Της Φωτεινής Μπάρκα

Ποιοι είναι αυτοί που, ξαφνικά, προωθούν τη συγχώνευση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με το Μέγαρο Μουσικής; Και ποιος ωφελείται από ένα τέτοιο σενάριο, την ώρα που το κτήριο που θα στεγάσει τη Λυρική ετοιμάζεται πυρετωδώς από το Ίδρυμα Νιάρχου; 

Της Φωτεινής Μπάρκα

Ποιοι είναι αυτοί που, ξαφνικά, προωθούν τη συγχώνευση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με το Μέγαρο Μουσικής; Και ποιος ωφελείται από ένα τέτοιο σενάριο, την ώρα που το κτήριο που θα στεγάσει τη Λυρική ετοιμάζεται πυρετωδώς από το Ίδρυμα Νιάρχου; 

Ξαφνικά, ήρθε στο φως της δημοσιότητας η Οριζόντια Μελέτη Σκοπιμότητας, που εκπόνησε για λογαριασμό της αντιπροεδρίας (βλ. Θ. Πάγκαλο) και της Γενικής Γραμματείας της κυβέρνησης, με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ, η κοινοπραξία συμβούλων του Δημοσίου Planet-Deloitte. Σ’ αυτήν και για πρώτη φορά γίνεται λόγος για τη συγχώνευση της Λυρικής Σκηνής και του Μεγάρου Μουσικής, καθώς «έχουν συναφή δραστηριότητα και ήδη συνεργάζονται στενά για την οργάνωση και διεξαγωγή παραστάσεων». Οι Γάλλοι σύμβουλοι στα οφέλη της συγχώνευσης προκρίνουν το χαμηλότερο κόστος των κοινών υποστηρικτικών λειτουργιών (λογιστική, διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού, πληροφοριακών συστημάτων, μάρκετινγκ, διαφήμιση) αλλά και το όφελος που θα προκύψει από την ενδεχόμενη αποδέσμευση του ενοικιαζόμενου κτηρίου της Λυρικής (θέατρο Ολύμπια).

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, προκύπτει ότι οι εμπνευστές της πρότασης λαμβάνουν υπόψη το δεδομένο του νέου κτηρίου της Λυρικής στο Φάληρο που κατασκευάζεται από το Ίδρυμα Νιάρχου, καθώς σημειώνουν ότι ο ρόλος του «ενιαίου» φορέα θα επαναπροσδιοριστεί με την ολοκλήρωση των νέων εγκαταστάσεων. Τι σημαίνει άραγε αυτό; Εκτός από τη Λυρική θα μετακομίσει και το Μέγαρο στο Φάληρο;

 Ο ένας παράγει, ο άλλος φιλοξενεί

Είναι τουλάχιστον ύποπτο να υποστηρίζει κανείς ότι οι δύο οργανισμοί έχουν «συναφή δραστηριότητα». Η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει δικές της παραγωγές, εκτελεσμένες 100% από το δυναμικό της, όταν το Μέγαρο εξαντλείται πια μόνο στις συμπαραγωγές και στις μετακλήσεις. Παρά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπισε η Λυρική, έχει ήδη μπει σε τροχιά θεαματικής ανάπτυξης, μειώνοντας τα χρέη της περισσότερο από 50% και αυξάνοντας τα έσοδα από τις πωλήσεις των εισιτηρίων. (Τα οικονομικά του Μεγάρου ως γνωστόν δεν ανακοινώνονται). Με λίγα λόγια η Εθνική Λυρική Σκηνή παράγει έργο, ενώ το Μέγαρο φιλοξενεί έργο. Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς ποιον ευνοεί η σκέψη της συγχώνευσης.

Σύμφωνα με πληροφορίες, κανείς από τους δύο οργανισμούς δεν έχει λάβει επίσημη γνώση για την κυοφορούμενη συγχώνευση. Άλλωστε, σύμφωνα και με την επίσημη ενημέρωση από την (πρώην) αντιπροεδρία της κυβέρνησης, στις 30 Μαρτίου συνεδρίασε η διυπουργική γνωμοδοτική επιτροπή για τη «σύσταση, κατάργηση, αναδιάρθρωση και μετατροπή υπηρεσιών, συμβουλίων, επιτροπών και φορέων του δημοσίου τομέα», παρουσία των υπουργών Π. Καψή, Δ. Ρέππα, Π. Γερουλάνο και Ν. Σηφουνάκη, αλλά δεν συζητήθηκε η περίφημη συγχώνευση Λυρικής – Μεγάρου. Τουλάχιστον έτσι ανακοινώθηκε. Επιπλέον στους πίνακες των νόμων 3895/2010 και 4002/2011, που σχετίζονται με τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις φορέων και οργανισμών του Δημοσίου, δεν περιλαμβάνεται ούτε η Λυρική ούτε το Μέγαρο.

Πόθεν προέκυψε η ανάγκη λοιπόν να σκεφτούμε το ενδεχόμενο συγχώνευσής τους; Το αρμόδιο υπουργείο Πολιτισμού τι λέει; Έχει ερωτηθεί; Συμφωνεί; Αν η πρόταση αποτελεί μόνο μια «υπόθεση εργασίας» που κατατίθεται στο τραπέζι για να δικαιολογηθεί ο μισθός κάποιων, πάμε πάσο. Σ’ αυτό το ασταθές εγχώριο πολιτικό περιβάλλον και με δεδομένο ότι η επόμενη κυβέρνηση είναι αμφίβολο εάν θα στελεχωθεί από γνώστες του αντικειμένου, τότε είναι βάσιμη η ανησυχία…

Για πρώτη φορά στην πολύχρονη ιστορία της η Εθνική Λυρική Σκηνή βλέπει την άκρη του τούνελ. Το 2015 θα στεγαστεί στο δικό της υπερσύγχρονο κτήριο. Δικλίδα ασφαλείας αποτελεί η σύμβαση παραχώρησης που υπεγράφη μεταξύ του ιδρύματος και της τότε κυβέρνησης της Ν.Δ. (Κ. Καραμανλή). Οι άνθρωποι του κοινωφελούς ιδρύματος δεν θα άφηναν ποτέ απροστάτευτο ένα τέτοιο έργο. (Ευτυχώς για όλους μας). Η σύμβαση δεσμεύει την πολιτεία να εκπληρώνει από το 2015 και για τα επόμενα 100 χρόνια (!) στο ακέραιο τις υποχρεώσεις της, παρέχοντας «επαρκή χρηματοδότηση προκειμένου να εξασφαλιστεί η λειτουργία της Εθνικής Βιβλιοθήκης και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής». Αν δεν ανταποκριθεί, οι ρήτρες που θα τη βαρύνουν αν καταπατήσει τη σύμβαση είναι πολλαπλάσιες… Μόνο χαρούμενοι θα έπρεπε να είμαστε με το αύριο που ξημερώνει για την ΕΛΣ και το δυναμικό της.

Προβληματική η φήμη της συγχώνευσης

Ενδεικτική είναι η δήλωση της ΕΛΣ στο «Ποντίκι Art»: «Η Εθνική Λυρική Σκηνή έχει ολοκληρώσει την εξυγίανσή της και βρίσκεται σε σταθερή πορεία πλήρους αποπληρωμής του χρέους της, ενώ προετοιμάζεται καθημερινά για την μετάβασή της στο νέο κτήριο της Όπερας, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Ως εκ τούτου, η οποιαδήποτε συζήτηση για συγχώνευση μόνο προβλήματα μπορεί να προκαλέσει στην Εθνική Λυρική Σκηνή». Όντως. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ΕΛΣ συνεργάζεται συστηματικά με το Ίδρυμα Νιάρχου για τα διοικητικά και τεχνικά θέματα του έργου κατασκευής. Στις αρχές Ιουνίου ο καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΛΣ Μύρων Μιχαηλίδης θα βρεθεί στο Παρίσι για να συζητήσει με τον αρχιτέκτονα του έργου Ρέντσο Πιάνο την ακουστική και την ηχητική του νέου θεάτρου, καθώς και θέματα λειτουργικότητας και χωροταξίας του νέου κτηρίου, όπως για παράδειγμα τους χώρους που η διεύθυνση της ΕΛΣ με την εμπειρία και την επαρκή γνώση της θεωρεί πως πρέπει να δημιουργηθούν. Το νερό έχει μπει επομένως για τα καλά στο αυλάκι… Ποιοι και γιατί θέλουν να το γυρίσουν πίσω μένει να αποδειχθεί…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.