Της Κωστούλας Τωμαδάκη

Η Άριελ Λίβι, συγγραφέας του βιβλίου «Θηλυκές Φαλλοκράτισσες» και συνεργάτιδα του περιοδικού «The New Yorker», πέρασε για λίγο από την Αθήνα και ξεσπαθώνει στο «Ποντίκι art» εναντίον της κυρίαρχης «κουλτούρας του ξέκωλου».

Της Κωστούλας Τωμαδάκη

Η Άριελ Λίβι, συγγραφέας του βιβλίου «Θηλυκές Φαλλοκράτισσες» και συνεργάτιδα του περιοδικού «The New Yorker», πέρασε για λίγο από την Αθήνα και ξεσπαθώνει στο «Ποντίκι art» εναντίον της κυρίαρχης «κουλτούρας του ξέκωλου».

«Το να μετατρέπεις το σέξι σε κάτι απλό και μετρήσιμο καθιστά ευκολότερη την εξήγηση και την αγοραπωλησία του», ισχυρίζεται η Άριελ Λίβι, συγγραφέας και συνεργάτης του περιοδικού «The New Yorker». Από την εισαγωγή του βιβλίου της «Θηλυκές Φαλλοκράτισσες. Οι γυναίκες και η ανερχόμενη κουλτούρα του ξέκωλου» από τις εκδόσεις Κουκκίδα, η συγγραφέας ξεκαθαρίζει ότι η μάχη συνεχίζεται απέναντι σε ένα σύστημα που ταυτίζει την απελευθέρωση με την αγορά.

«Αξίζει τον κόπο να ρωτήσουμε τους εαυτούς μας αν όλος αυτός ο χυδαίος κόσμος από βυζιά και γλουτούς που αναβιώσαμε αντανακλά την πορεία που έχουμε διανύσει ή αν δείχνει πόσο δρόμο έχουμε ακόμα να διανύσουμε», επισημαίνει με σιγουριά.

Συναντήσαμε την Άριελ Λίβι λίγες ώρες πριν από την παρουσίαση του βιβλίου της στην Αθήνα. Ξεκάθαρη, αυθόρμητη και μαχητική, γοητεύει με τον λόγο της και τις ιδέες της. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι το βιβλίο της διδάσκεται στα πανεπιστήμια και ότι τον Ιούνιο / Ιούλιο του 2009 συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο «Σαράντα κάτω των 40», ο οποίος αναφέρεται σε άτομα με σημαντική επιρροή.

Τι σημαίνει ο παραπλανητικός και προκλητικός τίτλος «Θηλυκές Φαλλοκράτισσες»;

Οι «Θηλυκές Φαλλοκράτισσες» είναι παράφραση του «Αρσενικός Φαλλοκράτης», μια πολύ οικεία έκφραση που χρησιμοποιούσαν πριν από τριάντα χρόνια οι φεμινίστριες για τους άντρες. Πίστευαν ότι για την καταπίεση των γυναικών φταίνε οι άντρες και ήταν αναγκαία η σύγκρουση μαζί τους. Το «Θηλυκές Φαλλοκράτισσες» αναφέρεται στην αντίληψη της κυρίαρχης ιδεολογίας που θέλει να επηρεάσει εκατομμύρια ανθρώπους και να περάσει το μήνυμα ότι οι γυναίκες μπορούν να γίνουν ισχυρές σαν τους άντρες εάν δεχτούν να συμπεριφέρονται και να λειτουργούν σαν σεξουαλικά αντικείμενα.

Πόσο ισοπεδωτική είναι η ιδεολογία «της κουλτούρας του ξέκωλου»;

Το νόημα της «κουλτούρας του ξέκωλου» δεν είναι να ανοίξουμε το μυαλό μας στις δυνατότητες και τα μυστήρια της σεξουαλικότητας. Είναι το να επαναλαμβάνουμε συνέχεια μια συγκεκριμένη και ιδιαίτερα εμπορική συντόμευση του τι είναι σέξι. Ταυτόχρονα η «κουλτούρα του ξέκωλου» έχει λειτουργήσει τόσο ισοπεδωτικά, ώστε να χαθεί κάθε έννοια αντίδρασης απέναντι στα στερεότυπα και στις καρικατούρες που προσπαθεί να πουλήσει το σύστημα. Ακόμα χειρότερα, υπάρχουν αντιλήψεις που θεωρούν ότι όλα αυτά είναι «υγιής αντίδραση» στους «ιδεολογικούς δογματισμούς» του γυναικείου κινήματος του 1960. Η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα είναι γεμάτη μάχες που γυναίκες και άντρες έδωσαν για να μην αφήσουν την μπότα του νεοφιλελευθερισμού να διαλύσει τις ζωές μας. Οι εργάτριες και η νεολαία στις ΗΠΑ δεν είναι οι ξέκωλες που θα ήθελαν οι ελίτ, αλλά αυτές που ακόμα και στη δίκη του Στρος-Καν οργάνωσαν διαδήλωση με κεντρικό σύνθημα «Είμαστε όλες καμαριέρες».

Μεγαλώσατε σε φεμινιστικό περιβάλλον.

Είναι αλήθεια ότι και οι δυο γονείς μου συμμετείχαν στο κίνημα του ’60. Από πολύ μικρή γνώρισα το φεμινιστικό κίνημα. Παράλληλα είχα και μια έμφυτη περιέργεια να δω πώς δουλεύει το σύστημα σε όλες του τις λειτουργίες.

Στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίο σας περιγράφετε την ιστορία μιας παρέας κοριτσιών που, ψάχνοντας για δουλειά, δούλεψαν σε ένα πορνοσίριαλ για τη μεταμεσονύχτια τηλεόραση. Θα μας πείτε δυο λόγια.

Μεταξύ του 1992 και του 2004 οι επεμβάσεις προσθετικής στήθους στις ΗΠΑ αυξήθηκαν κατά 700%. Στο παράδειγμα που αναφέρατε με το πορνοσίριαλ ο στόχος της εκπομπής δεν ήταν μόνο η σεξουαλική διέγερση όσων την παρακολουθούν, αλλά – όπως έλεγε ο υπεύθυνος της εκπομπής – «η μπίζνα θα προχωρήσει από το πορνό στη διαφήμιση μιας νέας σειράς ρούχων και μιας αλυσίδας εστιατορίων». Η γυναίκα που ήταν επικεφαλής των γυρισμάτων παραδεχόταν ότι οι κοπέλες που συμμετέχουν δεν πληρώνονται ή το πολύ παίρνουν δώρο ένα καπέλο καουμπόη, αλλά η εκπομπή μπορεί να τις βοηθήσει να γίνουν γνωστές και να βρουν δουλειά κάπου αλλού.

Κάνετε ιδιαίτερα καυστική κριτική στο περιοδικό «Playboy», που καλλιεργεί τον μύθο των «απελευθερωτικών δυνάμεων της αγοράς».

Το περιοδικό «Playboy», που πριν από 30 χρόνια ήταν το μαύρο πανί για τις φεμινίστριες, σήμερα κυκλοφορεί μπλουζάκια με το κουνελάκι στην προσπάθεια να στηρίξει την ιδεολογία ότι η γυναίκα κουνελάκι, το σύμβολο της υποταγής στη δεκαετία του ’70, σήμερα σημαίνει απελευθέρωση. Η θεωρία που προσπαθεί να περάσει η Χέφνερ (κόρη του ιδιοκτήτη του «Playboy») είναι ότι σήμερα το να ποζάρεις γυμνή στο «Playboy» είναι ένδειξη δύναμης και προοπτικής ανόδου. Αρκεί να κάνουμε αυξητική στο στήθος μας, να κάνουμε πλαστική στο αιδοίο μας και να μάθουμε να λικνιζόμαστε γύρω από μια μπάρα με ύφος πουτανέ.

Αυτοπροσδιοριζόσαστε ως φεμινίστρια. Τι σημαίνει φεμινίστρια σήμερα;

Να μπορώ να συγκρουστώ με το σύστημα. Να ξεπεράσουμε όλες τις καθυστερημένες ιδέες και να παλέψουμε όχι μόνο για τη σεξουαλική απελευθέρωση, αλλά και τη συνολική μας απελευθέρωση από τον καπιταλισμό.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.