Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

Να πούμε ότι δεν το περιμέναμε είναι ψέμα.

Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

Να πούμε ότι δεν το περιμέναμε είναι ψέμα. Να πούμε ότι οι κυβερνήσεις και τα κόμματα (όλα ανεξαιρέτως) δεν έστρωσαν κόκκινα χαλιά για να περάσουν οι «λεβέντες» της Χρυσής Αυγής επειδή αγνόησαν εγκληματικά πολλά από τα πραγματικά προβλήματα του κόσμου, θα ήταν επίσης ψεύδος. Όπως έστρωσαν θα κοιμηθούμε. Και θα ξυπνήσουμε πιο σοφοί από πριν, με πλήρη επίγνωση ότι έχουν ακόμα να δουν πολλά τα μάτια μας.

Όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί το βράδυ των εκλογών έκαναν performance με τις δηλώσεις τους. Βραβείο ψυχραιμίας πήρε ο Ευάγγελος Βενιζέλος για την ικανότητά του να χαμογελάει ακόμα και την ώρα της πιο μεγάλης προσωπικής κατάρρευσης. Βραβείο σοβαρότητας ο Αλέξης Τσίπρας, που είδε το άστρο του να ανατέλλει περίλαμπρο και τον έκοψε κρύος ιδρώτας. Βραβείο ισχυρογνωμοσύνης η Αλέκα Παπαρήγα, που δεν αλλάζει μυαλά δεν πάει να καίγεται ο ντουνιάς. Βραβείο συνειδητοποίησης ο Γιώργος Καρατζαφέρης, που επιτέλους κατάλαβε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος. Και βραβείο απόγνωσης ο Αντώνης Σαμαράς, που είδε τον Χάρο με τα μάτια του επειδή άλλα είπε, άλλα πίστευε και άλλα έκανε.

Όμως αυτός που έδωσε ρέστα είναι ο Νίκος Μιχαλολιάκος. Όχι μόνο με αυτά που είπε, αλλά με τον τρόπο που τα είπε. Αν έκλεινες τα μάτια σου και τον άκουγες μόνο, μια προπολεμική ανατριχίλα σου έσφιγγε, αίφνης, την καρδιά. Το χαμένο στη λήθη παροξυσμικό ηχόχρωμα ενός άλλου ανδρός ήταν εκεί, κακέκτυπο, μίζερο, γελοίο. Αν κάτι έγινε λάθος σε αυτές τις εκλογές ήταν ότι δεν δόθηκε ευρύ βήμα στον κύριο που θεωρεί υποχρέωσή μας να σηκωνόμαστε όρθιοι επί τη εμφανίσει του. Να τον δουν όλοι καλά (όπως θα κάνουν τώρα), να τον ακούσουν, να τον γνωρίσουν και να τραπούν σε άτακτη φυγή από το μέγεθος του κόμπλεξ που απορρέει από την κάθε συλλαβή και από την παραμικρότερη κίνησή του. Γιατί τι άλλο είναι η διαταγή για υποχρεωτικό σεβασμό εκτός από τη βαθιά επίγνωση ότι αυτός που απαιτεί τον σεβασμό δεν τον αξίζει;

Όχι, δεν πρέπει να φοβόμαστε τον τσαμπουκά των «λεβεντόπαιδων». Εκείνοι πρέπει να φοβούνται ότι όσο περισσότερο τους γνωρίζουμε, τόσο γρηγορότερα θα τους στείλουμε πίσω στο σπίτι τους.

Αρκεί να αντιληφθούν όλα τα κόμματα (κι εμείς μαζί) ότι ο κρυφός εχθρός έχει τώρα όνομα, επίθετο και διεύθυνση και ότι δεν τους χαρίζει κανείς πλέον αμαχητί τη σωτηρία του τόπου και της ψυχής του. 

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.