Θα πουν «αμάν με τα… ΜΑΝ»

Μετά την υπόθεση Siemens και τη… διαλεύκανσή της, στο προσκήνιο έρχεται μια άλλη γκρίζα υπόθεση με τα γνωστά συστατικά: προμήθειες, off-shore, λα­δώματα και μίζες. Πρόκειται για την – επονομαζόμενη και mini Siemens – υπόθεση της προμήθειας 142 «ολυ­μπιακών» τρόλεϊ από τη γερμανική ΜΑΝ το 2002.

Μετά την υπόθεση Siemens και τη… διαλεύκανσή της, στο προσκήνιο έρχεται μια άλλη γκρίζα υπόθεση με τα γνωστά συστατικά: προμήθειες, off-shore, λα­δώματα και μίζες. Πρόκειται για την – επονομαζόμενη και mini Siemens – υπόθεση της προμήθειας 142 «ολυ­μπιακών» τρόλεϊ από τη γερμανική ΜΑΝ το 2002. Η υπόθεση αυτή, μετά την άσκηση διώξεων σε βαθμό κα­κουργήματος, παίρνει τον δρόμο της ανάκρισης…

Κατά την προκαταρκτική εξέταση της υπόθεσης εξετάστηκαν ως ύπο­πτοι τέλεσης αδικημάτων, που έχουν να κάνουν και με τη διακίνηση μαύρου χρήματος, εννέα πρόσωπα, ανάμεσά τους και επιχειρηματίες.

Στο επίκεντρο των εισαγγελικών ερευνών βρέθηκαν οι off-shore εται­ρείες τους στην Κύπρο. Ζητήθηκε η δικαστική συνδρομή των κυπριακών αρχών προκειμένου να διαπιστωθεί αν από την κίνηση των λογαριασμών των εν λόγω off-shore προκύπτει η χρησιμοποίησή τους για τη διακίνηση μαύρου χρήματος για παράνομες πλη­ρωμές.

Η έρευνα της υπόθεσης ξεκίνησε το 2009 από τη Γερμανία. Οι εισαγγελείς του Μονάχου, οι οποίοι ερευνούσαν την υπόθεση, βρήκαν σε παρα-λογι-στήριο της Neoplan (θυγατρικής της ΜΑΝ) κονδύλια τα οποία προορίζο­νταν για πληρωμές για να «κυλήσει» η δουλειά των «ολυμπιακών» τρόλεϊ. Από τη γερμανική έρευνα προέκυψε ότι η ΜΑΝ «έσπρωχνε» χρήμα μέσω off-shore εταιρειών σε επτά χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Θα πρέπει να θυμηθούμε ότι ο δι­αγωνισμός για την προμήθεια στόλου τρόλεϊ έγινε από την ελληνική κυβέρ­νηση «στα γρήγορα», με την επίκληση των πιεστικών αναγκών για τη διεξα­γωγή των Ολυμπιακών. Η προκήρυξη έγινε το 2001, επί υπουργίας στο Μεταφορών του Χρήστου Βερελή, ο οποί­ος θα πρέπει να θυμίσουμε ότι παραι­τήθηκε για λόγους ευθιξίας το 2009, όταν έσκασε η υπόθεση.

Χρηματισμοί

Καθώς οι ποινικές διώξεις δεν περι­λαμβάνουν τον Χρ. Βερελή, ο πρώην υπουργός μπορεί να δηλώνει σήμερα ότι «μετά από δύο ολόκληρα χρόνια η ελληνική Δικαιοσύνη απέδειξε το αυτονόητο. Δεν είχα καμία σχέση με την υπόθεση ΜΑΝ. Οι χρηματισμοί αφορούσαν μια ομάδα υπηρεσιακών παραγόντων και επιχειρηματιών που έδρασε εν αγνοία της διακομματικής επιτροπής, στην οποία ούτε καν πήρα ποτέ μέρος».

Όμως, όπως παραδέχεται στη δή­λωσή του ο τέως υπουργός, στην υπόθεση της ΜΑΝ και της προμήθει­ας των «ολυμπιακών» τρόλεϊ, έγινε πανηγύρι, στο οποίο συμμετείχαν οι υπηρεσιακοί παράγοντες και επιχει­ρηματίες.

Το πανηγύρι, όπως είπαμε, άρχισε το 2001, με τον διαγωνισμό που κατ’ αρχήν εξέτασε αρμόδια επιτροπή των ΗΛΠΑΠ, η οποία αποφάνθηκε ότι η προσφορά της κοινοπραξίας Neoplan (ΜΑΝ) και ΕΛΒΟ πρέπει να απορρι­φθεί.

Ωστόσο, η γνωμοδότηση… γλίστρη­σε στο χρήμα που διακινήθηκε από τις off-shore και η δουλειά έκλεισε για τη Neoplan (ΜΑΝ). Σε πρώτη φάση για 49.4  εκατ. ευρώ για την προμήθεια 90 τρόλεϊ και στη συνέχεια για ακόμη 36.5 εκατ. για άλλα 52…

Ferrostaal: Περιγραφές μαφιόζικης λογικής στο κατηγορητήριο

Περιγραφές οι οποίες μοιάζουν με σενάριο μαφιόζικων συναλλαγών καταγράφονται στο κατηγορητήριο εναντίον δύο πρώην στελεχών της Ferrostaal για συνέργεια σε δωροδοκία χώρα – μέλους της Ε.Ε. Τα εξόχως ενδιαφέροντα αποσπάσματα από το κατηγορητήριο δημοσίευσε χτες η «Καθημερινή».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ανθρώπους «για υποστήριξη στο ανώτατο επίπεδο του ελληνικού υπουργείου Αμύνης» αναζητούσε η Ferrostaal πριν από την υπογραφή της σύμβασης για την κατασκευή των υποβρυχίων του τύπου 214. Και τους βρήκε, στον επονομαζόμενο «κύκλο Α».

Όπως γράφει η «Καθημερινή», ο κύκλος Α – όπως ονομάστηκε η ομάδα των μεσαζόντων που είχαν διακινήσει τα μαύρα ποσά – «είχε συγκεντρώσει εμπειρίες από δουλειές με το Δημόσιο στην Ελλάδα όταν πέτυχε την πώληση ενός θερμοηλεκτρικού σταθμού της γερμανικής εταιρείας Babcock στη ΔΕΗ». Σε άλλο σημείο του δημοσιεύματος αναφέρεται ότι ένας από τους διακινητές των «μαύρων κεφαλαίων» λέει χαρακτηριστικά πως «δώσαμε αυτά τα χρήματα για πράγματα που δεν κάνουμε και δεν θέλουμε», αλλά «αν δεν χρησιμοποιούσαμε εμείς αυτούς τους ανθρώπους, θα το έκαναν οι Γάλλοι». Στο κατηγορητήριο, κατά το δημοσίευμα, αναφέρεται ότι η αρχική συμφωνία του κύκλου Α και των υπευθύνων της γερμανικής εταιρείας ήταν να δοθεί το 12% της τιμής αγοράς (120 εκατ. ευρώ) για «υποστήριξη», μεταξύ άλλων, σε «ανώτατο επίπεδο» (top level) του υπουργείου Αμύνης. Η πρώτη πληρωμή στην τράπεζα UBS της Λουκέρνης έγινε τον Μάιο του 2000 και ήταν ύψους 32 εκατ. ευρώ. Από αυτά, 11,5 εκατ. ευρώ εστάλησαν στην εταιρεία Wilberforce. Αυτή ανήκει στον Έλληνα υπήκοο Α.Α., που, όπως και άλλοι, επιστρατεύτηκε επειδή, σύμφωνα με καταθέσεις των κατηγορουμένων, ο εκπρόσωπος της Ferrostaal στην Ελλάδα Μ.Μ. «δεν αρκούσε για «επαφές ανώτατου επιπέδου».

Σύμφωνα με όσα έχει καταθέσει ο ένας εκ των κατηγορουμένων (Χάουν), «είχε προσωπική επαφή με τον Άκη Τσοχατζόπουλο, «αλλά ποτέ δεν μίλησε μαζί του μόνος. Ο Τσοχατζόπουλος ήταν ήδη τότε ένας πλούσιος άνθρωπος, που σπούδασε Μηχανολογία στο Μόναχο και ήταν παντρεμένος με Γερμανίδα σύζυγο». Οι κατηγορούμενοι αναφέρουν επίσης ότι «ο κ. Τσοχατζόπουλος τους συνέστησε το πρώην μέλος της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ κ. Ι. Μπέλτσιο για να τους βοηθήσει με τις επαφές του», αλλά «τα χρήματα που προορίζονταν για τον Μπέλτσιο (1 εκατ. ευρώ) δεν δόθηκαν για τον Τσοχατζόπουλο».

Συμπέρασμα; Πάρε λάδι κι έλα βράδυ.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.