Του Χρήστου Παρίδη

To Sani Festival, μοναδικό για τις τζαζ μουσικές του αλλά και για τη μεγάλη επιτυχία του χωρίς να έχει πάρει ποτέ κρατική χορηγία, άνοιξε φέτος για πρώτη φορά τις πόρτες του και στο πρωτοποριακό θέατρο, με την υπογραφή του Χρίστου Λίγκα.

Του Χρήστου Παρίδη

To Sani Festival, μοναδικό για τις τζαζ μουσικές του αλλά και για τη μεγάλη επιτυχία του χωρίς να έχει πάρει ποτέ κρατική χορηγία, άνοιξε φέτος για πρώτη φορά τις πόρτες του και στο πρωτοποριακό θέατρο, με την υπογραφή του Χρίστου Λίγκα.

Είκοσι χρόνια πέρασαν από τότε που ο Σταύρος Ανδρεάδης, πρόεδρος της ΣΑΝΗ ΑΕ  εμπνεύστηκε, οραματίστηκε και έβαλε τα θεμέλια ενός φεστιβάλ τζαζ μουσικής στο λόφο – ακρωτήρι της Σάνης που βρίσκεται μέσα στα όρια του γνωστού ξενοδοχειακού συγκροτήματος της Κασσάνδρας Χαλκιδικής. Ο λόφος με την αμφιθεατρική κλίση και έναν βυζαντινό πυργίσκο (κτισμένο το 1543 από τη μονή Σταυρονικήτα)  ως φυσικό σκηνικό, έχει στα δεξιά του πανοραμική θέα του κόλπου. Τα καλοκαίρια με τον έναστρο ουρανό προσφέρει μια ανυπέρβλητης ομορφιάς ιδανική τοποθεσία για νύχτες γεμάτες εξαίσιες μουσικές. Το Jazz on the hill έγινε αφορμή να γεννηθεί το Sani Festival και να γίνει θεσμός, μοναδική περίπτωση στα ελληνικά πολιτιστικά πράγματα χωρίς κρατική υποστήριξη, αλλά ούτε ενταγμένος στις δραστηριότητες κάποιας δημοτικής αρχής. Έτσι, το φεστιβάλ ανδρώθηκε, απέκτησε διεθνή φήμη προσελκύοντας ονόματα και σχήματα μεγάλης καλλιτεχνικής σημασίας, έγινε σημείο συνάντησης του κοινού της τζαζ, και στην εξέλιξη του δημιούργησε νέες ενότητες ώστε να μπορούν να συμμετέχουν καλλιτέχνες ευρύτερου φάσματος. Μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας, αλλά και της ελληνικής μουσικής σκηνής έχουν δώσει το παρών τους εκεί ψηλά στο λόφο προσελκύοντας χιλιάδες κόσμου τόσο από τις γύρω περιοχές όσο και από τη Θεσσαλονίκη. Και μπορεί, όπως ήταν αναμενόμενο, να έχει γεμίσει ασφυκτικά με την Ιταλίδα ντίβα  Μίλβα ή τον Σερβοκροάτη συνθέτη Μπρέγκοβιτς, ωστόσο και μουσικοί όπως ο Μισέλ Λεγκράντ ( στα πλαίσια της ενότητας music on film vs. Film on music),  με τη συνοδεία της Άλισον Μουαγέ, μάγεψαν και χάρισαν ανεπανάληπτες στιγμές σε όσους είχαν την τύχη να βρεθούν στη συναυλία τους. Ανάλογες στιγμές χάρισε και ο Άγγλος σκηνοθέτης του κινηματογράφου Πήτερ Γκρηναγούεϊ όταν εγκατέστησε εικοσιένα οθόνες περιμετρικά και με μια κονσόλα ήχου παρήγαγε αυτοσχέδιες μελωδίες παρουσιάζοντας ένα εκπληκτικό οπτικοακουστικό θέαμα. Ενώ πολλοί ακόμα θυμούνται τις συγκλονιστικές ερμηνείες σπουδαίων τραγουδιστριών όπως της Κασσάντρα Γουίλσον, της Λιζ Ράιτ και της Ντι Ντι Μπριτζγουότερ.

Avant Garde Theater

Η ανέγερση ενός open air καφεθεάτρου με υπερσύγχρονη τεχνολογική υποδομή, το Garden Theatre, έδωσε την ευκαιρία να εγκαινιαστεί φέτος η νέα ενότητα Avant Garde Theatre, της οποίας καλλιτεχνικός συντονιστής είναι ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Χρίστος Λύγκας, ο οποίος φιλοξένησε δύο από τις πιο πετυχημένες θεατρικές παραστάσεις του περασμένου χειμώνα στην Αθήνα: Τα «Καταλόγια» της εταιρείας θεάτρου Κύκλος και το «Σκοτεινό σπίτι» (In a dark, dark house) του Νηλ Λαμπιούτ της ομάδας Πρώτες Ύλες. Στα «Καταλόγια», μια παράσταση που σκηνοθέτησε ο Θοδωρής Οικονομίδης, συνδυάζονται αριστοτεχνικά το κουκλοθέατρο, η χρήση μάσκας και το θέατρο σκιών. Μέσω της μουσικής αφήγησης –με ένα μαντολίνο και μια κιθάρα-,  που συνοδεύει τη δράση εννέα ηθοποιών στην αναπαράσταση τριών δημοτικών τραγουδιών («Της μάνας φόνισσας», «Του γεφυριού της Άρτας» και «Της κακής πεθεράς») συντελείται ένα θέαμα συνόλου μεγάλης λυρικοθεατρικής ανάτασης. Η δράση απλώνεται σ’ ολόκληρη τη σκηνή του Garden Theatre συγκινώντας με την τραγική ένταση του λαϊκού λόγου της υπαίθρου αλλά και χαρίζοντας ευχάριστες ανάπαυλες με τα κωμικά ιντερμέδια.  Στο «Σκοτεινό σπίτι» που σκηνοθέτησε ο Χρίστος Λύγκας, ο σύγχρονος Αμερικανός συγγραφέας Λαμπιούτ, μέσα από την ανελέητη σύγκρουση δύο αδελφών που έπεσαν θύματα παιδεραστίας και ενδοοικογενειακής βίας, παραδίδει ένα ψυχαναλυτικό δράμα όπου η αλήθεια και το ψέμα γίνονται παιχνίδι ανταγωνισμού και ισορροπιών ανάμεσα στους δύο ενήλικες πια άντρες, εξομολόγηση και ξεκαθάρισμα λογαριασμών που σφυροκοπούν τις εν πολλοίς διαλυμένες ζωές τους. Οι ηθοποιοί Θοδωρής Οικονομίδης, Γιώργος Χριστοδούλου και Μαρία Προϊστάκη εντυπωσίασαν το κοινό που ευφυώς είχε τοποθετηθεί από τον σκηνοθέτη κυκλικά επάνω στην σκηνή του θεάτρου. Το σκηνικό του Γιάννη Μετζικώφ, γρασίδι με ένα έρημο δέντρο (προαύλιο κλινικής απεξάρτησης στο πρώτο μέρος, μίνι γκολφ στο δεύτερο, κήπος έπαυλης στο τέλος)  λειτούργησε εξαιρετικά με τις μουσικές και τις φωνές που έφταναν από μακριά, αλλά και την γειτονική μαρίνα να συμπληρώνει ως φυσικός ήχος τα διαδραματιζόμενα επί σκηνής. Η ενότητα Avant Garde Theatre ολοκληρώθηκε με επιτυχία και έβαλε τις βάσεις ώστε το φεστιβάλ να αναπτύξει και το κομμάτι του θεάτρου, προσκαλώντας μελλοντικά πρωτοποριακές παραστάσεις τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό.

Στην αυγουστιάτικη πανσέληνο με το φεγγάρι να αντανακλάται στη θάλασσα και να δημιουργεί μια μοναδική ατμόσφαιρα που μόνο εκεί στον λόφο της Σάνης μπορεί κανείς να νοιώσει, η Ελευθερία Αρβανιτάκη έδωσε μια συναυλία με αγαπημένα τραγούδια ξεσηκώνοντας τους πιο πιστούς θαυμαστές της, που είχαν καταλάβει το γρασίδι μπροστά από τη σκηνή. Κορυφαία στιγμή της όταν αφιέρωσε στους Θεσσαλονικείς τον εμβληματικό «Αύγουστο» του Νίκου Παπάζογλου. Η βραδιά έκλεισε με το κλασικό πια «Κόκκινο φουστάνι».

Το πρόγραμμα θα συνεχιστεί μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, όπου στα πλαίσια της ενότητας Classical Waves ο πιανίστας Στέφανος Θωμόπουλος θα ερμηνεύσει στις 26/8 έργα του Ιάννη Ξενάκη, ενώ θα ακολουθήσουν στο Garden Theatre στις 27/8 ρεσιτάλ των Γιάννη Στέφου, Ντιλιάνα Γκεοργκίεβα-Παπαδοπούλου και Λύντια Οσάνκοβα. Στις 2/9 το Duo Goliardi, ο φλαουτίστας Δημήτρης Κουντουράς και ο ακορντεονίστας Κωνσταντίνος Ράπτης θα ερμηνεύσουν  μελωδίες παλιότερων εποχών με μια τελείως σύγχρονη προσέγγιση. Το Φεστιβάλ θα κλείσει στις 3/9 με το σύνολο Idee Fixe σε έργα του δεύτερου μισού του 20^ου αιώνα.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.