Η σελίδα του λοξού

♦  Ευτραπελολογία μετεκλογικής συλλογιστικής και τα απανθίσματα των ερμηνευμάτων επιφέ­ρουν πλήγμα καίριον στην περιοχή της φαιάς ου­σίας, καθιστώντας για μια ακόμη φορά αδύνατη την είσοδο της λογικής στο επιτρεπτό όριο του μέσου όρου.

♦  Ευτραπελολογία μετεκλογικής συλλογιστικής και τα απανθίσματα των ερμηνευμάτων επιφέ­ρουν πλήγμα καίριον στην περιοχή της φαιάς ου­σίας, καθιστώντας για μια ακόμη φορά αδύνατη την είσοδο της λογικής στο επιτρεπτό όριο του μέσου όρου.

♦ Και το τοπίο, έρμαιο των περιστάσεων των επιλογών και των άλλων γενικών, καταλήγει στην αδιαφορία, ερημαία λεπτομέρεια ενός διο­ρισμένου συνθέματος.

♦  Ιδεολογήματα υπόφαιου σχηματισμού και δοκησισοφίες εκ του ασφαλούς μαστιγώνουν άνευ οίκτου τα σώματα των κατασκευασμένων συνει­δήσεων.

♦ Και στον ενεστώτα οι υπό την ψήφον, ενδεδυμένοι τον λευκό χιτώνα της αθωότητας, φλυα­ρούν ακατάσχετα προσεγγίζοντας έννοιες παρα­λόγου συνθέματος. Και ηγετίσκοι μικρομέγαλοι, κακέκτυπα παρελθοντικής διηγήσεως, κρύβο­νται εντέχνως πίσω απ’ την κουρτίνα της μελλο­ντικής πρωτοκαθεδρίας.

♦ Ασημαντότητες της μετριότητας, περιφερό­μενοι τελάληδες παρωχημένων αναγνωσμά­των, θλιβεροί άρχοντες λιθόκτιστων συλλήψεων εγκαταλελειμμένου κρανίου, μεσαιωνικά αντι­κρίσματα περιλήψεων της νοημοσύνης περιχα­ράσσουν με ακρίβεια την οπισθοδρόμηση της γεωγραφίας.

♦ Ένθεν κακείθεν τα όμοια τρέχουν στα όμοια και η πανέμορφη κόρη μελαγχολική αποσύρεται στον Ιούνιο διαμαρτυρόμενη.

♦  Η σύγχυση συνάντησε τη γελοιότητα και αίφ­νης μία ακατάσχετη επαναστατική ρητορεία αγκάλιασε την επικράτεια. Η Σούλα με το πλατινέ μαλλί, τη γόβα με την τριχρωμία την ασύδοτη, ξέπυγο πεζοδρόμου πλακόστρωτου, προσδιόρι­σε την απερίγραπτη αγανάχτησή της αφήνοντας βαρυσήμαντο ύπτιο αναστεναγμό μονοσύλλαβης εμπνεύσεως κι ο Παντελής, μυστακοφόρος, τυ­λιγμένος με αλυσίδα επίχρυσου λαμπυρίσματος, ανοικτό υποκάμισο και τριχοφυΐα τετράποδου κατοικίδιου, φωνασκεί χρησιμοποιώντας γνωστή προστακτική, κατακεραυνώνοντας τοιουτοτρό­πως τα σαθρά θεμέλια της κοινωνίας τούτης.

♦  Εντύπωμα μεγαλοπρέπειας.

♦  Και η παράνοια, αναρτημένη, αλαζονική κι απαστράπτουσα, εκφωνεί τη συνέχεια των παροντικών χρόνων.

♦ Φαιδρότητα στους λειμώνες, ενώ τα μουγκανίσματα αντηχούν προσδιορίζοντας την εκφορά της πολυπλοκότητας των υψηλών εκδηλώσεων της περιοχής της σκέψεως.

♦ Στο επιμύθιον του μηνός του πρώτου της κα­λοκαιρίας η Ήρα μεθυσμένη ξεστόμισε το υπό­λοιπο της παραγράφου πετώντας στη θάλασσα το λευκό πανί της παραδόσεως.

♦ Και την επομένη οι άρχοντες, ζωγραφίζοντας την ευθύνη στα ακρόχειλα της κοιλότητας, θα διαγράψουν τη μνήμη αποκαθιστώντας στο πλαί­σιο την καινοφανή αφετηρία του παρελθόντος.

♦ Πολυκαισαρία στις ώρες της κρίσεως και απο­γυμνωμένες πλέον οι επιδιώξεις κατέφυγαν στις θέσεις τους. Ικανοποιημένοι άπαντες παρανοούν τα δεδομένα και χειροκροτούν τους αριθμούς της κατάντιας τους.

♦ Ακατοίκητη η αριθμολαγνεία με τις δεκάδες να ερμηνεύουν την ολιγωρία των σωμάτων. Και το απόμαγμα αναπαριστά το αποτύπωμα του υπερσυντέλικου, καθιερώνοντας στις κρυφές καταλήξεις την ακολουθία του ιστορήματος.

♦ Θερμές ημέρες και οι νύχτες δίπλα στη θά­λασσα παίρνουν τις δροσοστάλες που ξεφεύ­γουν απ’ το λίκνισμα των κυμάτων. Καλοκαιρι­νοί έρημοι δρόμοι, φωτιές σιγανές, ταξίδια των βλεμμάτων πέρα στη γραμμή, που ακουμπά στη λήγουσα του γαλάζιου.

♦ Στους βράχους κρυμμένη με τα λουλούδια στο χέρι έδιωξε τη μυρουδιά στην αγκαλιά του βαρυόργητου άνεμου και μια σταγόνα στόλισε στα ματόκλαδα τη μελαγχολία του αποχαιρε­τισμού.

♦ Και έκλεισε τους δαίμονες των στιγμών στην εξοχότητα της αιωνιότητας.

Mυογράφημα

Λυσσασμένος ο άνεμος αποκαθήλωσε τα προσχήματα.

Άνθρωποι βιαστικοί, παρασυρμένοι από την απεραντολογία των αφηγήσεων, ψάχνουν στην ανηφόρα του μεγάλου δρόμου τη χαμένη ισορροπία των ονείρων τους.

Βαρύθυμοι, αμήχανοι και μόνοι. Υπόλοιπα της σιωπής, φανταχτερά απομεινάρια ρημαγμένου συνθέματος, φωνήματα κατασκευασμένης αναπνοής, παρατημένα στιγμιότυπα της ζωής, σκιαγραφήματα πολυκαιρισμένων αναμνήσεων παραμιλούν τη συνέχεια των βημάτων τους.

Στα διαστήματα των γραμμών σβησμένες οι απολήξεις των γραμμάτων χάνουν στη διαδρομή την ονομαστική της ουσίας.

Στα καφενεία σημειώματα της απόγνωσης, αποσβολωμένες συλλαβές, ιχνογραφούν τη μελαγχολία των καιρών αγναντεύοντας στα κύματα την καλοτυχία των αναμνήσεων.

Στροβίλισμα.

Ένα καπέλο κύλησε πανικόδρομο και ένα σώμα ξωπίσω του έγραψε το φαιδρό στο περιστατικό του ξαφνικού χρόνου. Το φόρεμα σηκώθηκε και δυο χέρια επανέφεραν τη σεμνότητα απογοητεύοντας την ασέβεια των εραστών του απεικονίσματος.

Ψίθυροι και περιλήψεις των εντυπώσεων, μορφασμοί και επιδοκιμασίες. Μειδιάματα και εξ ουρανού η ολιγόλεπτη πρόκληση ευλόγησε τη μονοτονία της επαναλήψεως.

Στην αποβίβαση στα πλαϊνά του μεγάλου μόλου οι φωνές και τα τρεχαλητά καλωσόρισαν την ανεμελιά του καλοκαιριού.

Στις ψευδαισθήσεις. Ο ήλιος, η θάλασσα και η νυχτερινή υγρασία να γλύφει στους βράχους τα μυστικά, τους πόθους και τα αναστενάγματα.

Στην άμμο, στα αποτυπώματα των ημίγυμνων αισθήσεων, στους εφήμερους γραμμένους όρκους και στα δειλινά των υποσχέσεων.

Στη μοναξιά των μεγάλων παθών.

Περιαύγεια

Αντιφέγγισμα της μοναδικότητας

Στην είσοδο του λιμένος

Η Οργή της απεραντοσύνης

Στο Καταφύγιο των ονείρων

Των Αφηρημένων

Μυστικών

Στην νήσο

Τα Ραπίσματα των ανέμων

Των βορείων εκδηλώσεων

Παρηγορούν την απουσία

Και σημειώνουν

Στα άδεια θρανία του

πλακόστρωτου

Την αιτιατική

Των προτάσεων

Και το δεύτερο πρόσωπο

Των κλίσεων

Χάραξε βαθιά

Εσύ!

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.