της και γιόρταζε τα 20 χρόνια από την πτώση του στήθους της, κάνοντας τονωτικό- ανορθωτικό μπάνιο με μέλι και με γάλα. Έμεινε πολύ ώρα στη μαρμάρινη σαρκοφάγο της (εκεί της άρεσε να κάνει το λουτρό της) και το υπόλευκο διάλυμα είχε αρχίσει να πήζει και να ξινίζει. Πονόψυχη καθώς ήταν και λάτρης της ανακύκλωσης υλικών, φώναξε τις δούλες της Λαμπιτώ και Ευθαλία και τους ζήτησε να βγάλουν σε κουβάδες το ευλογημένο  στουπέτσι που περιέβαλλε το σώμα της για να το δωρίσουνε –όπως έκαναν πάντα – σε φτωχούς κατοίκους της Βασιλεύουσας. Άλλοι το αποξήραιναν, το έτριβαν και το πουλούσαν για ψεύτικη πιτυρίδα τις Απόκριες κι άλλοι το φύλασσαν σε σάκους για να το αξιοποιήσουν αργότερα όταν θα ήθελαν να ασβεστώσουν, να γυψώσουν ή να στοκάρουν τις παράγκες τους. Ένας που το έφαγε, έγινε μαρμαρωμένος Βασιλιάς.

Η Θεοδώρα τυλίχτηκε στο μεταξωτό κινέζικο ύφασμα που της είχε χαρίσει ένας Κοσκοβίτης (εκπρόσωπος της Cosco) επί κυβερνήσεως Βένετων και βάδισε προς την κρεβατοκάμαρά της. Σφουγγίστηκε, συγυρίστηκε κι αφού χαμογέλασε στον εαυτό της μέσα από το βιτρό του παραθύρου χωρίς να σκιαχτεί , φόρεσε την αραχνοϋφαντη τουαλέτα της και την κοντυλοπελεκητή τιάρα με την οποία την αναπαριστούσαν στα ψηφιδωτά της εποχής. Ύστερα έβγαλε από την ντουλάπα το χρυσελεφάντινο κουτί που της είχε χαρίσει ο μπαμπάς της -την ημέρα που έφαγε τη σαβούρδα ο Κωνσταντίνος ο Μούρτζουφλος, ο πρώτην ηγέτης των Βένετων, στο ποδόσφαιρο- και το άνοιξε πάνω στο κρεβάτι. Ήταν γεμάτο κινητά. Ο αξιωματούχος της Κυβέρνησης των Πράσινων, Μιχαήλ ο Παφλαγών, της είχε διευκρινίσει ότι τα κινητά της οικογένειας των Κοπρώνυμων ήταν παρτοκινητά (κινητά για πάρτη τους) και όχι καρτοκινητά (κινητά επίφοβα για εμπλοκή σε τρομοκρατικές ενέργειες) και δε χρειαζόταν να τα δηλώσει. Θα προτιμούσαν, ο ίδιος και οι Πράσινοι, να δηλώσει πρώτα τα ακίνητα.  Όμως εκείνη ήθελε να είναι νομότυπη όπως πάντα. Τα έβγαλε ένα- ένα, τα γυάλισε φτύνοντάς τα και τρίβοντάς τα με τον αντίχειρα λες κι επρόκειτο να βγει από κει μέσα το τζίνι της παντοδυναμίας και φώναξε τις άλλες δούλες της, την Ειρήνη και την Ευγενία για να τα μεταφέρουν στο σαλόνι. Θα ερχόταν το βραδάκι ο Παφλαγών για να παίξουν δηλωτή κι ήταν μια καλή ευκαιρία για να κάνει το καθήκον της. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο είχε ενημερώσει και τον Κωνσταντίνο τον Μούρτζουφλο, για την οικοσκευή που της είχε κάνει δώρο ο Μιχαήλ- Χριστόφορος Ζιμενσιανός, γνωστός και ως «Χριστοφοράκος»… Του τη δήλωσε στη δηλωτή. Η δηλωτή ήταν γενικώς, μετά τις λιπποδρομίες, η δεύτερη πιο αγαπημένη αθλητική δραστηριότητα στο Βυζάντιο. Όλοι δήλωναν εμμέσως κι ασαφώς ό,τι ήθελαν.

Πριν προλάβει να φτάσει, ξωπίσω από την Ειρήνη και την Ευγενία, και η ίδια στο σαλόνι για να καθίσει και να μελετήσει τα Στοιχήματα που την έφερναν πρώτη στην κούρσα για το πρωτάθλημα, ακούστηκε ο Ρωμανός ο Μελωδός της πόρτας. Ήταν ένας παράνομος δούλος (τον είχε προσλάβει με stage και τον κρατούσε ακόμα) που είχε σπουδάσει μουσικολογία και είχε αναλάβει , προς 470 ευρώ το μήνα, να τραγουδάει ένα Βυζαντινό Ύμνο κάθε φορά που έσκαγε μύτη κάποιος ξένος. Τώρα ερμήνευε το «Αι γενεαί πάσαι».

«Ποιος να ’ναι;» αναρωτήθηκε και στάθηκε κλαρίνο όπως έκανε πάντα όταν υποσυνείδητα περίμενε κάποιο χτύπημα του πεπρωμένου.

Και πριν προλάβει να ολοκληρώσει (τόσο η ίδια όσο και το πεπρωμένο), τον είδε. Εισέβαλε στο χώρο με τα χέρια ανοιχτά και το κεφάλι γερμένο συνεσταλμένα και κεντροδεξιά, σα να ήταν ο Σόμπολος της ζωής της. Δεν ήταν ο Σόμπολος. Ήταν ένας πιο εξελιγμένος Hommo.  O Αντώνιος Σαμάριος. Ρωμαίος. Το αουτσάιντερ των λιπποδρομιών που χωρίς ιστορικά καταγεγραμμένο δεξιό λίπος,  είχε βαλθεί να της πάρει τα σκήπτρα.

«Τι γυρεύεις Αντώνιε στο σπίτι της οικείας μου;» ρώτησε με σταθερή φωνή παρότι εκείνη την ώρα, ένα ψυχρό ρεύμα κάτω από τα πέπλα της έκανε τις τρίχες της να σηκωθούν σα σύνεδροι που τους συνεπήρε ο χειμαρρώδης λόγος του Παναγιώτη Κωλοτριβωνιανού, του αποκαλούμενου και Ψωμιάδη.

«Ήρθα να σου κάνω τη Στάση του Γλύκα» ψέλλισε δειλά αυτός. Μια γνώριμη μυρωδιά τον είχε αναστατώσει. Ήταν η μυρωδιά του ξινισμένου γάλακτος από το σπα της Θεοδώρας. Έτσι μύριζε και μια παλιά του φίλη από την Αίγυπτο που επιδιδόταν σε ανάλογες κούρες ομορφιάς.

«Τι στάσεις και κουραφέξαλα μου τσαμπουνάς Ρωμαίε; Μια-δυο χειραψίες για τις φωτογραφίες της εσωκομματικής ενότητας και πολύ σου είναι»…

«Εντάξει λοιπόν Θεοδώρα, ψωνάρα, καρασνομπαρία. Οψόμεθα ες Ιππόδρομον!»

«Οψψψψψψόμεθα!» απάντησε η Θεοδώρα φτερνιζομένη. Μάλλον την είχε αρπάξει…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.