Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

Πήξαμε στις επιτροπές. Κάθε είδους, ποιότητας και σύνθεσης. Για το θέατρο, τον χορό, το βιβλίο, τα βραβεία. Σχεδόν όλοι συμφωνούν ότι, για να μοιραστεί σωστά το λιγοστό δημόσιο χρήμα, πρέπει πρωτίστως να επιλεγούν οι κατάλληλοι άνθρωποι που θα τo μοιράσουν. Είναι εύκολο αυτό; Καθόλου.

Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

Πήξαμε στις επιτροπές. Κάθε είδους, ποιότητας και σύνθεσης. Για το θέατρο, τον χορό, το βιβλίο, τα βραβεία. Σχεδόν όλοι συμφωνούν ότι, για να μοιραστεί σωστά το λιγοστό δημόσιο χρήμα, πρέπει πρωτίστως να επιλεγούν οι κατάλληλοι άνθρωποι που θα τo μοιράσουν. Είναι εύκολο αυτό; Καθόλου. Ας πάρουμε για παράδειγμα το θέατρο, αφού τόσος λόγος γίνεται τελευταία για τις επιχορηγήσεις. Είναι αδιανόητο, ακόμα και για τον πιο αδαή άνθρωπο, εκείνος που θα κρίνει ποιος αξίζει ή όχι να επιχορηγηθεί (και με ποιο ποσό) να μη διαθέτει τα εξής προσόντα: να βλέπει αποδεδειγμένα πολλές παραστάσεις, να μην έχει καμία επαγγελματική ή συγγενική σχέση με κανέναν από τους κρινόμενους και να διαθέτει όχι μόνο ευρύτητα πνεύματος, αλλά και απροκατάληπτη στάση απέναντί τους. Και αν κάποιος, υποθετικά, διαθέτει όλα τα παραπάνω, πρέπει επίσης να πειστεί να συμμετέχει σε μια διαδικασία από την οποία το πιθανότερο είναι να βγει «λαβωμένος», αφού έχουμε συνηθίσει στο παρελθόν οι κρινόμενοι να βρίζουν τους κριτές τους επειδή δεν τους προτίμησαν. Τα παραδείγματα πολλά. Και οι αρνήσεις των πραγματικά άξιων και σοβαρών ανθρώπων να στελεχώσουν κάθε μορφής επιτροπή ακόμα περισσότερες. Όμως αυτή η ζημιά πρέπει να σταματήσει. Ο κάθε επιχορηγούμενος που ζητάει λεφτά από την πολιτεία (λίγα έστω, στις μέρες μας) πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι συμμετέχει οικειοθελώς σε ένα σύστημα αξιολόγησης, από το οποίο, αν δεν του αρέσει, μπορεί να αποχωρήσει χωρίς να στενοχωρηθεί κανένας. Διότι δεν είναι επίσης δυνατόν να λοιδορούν οι αιτούντες τους κριτές τους κατόπιν εορτής, αν και εφόσον διαφωνούν με την κρίση τους. Είναι πολύ εντιμότερο να δηλώσουν ανοιχτά τις όποιες ενστάσεις τους για τα πρόσωπα προτού μοιραστεί το δημόσιο χρήμα.

Όσο για τις επιτροπές που μοιράζουν βραβεία αντί για λεφτά, ισχύουν όλα τα παραπάνω, εκτός από την κατασυκοφάντηση γιατί, βλέπετε, κανένας δεν θα βγει να χτυπήσει ανθρώπους επειδή δεν του έδωσαν το πρώτο βραβείο. Ενώ άμα του κόψουν μερικά χιλιάρικα θα ανάψει και θα κορώσει. Τουλάχιστον μέχρι πρότινος, διότι τώρα τελευταία, λόγω της κρίσης, σαν να μου φαίνεται ότι έχουν πέσει οι τόνοι της «αγανάκτησης», αφού πλέον όλοι γνωρίζουν ότι ακόμα και για μερικά ευρώ πρέπει να κάνουν τάμα στην Παναγία.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.