Επισημάνσεις

Πού πήγαν οι διορθωτές; / Ο εθισμός στην ευτέλεια / Ένδεια παιδικών εκδηλώσεων / Η «σιδερένια» Μαρία με την τσίχλα

Πού πήγαν οι διορθωτές;

Έχοντας, τις τελευταίες εβδομάδες, διαβάσει σερί περισσότερες από επτά νέες εκδόσεις, απορώ με το χαμηλό επίπεδο της διόρθωσης και της επιμέλειας. Ορθογραφικά και συντακτικά λάθη, παραλείψεις, λανθασμένες πληροφορίες, ανακρίβειες που με μια απλή διασταύρωση θα είχαν αποφευχθεί… Να υποθέσω ότι αυτά είναι τα πρώτα δείγματα τού πώς η οικονομική κρίση επηρεάζει τον χώρο του βιβλίου; Με τους εκδότες, για λόγους οικονομίας, να μην δίνουν έμφαση στη διόρθωση – επιμέλεια, καταδικάζοντας την ποιότητα του προϊόντος τους σε πτώση; Όπως και να έχει, είναι θλιβερό να διαβάζεις βιβλία που θεωρούνται μπεστ σέλερ πριν καν εκδοθούν (που σίγουρα, δηλαδή, θα φέρουν πολλά χρήματα) και να απογοητεύεσαι με την προχειρότητά τους. Ένα καλοτυπωμένο και φροντισμένο βιβλίο δεν είναι πολυτέλεια, είναι υποχρέωση των εκδοτών που έχουν θησαυρίσει από αυτή τη δουλειά.

Ο εθισμός στην ευτέλεια

Το λαϊκό προσκύνημα που έγινε στα κανάλια με αφορμή τη διήμερη επίσκεψη της «Πάτυ», κατά κόσμον Λάουρας Ναταλία Εσκιβέλ, επιβεβαιώνει δυστυχώς κάτι που γνωρίζαμε, αλλά και που κάθε φορά που καλούμαστε να το αντιμετωπίσουμε μας θλίβει και μας τρομάζει: τον εθισμό μας – για να μην πω τον έρωτά μας – στην ευτέλεια. Αλλιώς, θα κάναμε ουρές για να μας υπογράψει αυτόγραφο μια από τις πιο ανόητες, σαχλές και κακόγουστες ηρωίδες που έχουν φιλοξενηθεί ποτέ στη μικρή οθόνη; Ε, δεν θα κάναμε! (Παρεμπιπτόντως, η «Κορίνα η αγριόγατα», η έτερη πολυαγαπημένη των πληθών, θα μας κάνει την τιμή, ή αυτή δεν μας καταδέχεται τους χρεοκοπημένους;).

Ένδεια παιδικών εκδηλώσεων

Αν τα Χριστούγεννα διεθνώς είναι η γιορτή των παιδιών, στην Αθήνα… ήταν. Εφέτος, την οικονομική στενότητα και την εθνική μιζέρια την πληρώνουν και οι μικροί, οι οποίοι καταδικάζονται να περάσουν τις αργίες τους σε μια πρωτεύουσα κάθε άλλο παρά γιορτινή. Ελάχιστες οι εκδηλώσεις, εκείνες που τις προηγούμενες χρονιές βοηθούσαν τους μη έχοντες να νιώσουν λίγο τη διαφορά. Ο δε Δήμος Αθηναίων περιορίζεται στη «Χριστουγεννιάτικη παραμυθούπολη», διοργάνωση που ανήκει σε ιδιωτική εταιρεία, με είσοδο «8 ευρώ»! Οπότε, παιδάκια, ή πληρώνετε ή περιμένετε το Πάσχα, μπας και τότε τα πράγματα είναι καλύτερα. Που… δεν, όπως λένε οι γνωρίζοντες. Χρόνια πολλά, πάντως.

Η «σιδερένια» Μαρία με την τσίχλα

Παρακολουθώ τη Μαρία Ιωαννίδου από την πρώτη μέρα που βγήκε στην τηλεόραση και ανακοίνωσε ότι έχει καρκίνο, καθώς και ότι θα τον πολεμήσει. Ήταν εξαιρετικά αξιοπρεπής. Και εξαιρετικά συγκινητική. Την είδα και σε άλλες εμφανίσεις της – και τότε που της είχαν πέσει τα μαλλιά από τις θεραπείες και φορούσε περούκες… – για να θαυμάσω εκ νέου τη δύναμή της. Και το θάρρος της να βγει και να μιλήσει για ένα θέμα που για πολλούς παραμένει ταμπού. Πες πες, όμως, η Μαρία, η πολυλογού, ο θαυμασμός άρχισε να ξεφουσκώνει. Η ηρωική χορεύτρια άρχισε να μεταμορφώνεται σε μια γυναίκα που μιλούσε και μιλούσε και δεν έλεγε τίποτα ουσιαστικό, τίποτα ενδιαφέρον: ότι θα ήθελε να πάρει μέρος στο «Dancing with the stars», ότι την ενδιαφέρει μια καλή τηλεοπτική ή θεατρική πρόταση, ότι είναι νέα και θέλει να κάνει πράγματα… Μέχρι για τα περίεργα παιδικά χρόνια της πρόγονής της Ναταλίας Γερμανού και για το πώς επηρέασαν τον χαρακτήρα της μικρής μίλησε! Και έγινε ξανά η Μαρία με την τσίχλα, που γνωρίσαμε από τα ελληνικά μιούζικαλ. Που δεν βαρέθηκε, όπως και η ίδια έχει πει, τόσα χρόνια να τη μασάει. Έλα όμως που εμείς έχουμε βαρεθεί… (Εννοείται ότι την επιστροφή της, όχι στα λόγια, αλλά στις πράξεις, τη χειροκροτούμε, τώρα που ξεπέρασε το πρόβλημά της. Όχι, όμως, άλλες εξομολογήσεις! Και σιδερένια!).

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.