search
ΠΕΜΠΤΗ 17.09.2026 04:48
MENU CLOSE

Η σελίδα του λοξού

29.11.2010 02:14
oldphotos_cropped_129069446131.jpg

Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google

Add topontiki.gr on Google

◆ Βουστροφηδόν. ◆ Γραφή από τα δεξιά προς τα αριστερά και απ’ τ’ αριστερά προς τα δεξιά. Αν βάλεις και λίγο πασπάλισμα άχνης στο κέντρο, δημιουργείται μια απίστευτη συνεύρεση φωνημάτων που ικανοποιεί τις αποσυντονισμένες προσλαμβάνουσες των υπό περιορισμόν κατά νουν κατοίκων της επικρατείας.

◆ Βουστροφηδόν.

◆ Γραφή από τα δεξιά προς τα αριστερά και απ’ τ’ αριστερά προς τα δεξιά. Αν βάλεις και λίγο πασπάλισμα άχνης στο κέντρο, δημιουργείται μια απίστευτη συνεύρεση φωνημάτων που ικανοποιεί τις αποσυντονισμένες προσλαμβάνουσες των υπό περιορισμόν κατά νουν κατοίκων της επικρατείας.

◆ Και κάτω από τη γραφή η υπογραφή στα γραμμάτια των ψευδαισθήσεων.

◆ Στο μικρό χώρημα συνάχτηκαν οι παλαιότροποι να υπερτονίσουν την κοινοτοπία.

◆ Και η υψηλοτάτη τρισεπώνυμη Θεοδώρα, με συμβολισμούς ανείπωτους, με θρησκευτική ημερομηνία εισόδου Θεομήτορος, προσπαθεί να απενοχοποιήσει την ιστορική της καταγωγή.

◆ Και στις πρωτογενείς στιγμές το ήμισυ της οικογένειας απουσιάζει υποσημαίνοντας τοιουτοτρόπως τον επιτηδευμένο απογαλακτισμό από την πρακτική τής πάλαι ποτέ μηχανορραφίας.

◆ Και εσχηματίσθη το καινούργιο ωόν της ξύλινης πολιτικολογίας με όνομα που μαρτυρά τον προορισμό του.

◆ Δημοκρατική Συμμαχία και το αρκτικόλεξον ΔΗ.ΣΥ., και ένας αναγραμματισμός να ταυτίζεται με το ηχητικό και να ορίζει ευθαρσώς και αναιδώς τη ΔΥ.ΣΗ. που ακυρώνει το προαναφώνημα των διακηρύξεων.

◆ Ψιλοί λόγοι διά στόματος υψηλής γυναικός και δυο χρώματα να παίζουν κι αυτά τα παιχνίδια των ορισμών της ταυτότητας.

◆ Και το ληρώδημα συνεχίζεται χωρίς να αφήνει τις λέξεις να συνθέσουν μια πρόταση, με τις ανταύγειες ενός ολοκληρωμένου νοήματος.

◆ Βλέμμα μπλε στο πορτοκαλί απέναντι και μια ελιά για το συναίσθημα.

◆ Στους μικρούς τόπους οι φωνές είναι βραχνιασμένες γιατί προέρχονται από την ίδια κούνια και οι ματιές είναι θολές γιατί στα θρανία οι σκέψεις εκπαιδεύτηκαν στο σκοτάδι.

◆ Και το σαρκαστικό μειδίαμα εκ του πατρός εκπορευόμενον επαναφέρει εκείνη την ανατριχίλα τη συνοδευόμενη από τον ήχο που χάνεται στο βάθος των σκοτεινών διαδρόμων.

◆ Και ανηφορίζοντας προς τον βορρά η άλλη, του επωνύμου Μέρκελ και του ονόματος Άγγελα και Δωροθέα ταυτοχρόνως, προσδιορίζει τις αγγελίες τις θεάρεστες. Η Δωροθέα, το εξεικόνισμα του αντιερωτισμού, ο ορισμός της κακοσυνευρισκομένης, προκαλεί τρίτο αιματοκύλισμα σπέρνοντας στους θαλάμους αέρια ασφυξιογόνα.

◆ Χαμηλώνουν οι κεφαλές. Στο τέλος του τετραδίου οι τελευταίες λέξεις είναι στριμωγμένες.

◆ Σαν μια μουντζούρα που αφηνιάζει κι απλώνεται αλλοιώνοντας την ερμηνεία.

◆ Η Θεοδώρα και η Δωροθέα. Όταν τα συνθετικά παίζουν με την πολιτική, η λεξιπλασία στέκεται αμήχανη.

◆ Και παραμονεύει πίσω απ’ τον φράχτη η βία. Και ουδείς αντιλαμβάνεται το χάος. Αραχνιασμένο το κάδρο και ανηλεής ο πόλεμος των συμφερόντων.

◆ Πρόσωπα τερατόμορφα σκορπούν την παγωνιά ενώ οι παγιδευμένοι αλυσοδεμένοι κόβουν βόλτες στο προαύλιο.

◆ Τα ψευδολογήματα στην πρώτη γραμμή υπηρέτες ενός γελοίου πια επικοινωνιακού παιχνιδίσματος.

◆ Επικύκλιοι λόγοι ασημαντοτήτων και οι καταφερτζήδες επιχειρηματολόγοι σκορπούν σκοπίμως τα υποταγμένα τους ρήματα.

◆ Και οι άθλιοι να συνωστίζονται στα καφενεία κάνοντας υποθέσεις για τα επιδόματα.

◆ Νύχτα, μεγάλη η νύχτα.

◆ Στον παλιό στάβλο άχυρα στοιβαγμένα. Το λιγοστό φως μπαίνει από το αραίωμα της πέτρας. Τετράποδα λερωμένα με το ζόρι στέκονται όρθια. Στη χαμηλή πόρτα σκιές καμπουριασμένες. Ερημιά και σπασμένα κλαδιά. Στον χωματόδρομο ουρές με ανθρώπινα υπόλοιπα σκυφτά μαζεύουν τη σιωπή τους περπατώντας μέχρι το τέλος του δρόμου.

◆ «Ωραίος πίνακας! Λυπητερό το θέμα!» έκραξε ο κόρακας ο μαύρος κατεβάζοντας τα γυαλιά του.

◆ Στις βαρυπρεπεις γκαλερί το κόκκινο έχει τη μυρουδιά της κόλασης. Και οι χρωστήρες δεν νοιάζονται και πολύ για τα πρόσωπα.

◆ Γι’ αυτό και δεν υπάρχουν.

Περίχλωρη έκταση

Με αυθάδεια περιόρισε την ανάγκη των υπολοίπων χρωμάτων και καθηλώθηκε στο κάδρο.

Φιλοξένησε την ανάγκη των ανέμων και έδωσε τη ζεστασιά στα μικροπούλια.

Χαλί μονόχρωμο πλεγμένο σε κλαδιά.

Την ελπίδα όρισε και μάζεψε γύρω του τους διαβάτες.

Μεγαλείο φυτρωμένο στο χώμα.

Έβγαλε την αναπνοή και του ’δωσαν το μίσος.

Θυσία έγινε στις λεωφόρους.

Τραγουδήθηκε στα χείλια τα κόκκινα και φιλοξένησε καρδιές χαραγμένες με πόθο.

Κρύφτηκαν στα σωθικά του και έζησαν τα κυνηγημένα καρδιοχτύπια.

Ευλογημένο ποίημα, στα ψηλά βουνά στόλισε την πέτρα.

Φυλάκισε το γάργαρο νερό και γέμισε με ξωτικά τα παραμύθια.

Και γέρασε και πέρασε στη μοναξιά και ερήμωσε.

 

Μυογράφημα

Η αναπνοή στάθηκε ρακένδυτη στο βάθος του αδιέξοδου. Μια σκόνη στο τέλος του παράδρομου δήλωνε την αποχώρηση της υγρασίας από την καθημερινότητα.

Ένα παράθυρο κλειστό παρηγορούσε την κρυμμένη ματιά και ένα μικρό λουλούδι ξέφευγε από το λιγοστό χώμα που έφτιαχνε έναν κάμπο τεράστιο στο κάτω μέρος της καγκελόπορτας.

Ένα ξεχαρβαλωμένο αυτοκίνητο άπλωσε τον θόρυβο της σπασμένης εξάτμισης. Μια μουσική εκνευριστική, ηλεκτρική, σε παραδοσιακούς δρόμους, ξεχύθηκε. Στην καρότσα παλιά σιδερικά, κουζίνες, πλυντήρια. Παλιά έπιπλα, καρέκλες, πορτατίφ με τα καπέλα τους τα σκισμένα και κούκλες ξεπανιασμένες. Στο πάνω μέρος ένα μεγάφωνο, μαύρο, με εκείνη την κοιλότητα που μοιάζει με στόμα.

Πραμάτεια των υπόλοιπων, συγκέντρωση σημειώσεων, παλιοί λογαριασμοί.

Ανακοίνωση επιλόγου, με την παραφωνία του στίχου.

Ξεπούλημα των αναμνήσεων για μια χούφτα μεταλλικών εικονισμάτων.

«Διά την σωτηρίαν της Πατρίδος» φώναζε από το πρωί το ραδιόφωνο.

Κάτι παιδιά τρέχουν κυνηγώντας μια πυγολαμπίδα.

Ένας σκύλος μετρά τα κόκαλά του και μια γάτα αφιονίζεται στη θέα μιας κατσαρίδας.

Ψιλόβροχο. Χνότα και μια κολόνα να στέκεται ανήμπορη να αποδράσει. Η λάμπα σπασμένη και μόνο ένα φως φεγγαρίσιο βάζει λίγο χρώμα στο ασπρόμαυρο.

Λίγα ξύλα κάτω απ’ το στέγαστρο, πρόχειρη ζεστασιά στην απομόνωση της ζωής.

Αμίλητη η ανάγκη απλώνει τα χέρια της στην άκρη της φλόγας.

Το αυτοκίνητο γέμισε, η μουσική έσβησε αφήνοντας πίσω της την τελευταία συλλαβή.

Η βροχή ανακατεύεται με τη φωτιά κι οι φλόγες φοβισμένες κατακάθονται. Μια σταγόνα ξεφεύγει κι αγγίζει ένα πεσμένο φύλλο.

Μια φωνή πλησιάζει.

«Διά την σωτηρίαν της Πατρίδος» στρίγγλισε ο αλλοπαρμένος και χάθηκε στο σκοτάδι.

Υπογράφοντας το στιγμιότυπο.

google_news_icon

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.

ΠΕΜΠΤΗ 17.09.2026 03:12