Της Φωτεινής Μπάρκα

Ο παραιτηθείς πρόεδρος του Δ.Σ. του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού Γιώργος Μπαμπινιώτης πρότεινε την κατάργηση του παραρτήματος στο Βερολίνο λόγω περικοπών, την ώρα που η καρδιά της δυσφημιζόμενης Ελλάδας κάνει τριπλό by pass στη Γερμανία!

Της Φωτεινής Μπάρκα

Ο παραιτηθείς πρόεδρος του Δ.Σ. του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού Γιώργος Μπαμπινιώτης πρότεινε την κατάργηση του παραρτήματος στο Βερολίνο λόγω περικοπών, την ώρα που η καρδιά της δυσφημιζόμενης Ελλάδας κάνει τριπλό by pass στη Γερμανία!

Πόσοι άραγε γνωρίζουν ότι το δραστήριο Γαλλικό Ινστιτούτο της Αθήνας, με το εξαιρετικό πρόγραμμα εκδηλώσεων, επιβαρύνει ελάχιστα τους Γάλλους φορολογούμενους; Είναι ένας αυτοχρηματοδοτούμενος οργανισμός που δέχεται ελάχιστα ποσά από το γαλλικό κράτος όταν οργανώνει εκδηλώσεις που προωθούν εμπράκτως τις ελληνογαλλικές σχέσεις. Και μόνον τότε. Φαντάζομαι την απορία των Γάλλων υπαλλήλων της οδού Σίνα όταν διαβάζουν στις εφημερίδες τα κονδύλια που διέθετε το ελληνικό κράτος στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού. Το ερώτημα, επομένως, εδώ που φτάσαμε δεν είναι πώς θα πορευτεί στο τρέχον έτος το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού με έναν προϋπολογισμό ύψους 1,8 εκατ. ευρώ, αλλά τι έκανε όλα τα προηγούμενα χρόνια όταν λάμβανε κονδύλια που κυμαίνονταν από 2,4 έως 2,9 εκατ. ευρώ τον χρόνο (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του τακτικού προϋπολογισμού).

Οι φτωχοί συγγενείς

Στα 20 χρόνια της λειτουργίας του το ΕΙΠ κουβαλούσε – μοιραία – τις παθογένειες του νεοελληνικού κράτους και στο εξωτερικό: χωρίς συνέχεια και συνέπεια στη χάραξη της πολιτικής, χωρίς μακροπρόθεσμο σχεδιασμό στον προγραμματισμό, αποσπασματική – έως και τυχαία – στήριξη της εγχώριας σύγχρονης δημιουργίας στο εξωτερικό. Ο συντριπτικά μεγαλύτερος αριθμός των εκδηλώσεων δεν αφορούσε ούτε τους Έλληνες του εξωτερικού, που έδιναν το παρών για καθαρά συναισθηματικούς λόγους. Είχαμε πείσει τους εαυτούς μας ότι είμαστε οι φτωχοί συγγενείς, και με το άλλοθι αυτό σταματήσαμε κάθε προσπάθεια να αρθρώσουμε έναν λόγο. Φροντίζαμε, όμως, ο μπουφές των εγκαινίων να είναι πλουσιοπάροχος και η προβολή των εκδηλώσεων στο εσωτερικό εκτενής για να χαρεί ο εκάστοτε υπουργός. Ικανοποιούσαμε την εθνική μας υπερηφάνεια διδάσκοντας την ελληνική γλώσσα σε «πάνω από 1.000 μαθητές», ενώ εξαντλούσαμε την τόλμη μας όταν κάναμε συγκρίσεις του τύπου «το ΕΙΠ ανήκει στη χορεία των μορφωτικών ιδρυμάτων που αναπτύσσουν γλωσσική και πολιτιστική δραστηριότητα στο εξωτερικό (π.χ. British Council, Goethe, Institut Francais κ.ά.)» (Γ. Μπαμπινιώτης στην «Κ.Ε.», 6/12/2009).

Στην επιστολή παραίτησης του νυν Δ.Σ. του ΕΙΠ, που υπογράφει ο μέχρι χθες πρόεδρός του Γιώργος Μπαμπινιώτης, αποκαλύπτεται η πρακτική: τα τελευταία πέντε χρόνια το επίτευγμα που προκρίνεται είναι η ίδρυση έξι νέων Εστιών Ελληνικού Πολιτισμού στο Βουκουρέστι, στη Σόφια, στα Τίρανα και στο Βελιγράδι, «στο πλαίσιο μιας πολιτιστικής πολιτικής που κρίθηκε επιβεβλημένη και εγκρίθηκε άνωθεν, δηλαδή μιας κατά προτεραιότητας παρουσίας του ελληνικού πολιτισμού στα Βαλκάνια», γράφει ο καθηγητής. Εγκαινιάστηκαν μάλιστα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια και τον τότε υπουργό Πολιτισμού Μιχάλη Λιάπη. Οι άλλες δύο νέες Εστίες που ιδρύθηκαν είναι στην Τεργέστη και τη Μελβούρνη. Βλέπετε η Ελλάδα τότε ζούσε ακόμη στη μακαριότητα της επίπλαστης οικονομικής ευφορίας και πίστευε ότι μπορεί να παίξει ηγετικό ρόλο στα πολύπαθα Βαλκάνια.

Καθολική απουσία

Όσο «αρχοντοχωριάτικη» κι αν είναι η στροφή μας προς τα Βαλκάνια, άλλο τόσο ακατανόητη είναι η απόφαση – πρόταση του πρώην Δ.Σ. του ΕΙΠ να κλείσει σήμερα το παράρτημα του Βερολίνου. Την ώρα που η Ελλάδα πρωταγωνιστεί σε ολόκληρη την Ευρώπη – και στη Γερμανία πολύ περισσότερο –, εμείς δεν επιλέγουμε απλώς τη σιωπή, αλλά την καθολική απουσία μας. Αρνούμαστε τη συμμετοχή μας σε έναν διάλογο που τόσο μας αφορά – ιδιαίτερα όταν μας αδικεί. Αντί λοιπόν να τονώσουμε με όλα τα μέσα που διαθέτουμε το ίδρυμα στο Βερολίνο, προτείνουμε να του βάλουμε λουκέτο. Είναι, λέει, το ενοίκιο ακριβό, 10.000 ευρώ τον μήνα. Ναι, είναι πολύ ακριβό, αλλά τώρα το συνειδητοποίησαν; Επί δύο συνεχόμενες θητείες αυτό το ίδιο Δ.Σ. του ΕΙΠ δεν πλήρωνε τα ενοίκια;

«Η ελληνική πολιτεία απεμπολεί το μόνο παραγωγικό κεφάλαιο που διαθέτει η χώρα, τον ελληνικό πολιτισμό, στερώντας από την Ελλάδα τη δυνατότητα να προβάλλει την προσφορά της στον παγκόσμιο πολιτισμό καθώς και τις υγιείς και δημιουργικές δυνάμεις που διαθέτει» καταγγέλλει στην επιστολή παραίτησης ο Γ. Μπαμπινιώτης, επειδή το ΥΠΠΟΤ δεν εξασφαλίζει στο ΕΙΠ προϋπολογισμό ύψους 2,5 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Κι αναρωτιέμαι πού χρειάζεται να προβληθούν σήμερα οι «υγιείς και δημιουργικές δυνάμεις» της χώρας. Στα Τίρανα ή στο Βερολίνο;

Στη σημερινή δεινή κατάσταση της χώρας θα δεχόμουν ακόμη και την κατάργηση του ΕΙΠ. Αφού, όμως, η πολιτεία επιλέγει να διατηρήσει τον θεσμό εκταμιεύοντας 1,8 εκατ. ευρώ τον χρόνο, οφείλει να στελεχώσει τη διοίκησή του με καταξιωμένους επαγγελματίες επ’ αμοιβή (και όχι συνταξιούχους πολυθεσίτες) που θα αφοσιωθούν στη χάραξη μιας μακροπρόθεσμης πολιτιστικής πολιτικής στο εξωτερικό, μακριά από μικροπολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες, θα φροντίσουν να αυξήσουν τα έσοδα του Ιδρύματος και – επιτέλους – να τολμήσουν να παρέμβουν συντονισμένα και δυναμικά στη διαμόρφωση της δημόσιας ατζέντας που μας αφορά. Γιατί αν οραματιζόμαστε για το ΕΙΠ τον ρόλο του φροντιστηρίου εκμάθησης της ελληνικής, τότε αρκεί το 1/3 της επιχορήγησης. Μαζί με τα έσοδα από τα δίδακτρα μια χαρά θα την κάνει τη δουλειά του…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.