Η σελίδα του λοξού

♦ Ένα μικρό αέρινο καράβι κι η θάλασσα το σύν­νεφο. Αναποδογυρισμένος ουρανός, ήλιοι, φεγ­γάρια κι αστέρια στο χώμα, κλαδιά, λουλούδια ψηλά, κορνίζες με βότσαλα, νερά τρεχούμενα, αμμουδιές ζωγραφισμένες.

♦ Ένα μικρό αέρινο καράβι κι η θάλασσα το σύν­νεφο. Αναποδογυρισμένος ουρανός, ήλιοι, φεγ­γάρια κι αστέρια στο χώμα, κλαδιά, λουλούδια ψηλά, κορνίζες με βότσαλα, νερά τρεχούμενα, αμμουδιές ζωγραφισμένες.

♦ Εδώ θα περιμένω, σκέφτηκε ξεφυλλίζοντας!

♦ Ένα φάντασμα ξεκόλλησε απ’ την αναπαρά­σταση κι άρχισε να επεξηγεί.

♦ Και εξεικονίζεται ο εφιάλτης διά των γραμμά­των και η σιωπή, αναμονή κλήσεως ταχύπνοη, αναφέρει τα χαρακτηριστικά σημεία της προαπαιτούμενης θυσίας.

♦ Και η πομπή, μακάβρια εκδήλωση, σκυμμένη διαδικασία αποχαιρετισμού διαφαίνεται στο υπό­λοιπο αδιάβαστο κείμενο.

♦ Στην Ελλάδα του χοντρού, του κοντού και του ψηλού, της καλλιπύγου με τη νοημοσύνη την απαστράπτουσα, με τας εκπομπάς που αναμορφώνουν τας συνειδήσεις, με τα κολοκυθάκια, τους αφρούς από σέλινο και τα τοιαύτα, τίποτα δεν βαίνει με ευτυχία. Μιζέρια, κακοδαιμονία και φωνές ανήκουστης ευήθειας.

♦ Πολίτες γερασμένοι, ανήμποροι κι αόμματοι δεν μπορούν να βρουν την αντίδραση που χάθη­κε μέσα στον ορισμό της συναλλαγής. Κοινωνία ιστορικώς προσκείμενη στις πόλεις – κράτη, μεταλλάχθηκε ακουμπώντας στα πατροπαράδοτα σε κοινωνία με ανθρώπους – κράτη.

♦ Πόρτα και δημοκρατία, παράθυρο και άποψη.

♦ Περιορισμένοι και οι άνθρωποι στα υπερώα, μικροί σαλτιμπάγκοι, λαιμοδέτες με αγκράφα επίχρυση, προσπαθούν με μικρά πηδηματάκια να τραβήξουν την προσοχή της νοημοσύνης.

♦ Αδιάφορη όμως αυτή αντιστέκεται.

♦ Ευτυχώς που υπάρχει και το γέλιο κι ας είναι πενθαλέο.

♦ Στον Νέο Κόσμο, εκεί που η σκέψη κατοικεί στο ισόγειο της αφαίρεσης και οι άνθρωποι ζω­ντανοί μηχανισμοί τηλεκατευθυνόμενου ιού απολαμβάνουν φιλήδονα την απόλυτη αλήθεια της επιφάνειας καταπίνοντας βουλιμικώς την πολύπλοκη συνταγή της γαλλικής κουζίνας ανέ­μελα αυτοσχεδιάζουν.

♦ Και ο εκ Γαλατίας μαινόμενος, πρωταγωνιστής δυναστείας ρόδινης αποχρώσεως, έκανε την αμ­φιβολία να πρωτοστατήσει. Και η απορία σκαρφάλωσε στο άγαλμα κορυφώνοντας την αγωνία του καθημερινού ανθρώπου.

♦ Το είπε και ο περιπτερούχος με τον παχύ μύ­στακα στη λικνιζόμενη αφρατόμηρη πελάτισσα εν είδει πειράγματος υψίστου συλλήψεως.

♦ Βλέμμα θολό και ερωτικώς υποχθόνιο, δάκτυ­λα στον πώγωνα, άνοιγμα στοματικής κοιλότητος, και γλώσσα να πάλλεται. Βαρύς αναστεναγμός!

♦ «Α ρε Στρος!»

♦ Ένα τσαχπίνικο γαργάλισμα του κορμιού, νά­ζι διδαγμένο από σινερομάντζο, τηλεοπτικό τί­ναγμα της κεφαλής και το περίσσιο βάρος αμα­ξοστοιχία παρελθοντικού χρόνου έστριψε στη γωνιά.

♦ Για την επικαιρότητα τίποτα υπάρχει;

♦ Τα ίδια και τα ίδια τον τελευταίο αιώνα.

♦ Εσύ τι άλλα νέα;

♦ Τίποτα, αποκρίθηκε.

♦ Στην Εσπερία η νιότη χαμογελά στους δρό­μους. Προς το παρόν.

♦ Πλατείες γεμάτες, τραγούδια, συνθήματα φω­νές. Και στα πεζοδρόμια οι ένστολοι να παρακο­λουθούν αμήχανα.

♦ Στο ακρόνυχο της ψευδαίσθησης!

♦ Ένας μισότρελος κρατώντας ένα κοτσάνι στρι­φογυρίζει.

♦ Ντρέπομαι, φώναξε ο γυρολόγος μαζεύοντας τα πεσμένα γράμματα.

♦ Που έφυγαν από κείνα τα υγρά μάτια.

Μυογράφημα

Καταπιεσμένος ο Μήτσος πολλά χρόνια. Γεννημένος σ’ ένα χωριό με κότες, πρόβατα και κατσίκες. Γυναίκα γνώρισε τη μάνα του και κάποιες στολισμένες που κατά καιρούς εμφανιζόντουσαν στα ορεινά για να ξαποστάσουν από το καυσαέριο της πόλης.

Οι φιλοδοξίες χάθηκαν από τότε που γεννήθηκε. Βουνό, κατσίκα και ποτάμι. Ένστικτα τα βασικά της αυτοσυντήρησης, η τροφή, η δίψα, η βροχή κι η καταιγίδα. Οι ορμές βουλιαγμένες σ’ αυτό που έβλεπε.

Η Μοσχούλα, η ψυχοκόρη, πλήρωνε τη νύφη όποτε εμφανιζόταν και θύμιζε συχνά εκείνη τη λέξη που αρχίζει από γάμα.

Μετά ήρθε η τεχνολογία να βοηθήσει την κατάσταση. Ρεύμα, φως, τηλέφωνο, τηλεόραση και όλα τα αξεσουάρ ενός πρωτευουσιάνου. Στο μαντρί να πατάει το κουμπί να βγαίνει το μπούτι να αποσυντονίζεται το κοπάδι.

Ενημερωμένος για τα καθέκαστα ρουφούσε, μάθαινε τα πάντα. Πολιτική, ποδόσφαιρο, τρόπο ζωής ξενόγλωσσο και άγιος ο Θεός. Προφορά βαριά σαν τα χιόνια πάνω στην κορφή που θωρούσε. Έφτιαχνε άποψη να την πει το Σαββατοκύριακο στην κωμόπολη που πήγαινε για τις ρακές.

Είδωλα είχε κάποιους πρωταγωνιστές με μπράτσα. Ξεσήκωνε μαγκιά και φλούδα. Μάσημα οδοντογλυφίδας, τσατσάρα κρυμμένη επιμελώς στην κωλότσεπη. Λαδωμένο μαλλί, ολίγη από αγγλικό, έτσι για κανένα ξέπυγο ξεφτισμένου υποδοχείου.

Τώρα τελευταία παρουσιάστηκε και εκείνος ο θειος απ’ τα Παρίσια, με τα τρελά λεφτά, και του χάλασε τα πατήματα.

Κάτι ξέρει αυτός παραπάνω, σκέφτηκε.

Την ώρα που η Μοσχούλα ξεπέζευε απ’ το γαϊδούρι και φόρτωνε μια θημωνιά στον ώμο.

Ανασκουμπώθηκε κοιτάζοντας λάγνα και ακολουθώντας την πεπατημένη.

Περίμενε να ζυγώσει.

La Flute enchantee

Θελκτήρια εξοχή /

Διάτρητος δαίμων /

Εκ του κυκεώνος /

Έμβολον βαρύθροον/

Ανδρείον και δεινόν /

Άγονον και γόνιμον /

Βαρυπρεπής και

περίγλισχρος /

Φλοίσβος, ρόχθος και

πάφλασμα/

Κέλαδος

των σωμάτων/

Παμμέγιστη

εκδήλωση/

Ασυνάρτητων

φράσεων/

Παραλήρημα

τρυφερής οργής /

Φωνήεντα ανοικτά /

Σε κλειστά σύμφωνα /

Στην ανορθογραφία /

Της λογικής /

Στα λίγα γράμματα /

Του Πόθου

loksos@gmail.com

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.