Οδηγίες περί καλού… «στησίματος»

Του Παναγιώτη Τσόγκα

Το περιστατικό που εξιστορείται στις επόμενες γραμμές είναι πέρα για πέρα αληθινό και φανερώνει με τον πλέον δεικτικό τρόπο, πως η νοοτροπία και οι μέθοδοι Μπέου, Ψωμιάδη, Τσακογιάννη, Μποροβήλου και λοιπόν «πρωτοπαλίκαρων», «πότισαν» το ποδόσφαιρο ακόμη και στις πιο «αθώες» κατηγορίες του.

Του Παναγιώτη Τσόγκα

Το περιστατικό που εξιστορείται στις επόμενες γραμμές είναι πέρα για πέρα αληθινό και φανερώνει με τον πλέον δεικτικό τρόπο, πως η νοοτροπία και οι μέθοδοι Μπέου, Ψωμιάδη, Τσακογιάννη, Μποροβήλου και λοιπόν «πρωτοπαλίκαρων», «πότισαν» το ποδόσφαιρο ακόμη και στις πιο «αθώες» κατηγορίες του. Εκεί όπου το άθλημα, για όσους ασχολούνται με αυτό είναι χαρά, μεράκι, διασκέδαση, διέξοδος από τα προβλήματα της καθημερινότητας.

Στα ορεινά της Αιτωλοακαρνανίας, για τις ερασιτεχνικές κατηγορίες της τοπικής ΕΠΣ, δύο ομάδες «συγκρούονται» για το πρωτάθλημα. Η μία είναι αδιάφορη βαθμολογικά και η δεύτερη, που θα είναι και φιλοξενούμενη «καίγεται» για τη νίκη, ώστε να εξασφαλίσει την παραμονή της στην κατηγορία.

Ο Πρόεδρος της φιλοξενούμενης ομάδας – ιδιοκτήτης φούρνου στο χωριό του- είχε τη φαεινή ιδέα: «Θα… πιάσουμε τον τερματοφύλακα, τον αρχηγό και τον προπονητή και θα τους πούμε: 200 ευρωπουλάκια και τζάμπα ένα κιλό ψωμί για 20 μέρες. Θα μας το δώσουν το ματσάκι…». Και για να δέσει το «γλυκό» πέταξε ένα «ε, αγαπούλες» στο τέλος, που συνοδεύτηκε με ένα τρανταχτό γέλιο, κρατώντας την τεράστια κοιλιά του. Έτσι για να παραπέμπει στον… Μεγάλο.

Το τέλος της ιστορίας δεν ήταν και τόσο ευχάριστο για τον Πρόεδρο-φούρναρη (έκανε και τον προπονητή, κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης των δυο ομάδων). Το «λάδωμα» θα γινόταν μετά τη λήξη του αγώνα (μη τον έπιαναν και κορόιδο). Καθώς η μπάλα έφτανε στην πλάγια γραμμή, πλησίασε ο υποψήφιος «πιασμάν» (ποδοσφαιρική αργκό) και η… Προεδράρα από τον πάγκο τού σιγοψιθύρισε: «Άντε, πάρε τα… κουλάδια σου. Ακόμα στο Χ είμαστε».

Το… ενθαρρυντικό αυτό μήνυμα όμως, κόστισε ακριβά στον κλώνο του Big-Mac. Γύρισε ο ποδοσφαιριστής και με μια γροθιά (τύφλα να ‘χει ο Ζαμπίδης) τον ξαπλώνει χάμω. Οι γηπεδούχοι, έπειτα από τη γενική σύρραξη που επακολούθησε πορώθηκαν και επικράτησαν με 2-0.

Το συμπέρασμα αυτής της ιστορίας είναι απλό. Για να παταχθούν τα φαινόμενα που «μολύνουν» το ποδόσφαιρο, πέρα από το ποινικό-δικαστικό κομμάτι, θα πρέπει όλος ο χώρος να απαλλαχθεί από λογικές τύπου «παράγκας». Να απαλλαγεί από τύπους με μακριά πούρα, με background υποκόσμου, που καυχιούνται πως ελέγχουν το… παρασκήνιο. Κάποτε ο φιλότιμος, ο δουλευταράς, ο τίμιος, το παλικάρι, ο σεμνός και ο λιγομίλητος, ο… νοικοκύρης (που λεν και στο χωριό μου) ήταν το κοινωνικό πρότυπο για μια ολόκληρη γενιά. Τώρα ο κουστουμάτος γιάπης είναι ο… έξυπνος. Αυτός που κατακλέβει την Εφορία, καπνίζει το πούρο του, έχει σκάφος, και καταθέσεις στην Ελβετία, ο τύπος που πουλάει μούρη στα ακριβά εστιατόρια, γιατί «λαδώνει» βουλευτές και γελάει με τους… φουκαράδες (κατ’ αυτόν), που διαμαρτύρονται γιατί ο «ΓΑΠ» και ο «Μπένι» τους φορτώνουν φόρους, είναι το… είδωλο.

Ο απλός λαός θα πρέπει να αντιδράσει στον Πρόεδρο της παραπάνω ιστορίας, σαν το παλικαράκι της ποδοσφαιρικής αναμέτρησης. Να ρίξει… γροθιά στο κατεστημένο. Γιατί το φιλότιμο πάντα… μετράει στην τελική!

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.