Η υποκρισία περισσεύει. Και περισσεύει κυρίως σε εκείνους που ευθύνονται για τη ραγδαία εξάπλωση της φτώχειας σε κάθε γωνιά της ελληνικής κοινωνίας, τα τελευταία χρόνια.

Η υποκρισία περισσεύει. Και περισσεύει κυρίως σε εκείνους που ευθύνονται για τη ραγδαία εξάπλωση της φτώχειας σε κάθε γωνιά της ελληνικής κοινωνίας, τα τελευταία χρόνια.

Επίσης, είναι οι ίδιοι που φέρουν βαρύτατες ευθύνες για τις μεγάλες κοινωνικές ανισότητες που ζούμε εδώ και δεκαετίες από τα αλλεπάλληλα προγράμματα λιτότητας, μέσω των οποίων μία μικρή κάστα ζούσε και ζει σε βαθύ πλούτο και όλη η υπόλοιπη κοινωνία παλεύει να επιβιώσει.

Τώρα, με αφορμή την επικοινωνιακή προσπάθεια της κυβέρνησης να δημιουργήσει μία βιτρίνα δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας, άρχισε νέος πολιτικός «πόλεμος» για το ποιος θα πληρώσει το κόστος της επανασύνδεσης του ρεύματος στις λεγόμενες «ευάλωτες» κοινωνικές ομάδες.

Κατά πρώτον, ακόμη και ο όρος «ευάλωτες» επιχειρεί να κρύψει τις ευθύνες όλων εκείνων που σήμερα εμφανίζονται ως κοινωνικά ευαίσθητοι για την κατάσταση στην οποία έχουν οδηγήσει εκατοντάδες χιλιάδες συνανθρώπους μας. Μάλιστα, ο αριθμός που δίνεται κατά καιρούς από τις διάφορες υπηρεσίες (λένε για 470 χιλ. νοικοκυριά) θεωρείται σίγουρο πως είναι πολύ μεγαλύτερος. Απλώς, δεν έχουν καταγραφεί όλες οι περιπτώσεις, είτε από αδυναμία των αρμόδιων φορέων είτε γιατί πολλοί συνάνθρωποί μας από αξιοπρέπεια δεν δηλώνουν την πραγματική τους κατάσταση. Συνεπώς, οι «ευάλωτοι καταναλωτές» είναι οι κλοσάρ της σύγχρονης εποχής, είναι τα θύματα της μνημονιακής πολιτικής και των μεγάλων ανισοτήτων, τις οποίες δημιούργησε το ίδιο το σύστημα.

Οι… ευαίσθητοι

Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, όσοι κόπτονται για την κοινωνική τους ευαισθησία θα έπρεπε να είχαν εξαφανιστεί από προσώπου γης, γιατί δημιούργησαν αυτά που σήμερα δήθεν προσπαθούν να διορθώσουν με μερεμέτια… Χωρίς να δίνουν οριστικές λύσεις στους γονείς που βλέπουν τα παιδιά τους να τουρτουρίζουν από το κρύο μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, στους μαθητές που αναγκάζονται να διαβάζουν με σπαρματσέτα και στους παππούδες που τους έλαχε να ξαναζήσουν ακριβώς τις ίδιες συνθήκες που πέρασαν και στην Κατοχή, υπόσχονται επανασύνδεση του ρεύματος, το οποίο ύστερα από λίγους μήνες θα ζητήσουν από τα θύματά τους να το πληρώσουν.

Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της εφαρμοζόμενης νεοφιλελεύθερης αντίληψης για την οικονομία, καθώς όλα έχουν μετατραπεί σε εμπόρευμα, που πουλιέται και αγοράζεται με συγκεκριμένες τιμές και με στόχο το κέρδος. Ωστόσο, όταν η ενέργεια μετατρέπεται από αγαθό σε εμπόρευμα, ακόμη και σε περιόδους μεγάλης ανάπτυξης της οικονομίας, θα έχει τα ίδια αποτελέσματα στους πάμφτωχους και εξαθλιωμένους πληθυσμούς μίας οποιασδήποτε κοινωνίας.

Λεφτά υπάρχουν!

Κι όμως, για να υπάρξει δίκαιη και αποτελεσματική λύση… λεφτά υπάρχουν! Αυτό προκύπτει από την τροπολογία που κατέθεσαν 42 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο, όπως λένε χαρακτηριστικά, «Κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα – κανένα νοικοκυριό χωρίς θέρμανση».

Δυστυχώς, οι εκπρόσωποι της αξιωματικής αντιπολίτευσης διάλεξαν την Παρασκευή να δημοσιοποιήσουν τις θέσεις τους, με αποτέλεσμα να «χαθούν» μέσα στη ραστώνη του Σαββατοκύριακου και στην επιμονή των φιλοκυβερνητικών και φιλομνημονιακών Μέσων Ενημέρωσης να διατηρούν την κουβέντα στο «Ποιος θα πληρώσει;».

Οι ΣΥΡΙΖΑίοι, λοιπόν, έχουν δύο ατράνταχτα επιχειρήματα· το ένα το έχουν περιλάβει στην τροπολογία τους, το δεύτερο, ωστόσο, φαίνεται να το αγνοούν ή να μην το χρησιμοποιούν προς το παρόν.

Πρώτον, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για δωρεάν ρεύμα έως 300 κιλοβατώρες τον μήνα (όσες χρειάζεται ένα μικρό νοικοκυριό για τα άκρως απαραίτητα) σε όσους είναι ενταγμένοι στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο αποτιμάται σε 121,8 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Την ίδια στιγμή, οι ιδιωτικές μονάδες από τον Μηχανισμό Ανάκτησης Μεταβλητού Κόστους (ΜΑΜΚ) και τα Αποδεικτικά Διαθεσιμότητας Ισχύος (ΑΔΙ) εισπράττουν από το σύστημα περίπου 465 εκατ. ευρώ (340 εκατ. και 125 εκατ. αντίστοιχα), ενώ για το 2014 το ποσό αυτό αναμένεται να αυξηθεί!

Δηλαδή οι ιδιωτικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, που σήμερα λειτουργούν στο… ρελαντί, λόγω ακριβού κόστους παραγωγής (χρησιμοποιούν ως βασικό καύσιμο το πανάκριβο φυσικό αέριο) εισπράττουν σχεδόν τετραπλάσια ποσά σε σύγκριση με αυτά που χρειάζονται για να ζεσταθούν στοιχειωδώς και να έχουν μία λάμπα τα πάμφτωχα νοικοκυριά. Και στο κάτω – κάτω, εάν οι ιδιώτες εισπράξουν τα τρία τέταρτα των επιδοτήσεων (που είχαν κάποτε θεσπιστεί ως κίνητρα, αλλά τώρα υπονομεύουν τον ανταγωνισμό) δεν θα πάθουν και τίποτε. Για τα εξαθλιωμένα νοικοκυριά, ωστόσο, είναι ζωτικής σημασίας να λειτουργήσουν και πάλι οι πρίζες…
Το δεύτερο επιχείρημα, που δεν το προβάλλουν οι ΣΥΡΙΖΑίοι, είναι ότι το κόστος του ρεύματος για τις ομάδες του πληθυσμού που το έχουν απόλυτη ανάγκη, το πληρώνουμε κάθε δίμηνο με τον λογαριασμό της ΔΕΗ, στον κωδικό με την ένδειξη «Χρέωση ΥΚΩ». Πρόκειται για ένα ετήσιο ποσό, που υπολογίζεται σε περίπου 680 εκατ. ευρώ, το οποίο καθορίζεται από τη ΡΑΕ για κάθε κατηγορία καταναλωτή και έχει σκοπό να καλύπτει τις δαπάνες παροχής Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας.

Κάλυψη αναγκών

Μέχρι τώρα, το ποσό αυτό χρησίμευε για να καλύψει διάφορες ανάγκες, όπως την κάλυψη του κόστους παροχής ρεύματος στα μη διασυνδεδεμένα νησιά, αλλά και την κάλυψη του κόστους που προκύπτει από τα μειωμένα τιμολόγια προς συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, όπως οι πολύτεκνοι κι όσοι εντάσσονται στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο. Ακριβώς για την τελευταία περίπτωση, η ΡΑΕ είναι εξαιρετικά ακριβής στην περιγραφή της, που περιλαμβάνεται στην απόφαση για τις χρεώσεις του 2012: «Οι καταναλώσεις των Πελατών που εντάσσονται στο Τιμολόγιο Πολυτέκνων και στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο (Κ.Ο.Τ.) αποτελούν ήδη καταναλώσεις που παρέχονται ως Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας».

Με δεδομένο ότι όλοι μαζί οι οικιακοί καταναλωτές πληρώνουν περίπου 230 εκατ. ευρώ για ΥΚΩ, το ποσό αυτό φτάνει να καλύψει το κόστος από την παροχή δωρεάν ρεύματος ακόμη και έως 500 κιλοβατώρες τον μήνα ανά νοικοκυριό, ενώ το συνολικό ποσό που μαζεύεται από όλες στις καταναλώσεις (βιομηχανίες, μέση τάση, αγροτικές καταναλώσεις κ.λπ.) ξεπερνά τα 680 εκατ. ευρώ τον χρόνο.

Αλλά, εάν δώσουν δωρεάν ρεύμα στους εξαθλιωμένους και τους κλοσάρ, τότε ανατρέπεται ολόκληρη η φιλοσοφία και η στρατηγική του ακραίου νεοφιλελευθερισμού για την πλήρη απαξίωση μίας ολόκληρης χώρας, με τα πιο φτωχά και εξαθλιωμένα στρώματα του πληθυσμού να οδηγούνται στον κοινωνικό Καιάδα, ώστε οι οικονομικά ισχυροί να γίνουν ακόμη ισχυρότεροι…

Σε αυτήν τη στρατηγική, η ενέργεια ως εμπόρευμα (κι όχι ως αγαθό) αποτελεί τον βασικό μοχλό για τεράστια κέρδη στους λίγους από το ξεπάγιασμα και το σκοτάδι στο φτωχόσπιτο.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.