Η σελίδα του λοξού

♦ Πρωτοκλισία των ενστίκτων.

♦ Πρωτοκλισία των ενστίκτων.

♦ Στην επικράτεια των περιστρεφόμενων επι­λογών η συλλογιστική της καθαρής ματιάς ξέ­μεινε στα ταπεινά διαμερίσματα της ανυπαρξί­ας. Κοινωνία εκπαιδευμένη στην αλαζονεία της ευήθειας, προσκολλημένη στην κρίση της πρωτόλειας αναλύσεως αποκαλύπτεται στον υπερ­θετικό, ολίγιστη να κατακερματίσει την οριακή γραμμή των μικρών οριζόντων.

♦ Ημερολογιακή και κατευθυνόμενη η εκλογή του Ιουνίου, προσεγγίζει απροσχημάτιστα την απόλυτη έννοια του παραλόγου. Το παλαιότροπον, δικαίως καταδικασμένο, αίφνης ενεφανί­σθη παρανοϊκώς νεότροπον και δοξασμένο. Και οι γραμμές των ορισμών του συγκροτημένου δι­ανοήματος απέκτησαν την τεθλασμένη πορεία των αποκλίσεων της νηπιακής επεξεργασίας.

♦ Λίγες ημέρες στο προαναφώνημα του δεύ­τερου δεκαπενθήμερου του Ιουνίου οι αναπνο­ές επιλέγουν το ομοίωμα των συμπερασμάτων τους. Τα δεδομένα ασαφή, περιπλεγμένα στα αγκαθωτά συρματόσχοινα των πολιτικών ψευδολογημάτων καλλιεργούν την οφθαλμοπλανία στους απελπισμένους θεατές του ενεστώτος.

♦ Διά την σωτηρίαν των ψυχών. Για τα σώματα ουδείς ενδιαφέρεται.

♦ Ούτε λόγος να γίνεται. Και η γραμματική της προεκλογικής ρητορείας απορημένη ασχολείται επιμόνως με τη μελλοντική πορεία των χρό­νων λες και η πολιτεία είναι εντύπωμα νεκράς φύσεως.

♦ Και οι λεπτοδείκτες στο παρόν λιμοκτονούν.

♦ Εν ολίγοις. Καλοκαιριάσαμε σε πείσμα των παγωμένων ημερών που θα αλλοιώσουν την ψευδαίσθηση των υποσχέσεων.

♦ Στα πρωτογράμματα των σχηματισμών η πο­λυλογία των προγραμμάτων ξαφνιάζει. Ένθεν, η δεξιού προσανατολισμού προσδιορίζει τη σι­γουριά της καταντημένης πραγματικότητας. Κακείθεν η αριστερής κατευθύνσεως, κακέκτυπο αρχαιόχρονης προελεύσεως, ξεσηκωμένη από το χρονοντούλαπο της ιστορίας γίνεται ανεκδοτολογική αφήγηση στα χείλη των ασεβών.

♦ Διότι η οξύνοια, ασέβεια θεωρείται πλέον στη χώρα των μεταμφιεσμένων λωτοφάγων.

♦ Και στα υπόλοιπα, εκφωνητές λαλίστατοι και λυρικοί, μετριοπαθείς και απομονωμένοι, πανικόδρομοι και χαμένοι εκ της χειρός, περισυλλέ­γουν την απροσμέτρητη συμπάθεια της ερημαίας αποδοχής του περιθωρίου.

♦ Ενώ στον επίλογο πολυάριθμα αβγά πτερω­τών και ερπετών κουρνιάζουν στις αγκαλιές των κατασκευασμένων ανθρωποειδών που εξέθρεψαν οι κοινωνίες των πρωινών σκέψεων.

♦ Κρυμμένες, ξεθωριασμένες οι ματιές, χλομά τα πρόσωπα, άδειασαν την ντροπή ανερυθρίαστα στο εξιστόρημα.

♦ Αγιογραφία των εγγενών ορμών, στις συνοι­κίες των ελεεινών συμπεριφορών της αβελτερίας των βιολογικών ειδών.

♦ Και η ομοιοκαταληξία υπερτονίζει τη γενική των καταλήξεων.

♦ Ο προγνωστικός ήχος, ο κλήδων, της καλο­καιρίας η προφητεία, των παθών η υστερία, αφήνεται στου βοριά του ανέμελου, σχηματογραφία υγρή στα βραδινά πλακόστρωτα των κτητικών, κάτω απ’ τη σελήνη της θάλασσας των Κυκλάδων.

♦ Στη γενέθλια γη του ήλιου, στη γλυπτική του ανέμου, στην ονομαστική της αισθαντικότητας. Στην αυτοκρατορία της περισπωμένης όταν η λήγουσα βραχύχρονη καθηλώνεται στη μοναδι­κότητα των βράχων.

♦ Προετοιμασία των διακοπών και οι εφιάλτες, ωραιοποιημένες παράγραφοι, ψιμυθιωμένες αναπαραστάσεις, δίνουν στην παραμυθία τις λεπτομέρειες των φωνηέντων της ψευδαισθήσεως.

♦ Θάλασσα!

♦ Και η φωνή στην άκρη του πέτρινου τοίχου υπογράφει την απουσία του αντίλαλου.

Mυογράφημα

Στα χαμηλά. Ξερόκλαδα και φύλλα. Κιτρινισμένα υπόλοιπα. Ψόφια έντομα, ερπετά κουλουριασμένα. Φόβος στο σχήμα. Αγκάθια και σκόνη. Ήλιος να σέρνεται στις πέτρες.

Και πόδια γυμνά. Στα δάχτυλα οι πληγές. Κουρέλια τυλιγμένα. Ερείπια σπαρμένα. Φωνές κι ανάσες. Τρόμος στο απεικόνισμα.

Νύχτα. Κλειδωμένες οι πόρτες. Παράθυρα σκοτεινά. Σώμα μαζεμένο. Τα γόνατα στο στήθος, χέρια σταυρωμένα.

Προλογίζει η σιωπή τον εφιάλτη. Ιδρώτας. Περνά ο χρόνος. Εξογκωμένα τα μάτια. Τρέμουλο. Κραυγές να φτιάχνουν το αφήγημα. Ασυνάρτητα.

Αναδρομή. Περνούν οι στιγμές και κρέμονται στα δευτερόλεπτα. Πρώτο κλάμα. Πόνος και χαρά. Έρωτας και θάνατος. Μυστικά, αλήθειες και ψέματα. Στα σύννεφα λέξεις, όνειρα γραμμένα στο γκρίζο, πίσω απ’ τον ήλιο.

Θόρυβος.

Μονοσύλλαβη διακοπή.Ανασήκωμα. Στόμα ανοιχτό. Μακρόσυρτη η αναπνοή δραματοποιεί τον επίλογο. Χέρια κλείνουν στο μέτωπο τον εφιάλτη. Και οι σταγόνες ακίνητες αφήνουν τα ίχνη της κακογραφίας.

Και στο ξημέρωμα.

Καθημερινότητα η μοναξιά μαζεύει τις προτάσεις. Παραδόθηκε η ζωή κι έχασε τα φωνήεντα, σούρωσε στα χείλια τον μορφασμό και τύπωσε τη μελαγχολία. Φωτοτυπίες τα χαμόγελα έραψαν στο ασπρόμαυρο την απελπισία.

Διασκευασμένες οι αισθήσεις παρηγορούν τις ανάγκες των παρορμήσεων και η σκέψη απαρηγόρητη, ασθμαίνουσα και παρακμιακή, αναζητά τη διαδρομή της.

Πίσω απ’ τα παράθυρα τα σφαλισμένα.

Στις ξεφτισμένες βαρυπρέπειες των τερατουργημάτων, στις διηγήσεις της αυταπάτης, στα μαύρα μελάνια που χάραξαν το σκοτάδι.

Πρόσευγμα

Δέηση ακάνθινη

Εγκαταλελειμμένη

Πρόταση του ικετεύματος

Στην απουσία του χρώματος

Χλοηρή αναφορά της απόγνοιας

Στους τοίχους των ερμηνευμάτων

Αλογία των περιλήψεων

Στα περιτυλίγματα της

φρεναπάτης

Υπόνοια των μυστικών

Αναπαράσταση παραδόσεως

Στου υπερώου την εντολή

Υποταγή των ενστίκτων

Ανάταση

Παταγή των χειρών

Διά βοής

Κατάταση

Εκπεφρασμένη

Ολόγυμνη

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.