Ασμένως αντιμνημονιακά κόμματα συμπίπτουν σε πολλές πολιτικές, αν και τους χωρίζει άβυσσος, τόση ώστε μέσα στο σκοτάδι της ενίοτε να συμπορεύονται

Ασμένως αντιμνημονιακά κόμματα συμπίπτουν σε πολλές πολιτικές, αν και τους χωρίζει άβυσσος, τόση ώστε μέσα στο σκοτάδι της ενίοτε να συμπορεύονται

Από την πρώτη κιόλας συγκέντρωση των περίφημων Αγανακτισμένων στο Σύνταγμα ένα σύνθημα κυριάρχησε: «Να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή!» Το σύνθημα αυτό το… «αφηγούνταν» εν χορώ οι ριζοσπάστες παντός καιρού από τα βάθη των επαναστατημένων συνειδήσεών τους. Ως εκ θαύματος, σύσσωμο το προοδευτικό κίνημα μούντζωνε υπερήφανα το Κοινοβούλιο (τις δημοκρατικές κατακτήσεις και τις θεμελιώδεις ελευθερίες μας, δηλαδή…) υιοθετώντας το άκρως επικίνδυνο για τους δημοκρατικούς μας θεσμούς σύνθημα μιας νεοναζί νεολαίας, η οποία επέβαλε επίσης στο αλαλάζων πλήθος το πολιτικό της ήθος και τις μεθοδολογίες της.
Αφρόνως και εγκληματικώς πράττον, το επαναστατημένο πλήθος, αριστερών καταβολών στην πλειονότητά του, πλην ΚΚΕ (όχι από πολιτική ευαισθησία, αλλά από σεχταριστικές αντιλήψεις), επέβαλε ένα σύνθημα που βοήθησε καθοριστικά στο να εδραιωθεί στη Βουλή από το πουθενά – μέσω πάντα των αδιάβλητων δημοκρατικών διαδικασιών – η Χρυσή Αυγή! Κατά διαβολική, μάλιστα, σύμπτωση, οι Αγανακτισμένοι κατάφεραν να φέρουν στη Βουλή με αξιοσημείωτες επιδόσεις τα κόμματα των πολιτικών τους προτιμήσεων. Έτσι, δίχως να χωρά η παραμικρή αμφισβήτηση η πλατεία ομόφωνα ψήφισε καθαρά και ξάστερα στην πλειοψηφία της ΣΥΡΙΖΑ και μειοψηφικά Χρυσή Αυγή. Είναι εμφανές ότι δεν συμμετείχαν οι οπαδοί της Ν.Δ., ούτε καν οι κατοπινοί ψηφοφόροι του κυρίου Καμμένου. Οι δε οπαδοί του ΠΑΣΟΚ δεν υπήρχαν στον χάρτη ούτε για δείγμα, ενώ οι του ΚΚΕ, όπως είπαμε, απείχαν επιδεικτικά από κάθε ρεβιζιονιστική κίνηση.
Άρα, η πλατεία στον απόηχο του συνθήματος «να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή!» ψήφισε και έβγαλε ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή…
Τα παράδοξα, ωστόσο, αρχίζουν από εδώ και πέρα. Η αλματώδης και πρωτοφανής αύξηση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ όσο και της Χρυσής Αυγής ερμηνεύτηκαν «τολμηρά» και μονομερώς σκόπιμα, μια και δοθήκαν όλες οι εξηγήσεις, εκτός από την προφανέστερη, η οποία δεν υπογραμμίστηκε σε κανέναν πολιτικό συλλογισμό: ότι δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ και η Χρυσή Αυγή αναδείχθηκαν μέσα από τις ίδιες ακριβώς πολιτικές συγκυρίες, διαδικασίες και πρακτικές. Αυτό μένει να αξιολογηθεί πολιτικά στον καιρό του, δίχως υστερίες και στερεότυπους αφορισμούς.
Ασμένως αντιμνημονιακά κόμματα συμπίπτουν σε πολλές πολιτικές, αν και τους χωρίζει άβυσσος, τόση ώστε μέσα στο σκοτάδι της ενίοτε να συμπορεύονται. Αξιοσημείωτη είναι και η πολιτική στρατηγικών συνεργασιών του ΣΥΡΙΖΑ, που δείχνει να κατανοεί αρκετές πολιτικές θέσεις του Καμμένου – «συντρόφου» στον αντιμνημονιακό αγώνα. Ας σημειώσουμε εδώ μιαν αξιοπρόσεκτη λεπτομέρεια: Ο Πάνος Καμμένος έχει καταθέσει κοινή πρόταση με τη Χρυσή Αυγή σπάζοντας την απομόνωσή της στο Κοινοβούλιο. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει συμμαχήσει σε συγκεκριμένα σημεία στο όνομα του κοινού αγώνα με τον Πάνο Καμμένο. Εδώ ας σημειώσουμε και το εξής: Σκεφθείτε, στο ενδεχόμενο ανάλογων συνεργασιών του ΠΑΣΟΚ ή της ΔΗΜΑΡ, τι επαναστατικούς καπνούς θα ξεσήκωνε ο ΣΥΡΙΖΑ στα ουράνια!
Σύμφωνα με τα ευρήματα της πρόσφατης δημοσκόπησης που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «6μέρες», το 66% των ερωτηθέντων θεωρούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι έτοιμος να κυβερνήσει. Την ίδια στιγμή, ο κύριος Τσίπρας επιμένει να ζητά ακατανόητα στρατηγική συμμαχία με το ΚΚΕ, ένα κόμμα το οποίο με περιφρονητικό τρόπο έχει αρνηθεί άπειρες φορές και σε όλους τους τόνους κάθε ιδέα συνεργασίας, έτσι που να καθιστά κάθε επίκληση του Τσίπρα για συνεργασία ταπεινωτική – ή ανοήτως σκόπιμη. Ακόμα και με την αλλαγή της κυρίας Παπαρήγα, η πρώτη δήλωση του νέου γ.γ. ήταν ότι δεν συζητά κανένα ενδεχόμενο οιασδήποτε συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν αναλογιστεί κανείς ότι άλλη Αριστερά δεν υπάρχει στο Κοινοβούλιο μένει με την απορία: Τι να εννοεί ο κ. Τσίπρας; Αυτό δευτερευόντως, γιατί περισσότερο απορίας άξιο είναι το να εννοεί ως Αριστερά το ΚΚΕ, ένα ακραίο αντιδραστικό – σταλινικό κόμμα, υπέρμαχο του πιο αποτρόπαιου ολοκληρωτισμού.
Άρα, αυτό το «δεν ότι είναι έτοιμος να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ» αποτελεί μια στοιχειώδη αντίδραση αυτοσυντήρησης του εκλογικού σώματος, που αν ενέκρινε τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να του δώσει – μέσα στις ευνοϊκότερες συνθήκες για ένα… επαναστατικό κίνημα – μιαν άνετη πλειοψηφία για να… σώσει τη χώρα. Προσώρας, διασκεδάζει τη σκοτούρα του και τα προβλήματά του με τα εμφράγματα που προκαλούν στους… αστούς πολιτικούς ο Στρατούλης, ο Σκουρλέτης και η Δούρου.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.