Της Ιωάννας Μπλάτσου

Ανοίγει η αυλαία για τη φετινή σεζόν με πληθώρα θεατρικών παραγωγών, παρά την οικονομική κρίση και τις μεγάλες περικοπές στα κονδύλια του πολιτισμού, με πολλές επαναλήψεις, ελληνικά και ξένα έργα, και μονολόγους. Το θέατρο κάνει πιο φιλικές τις τιμές των εισιτηρίων του, βάζει τα καλά του και μας περιμένει. O κόσμος, όμως, θα πάει φέτος στο θέατρο;

Της Ιωάννας Μπλάτσου

Ανοίγει η αυλαία για τη φετινή σεζόν με πληθώρα θεατρικών παραγωγών, παρά την οικονομική κρίση και τις μεγάλες περικοπές στα κονδύλια του πολιτισμού, με πολλές επαναλήψεις, ελληνικά και ξένα έργα, και μονολόγους. Το θέατρο κάνει πιο φιλικές τις τιμές των εισιτηρίων του, βάζει τα καλά του και μας περιμένει. O κόσμος, όμως, θα πάει φέτος στο θέατρο; Παραδοσιακά, στην αρχή κάθε θεατρικής σεζόν, υπάρχουν πολλές προσδοκίες, κάποιες ανησυχίες, πολλαπλές φιλοδοξίες. Φέτος, το κλίμα είναι διαφορετικό. Πως λέμε για τον καιρό, «ήλιος με δόντια»; Μια αντίστοιχη ατμόσφαιρα επικρατεί και στη φετινή θεατρική παραγωγή. Ναι, οι θεατρώνες και οι καλλιτέχνες έχουν βάλει για άλλη μια φορά τα καλά τους και μας περιμένουν. Όμως, με σφιγμένο το στομάχι από την αγωνία για το τι μέλλει γενέσθαι τη φετινή δύσκολη χρονιά με τις μεγάλες περικοπές στα κρατικά κονδύλια και στις ιδιωτικές χορηγίες αλλά και τους πολλαπλώς περικεκομμένους μισθούς των θεατών.

Σε ποιους απευθύνεται τελικά η τέχνη;

Το ερώτημα που πλανάται στην ατμόσφαιρα είναι ένα: Θα πάει ο κόσμος στο θέατρο; Οπερ μεθερμηνευόμενο, θα βρει τη διάθεση και –κυρίως- τα χρήματα για να επιτρέψει στον εαυτό του την «πολυτέλεια» της τέχνης; Ακούω πολλούς καλλιτέχνες μας να υποστηρίζουν πως «σε καιρούς κρίσης, οι τέχνες ανθούν». Αυτό το επιχείρημα, πραγματικά, θέλω να ακούσω να το λένε στους ολοένα αυξανόμενους αστέγους ή ανέργους αυτής της πόλης ή στους ανθρώπους που ψάχνουν στα σκουπίδια να βρουν κάτι να φάνε. Γιατί όταν δεν έχεις εξασφαλίσει την επιβίωσή σου, μπορείς άραγε να ενδιαφέρεσαι για την καλλιέργεια της ψυχής σου; Προσωπικά, δεν έχω απάντηση. Το έτερο εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι σε ποιους απευθύνεται τελικά η τέχνη; Σε όλους -και με ποιες οικονομικές προϋποθέσεις; Ή σε μια μικρή κρίσιμη μάζα εχόντων και κατεχόντων; Οι θεατρικοί επιχειρηματίες πάντως, έχουν κάνει φέτος γενναίες μειώσεις και προσφορές στην κοστολόγηση των εισιτηρίων με τη μέση τιμή τους να ορίζεται στα €15 περίπου. Βέβαια, το ελληνικό «ανάδελφον» καλά κρατεί. Για παράδειγμα, το «Τρίτο Στεφάνι» που είχαμε δει το Νοέμβριο του 2009 στο Εθνικό Θέατρο είχε τιμές εισιτηρίων που κυμαίνονταν από €15 έως €26 και φέτος στο Παλλάς, η ίδια παραγωγή, σε περίοδο μεγάλης οικονομικής κρίσης, διαθέτει τα εισιτήριά της στις τιμές €25 – €40, όπως είδα στην επίσημη ιστοσελίδα της παραγωγού εταιρείας Ελληνική Θεαμάτων. Το ακόμα πιο παράδοξο είναι ότι τα ακριβά εισιτήρια είναι αυτά που κινούνται περισσότερο. Αβυσσος η οικονομική κατάσταση του Ελληνα…Όμως, για να δούμε τι καλό έχουμε να περιμένουμε αυτή τη θεατρική χρονιά:

Ελληνικό ρεπερτόριο

Εκεί που μέχρι πέρυσι πολλοί καλλιτέχνες –και θεατές- διαμαρτύρονταν για την έλλειψη ελληνικών έργων στις αθηναϊκές σκηνές, φέτος η θεατρική παραγωγή επιμένει ελληνικά. Κλασικά έργα αλλά και σύγχρονα έρχονται να μιλήσουν απευθείας στην ψυχή του θεατή καταγράφοντας τη σύγχρονη πραγματικότητα άλλοτε με πιο μελανά χρώματα κι άλλοτε με πιο φλούο… Ετσι, στο ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ συναντάμε την «Αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, «Του Κουτρούλη το γάμο» του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου, τον «Κόκκινο βράχο» του Γρηγόριου Ξενόπουλου σε σκηνοθεσία Ρούλας Πατεράκη αλλά και τις «Πατρίδες» των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου σε σκηνοθεσία των ιδίων. Στην άλλη κρατική μας σκηνή, στο ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ έχουμε το «Μεγάλο μας τσίρκο» επίσης του Ιάκωβου Καμπανέλλη σε μουσική σύνθεση και διεύθυνση επί σκηνής Σταύρου Ξαρχάκου, τον «Ζορμπά» του Νίκου Καζαντζάκη σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη και τη «Μαντάμ Σουσού» του Δημήτρη Ψαθά σε σκηνοθεσία Γιώργου Αρμένη. Στο νεοανακαινισθέν ΑΚΡΟΠΟΛ, όπου θα μεταφερθεί μετά τη Θεσσαλονίκη το «Μεγάλο μας τσίρκο» από το ΚΘΒΕ, ο Στάθης Λιβαθινός σκηνοθετεί τον «Ερωτόκριτο» του Βιτσέντζου Κορνάρου, στο ΑΤΤΙΣ ο Θεόδωρος Τερζόπουλος το «Ρέκβιεμ» του Θανάση Αλευρά, στο ΑΠΛΟ ΘΕΑΤΡΟ ο Αντώνης Αντύπας το «Βαγόνι στα νερά» του Λεωνίδα Προυσαλίδη, στο ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ ο Πέτρος Ζούλιας το «Δεν μ’ αγαπάς. Μ’ αγαπάς» της Φωτεινής Τσαλίκογλου, στο ΔΙΑΝΑ ο Γιώργος Παλούμπης το «Καταδικός μου» των Ελένη Ράντου, Σάρα Γανωτή, Νίκου Σταυρακούδη, στο ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ η Ρούλα Πατεράκη το «Ρημάζει» του Γιώργου Βέλτσου, στο ΛΑΜΠΕΤΗ οι Αλέξανδρος Ρήγας και Δημήτρης Αποστόλου το «Ζείτε Παίδες Ελλήνων» των ιδίων, στο ΗΒΗ η Δήμητρα Παπαδοπούλου και η Αγγελίτα Τσούγκου το «Ο παππούς έχει πίεση» της Δ. Παπαδοπούλου, στο ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ ο Στάθης Λιβαθινός τη «Φόνισσα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, στη ΣΤΟΑ ο Θανάσης Παπαγεωργίου τη «Φαύστα» του Μποστ και στο ΤΕΧΝΗΣ ο Διαγόρας Χρονόπουλος το «Ο δρόμος περνά από μέσα» του Ιάκωβου Καμπανέλλη.

Ξένο ρεπερτόριο

Εδώ, έχουμε στιβαρά κλασικά έργα, γνωστές πιασάρικες κωμωδίες και τέσσερις πολύ σημαντικούς ξένους σκηνοθέτες που επισκέπτονται τη χειμερινή Αθήνα με δουλειές τους. Ετσι, για πρώτη φορά το αθηναϊκό κοινό θα έχει την τύχη να δει δουλειά του μετρ του εικονοκλαστικού θεάτρου Ρομπέρ Λεπάζ, «The Far Side of the Moon» στη ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ & ΤΕΧΝΩΝ. Στον ίδιο χώρο, θα δούμε και το «Protect me» σε σκηνοθεσία Φαλκ Ρίχτερ. Επίσης, ο Οσκάρας Κορσουνόβας παρουσιάζει το σαιξπηρικό «Τρώιλος και Χρυσηίδα» στο ΕΘΝΙΚΟ και ο σπουδαίος Γιαν Φαμπρ τον «Προμηθέα Τοπίο ΙΙ» στο ΠΑΛΛΑΣ. Στον ίδιο χώρο, θα ανεβεί αργότερα η κωμωδία «Απατεώνες και τζέντλεμεν» σε σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου και Πέτρου Φιλιππίδη με τους ίδιους στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Στο ΜΙΚΡΟ ΠΑΛΛΑΣ ο Γιάννης Κακλέας σκηνοθετεί τις «Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης», στη ΣΦΕΝΔΟΝΗ οι Αννα Κοκκίνου, Ράνια Οικονομίδου και Δημήτρης Καταλειφός ανεβάζουν το «Ρίττερ, Ντένε, Φος» του Τόμας Μπέρνχαρντ, στη ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ & ΤΕΧΝΩΝ ο Θωμάς Μοσχόπουλος σκηνοθετεί το σαιξπηρικό «Μακμπέθ», στο ΠΟΡΕΙΑ ο Δημήτρης Τάρλοου τον «Αμερικανικό Βούβαλο» του Ντέιβιντ Μάμετ, στο ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ο Γιάννης Χουβαρδάς τον σαιξπηρικό «Περικλή», στο ΘΗΣΕΙΟΝ ο Ακύλλας Καραζήσης και ο Νίκος Χατζόπουλος το «Όταν έκλαψε ο Νίτσε» του Ερβιν Γιάλομ, στο ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ ο Πέτρος Ζούλιας το «Η θεία κι εγώ», στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ οι Παντελής Δεντάκης, Κατερίνα Λυπηρίδου, Μάκης Παπαδημητρίου, Γιάννος Περλέγκας, Χρήστος Σαπουντζής τον «Συγγραφέα» του Τιμ Κράουτς και ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος το «Stallerhof» του Φραντς Ξάβερ Κραιτς, στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ο Αλέξης Ρίγλης τη «Ζωή στο θέατρο» του Μάμετ, στο ΙΛΙΣΙΑ ο Γρηγόρης Βαλτινός τον «Φυλακισμένο της διπλανής πόρτας» του Νηλ Σάιμον, στο ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ η Ρούλα Πατεράκη «Το ξύπνημα των νεκρών» του Ερρίκου Ιψεν, στο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ η Κατερίνα Ευαγγελάτου τον «Γυάλινο κόσμο» του Τενεσσί Ουίλιαμς, στο ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟΥ ο Νίκος Καμτσής τη «Μηχανή Μπέκετ», σε άγνωστη ακόμα τοποθεσία οι blitz (Γιώργος Βαλαής, Αγγελική Παπούλια, Χρήστος Πασσαλής) τον «Δον Κιχώτη» του Θερβάντες και στο ΑΚΡΟΠΟΛ ο Στάθης Λιβαθινός ξαναδουλεύει τη μεγάλη του επιτυχία επί Πειραματικής Εθμικού Θεάτρου, τον «Ηλίθιο».

Μονόλογοι

Από πρόπερσι είχαν αισθητή ποσοστιαία παρουσία οι θεατρικοί μονόλογοι επί του συνόλου της θεατρικής παραγωγής. Φέτος, όμως αποτελούν μία από τις βασικές τάσεις της σεζόν. Οι λόγοι προφανείς: ένας ηθοποιός –πάντα πολύ καλός και πολύ γνωστός, λιτό έως ανύπαρκτο σκηνικό, ένας σκηνοθέτης, ένας μεταφραστής, ένας φωτιστής και να η χαμηλού κόστους παραγωγή που αν πάει καλά, όχι μόνο θα βγάλει τα έξοδά της αλλά και κέρδος. Από τους φετινούς μονολόγους ξεχωρίζουν: στο ΑΤΤΙΣ η «Ιοκάστη» με τη Σοφία Χιλλ, στο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ «Ο Ιβάν και τα σκυλιά με τον Αρη Σερβετάλη, στο CORONET το «Αντρική νοημοσύνη. Οξύμωρο» με τον Γεράσιμο Σκιαδαρέση, στο ΘΕΑΤΡΟ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ το «Χέρι» με τη Θεοδώρα Τζήμου, στο ΤΕΧΝΗΣ το «Απλά περίπλοκα» με τον Γιώργο Κιμούλη, στο ΠΑΛΛΑΣ το «Navire Night» με τη Φανί Αρντάν, στο ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ οι «Μονόλογοι από τη Γάζα» με τη Δήμητρα Σύρου, στο ΧΩΡΑ «Ο φίλος μου ο Ντοστογιέφσκι» με τον Φάνη Μουρατίδη και στο ΑΘΗΝΑΪΣ το «Ρόουζ» με τη Ζωή Λάσκαρη.

Επαναλήψεις

Οσοι δεν προλάβατε να δείτε κάποιες παραστάσεις την περασμένη σεζόν, μη στενοχωριέστε, καθώς σχεδόν οι μισές φετινές παραγωγές είναι επαναλήψεις των περσινών. Αξίζει, λοιπόν, να δείτε ή να ξαναδείτε: το «Alarme» και το «Μάουζερ» στο ΑΤΤΙΣ, τη «Γυναίκα που κάθεται» στο ΑΡΤΙ, το «Κτήνος στο φεγγάρι» στο BADMINTON, το «Ιδρυμα» στο BIOS, το «Amadeus» στο ΒΡΕΤΑΝΙΑ, τον «Caveman» στο CORONET, το «Κόκκινο» στο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ, το «Λα τσούνγκα» στο ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ, τα «Ορφανά» στο ΘΕΑΤΡΟ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, το «Λιωμένο Βούτυρο» στο ΘΗΣΕΙΟΝ, τη «Λωξάντρα» στο ΚΘΒΕ, το «Παραλογές ή μικρές καθημερινές τραγωδίες» και τη «Λήθη» στο ΠΟΡΕΙΑ, το «Τρίτο στεφάνι» στο ΠΑΛΛΑΣ, το «Δύο θεοί» στο STUDIO ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ, τη «Μέθοδο Γκρόνχολμ» και την «Κυρία Κούλα» στο ΤΕΧΝΗΣ, το «Fucking Games» στο VICTORIA και τη «Σεξουαλική ζωή του κυρίου και της κυρίας Νικολαϊδη» στο ΧΩΡΑ.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.