Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 70 ετών άφησε ο θρυλικός Ούγγρος σκηνοθέτης Μπέλα Ταρ (Béla Tarr), γνωστός για τα μακρά μονοπλάνα του και τις ασπρόμαυρες ταινίες του που απεικονίζουν ερημωμένα τοπία.

Τη θλιβερή είδηση ανακοίνωσε εκ μέρους της οικογένειάς του ο σκηνοθέτης Bence Fliegauf.

Ο δάσκαλος του ουγγρικού κινηματογράφου, που έχασε τη μάχη για τη ζωή έπειτα από μακρά ασθένεια, είναι γνωστός για το συχνά σκοτεινό έργο του, ανάμεσα στο οποίο ξεχωρίζει το «Satantango» («Το τανγκό του Σατανά», 1994), επτάωρη ταινία για την κατάρρευση του κομμουνισμού στην Ανατολική Ευρώπη και την υλική και πνευματική της παρακμή, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας Λάσλο Κρασναχορκάι (László Krasznahorkai), στενού και τακτικού συνεργάτη του.

«Πέθανε ο πιο ελεύθερος άνθρωπος που γνώρισα ποτέ», δηλώνει ο δήμαρχος της Βουδαπέστης Γκέργκελι Καρασόνι σε ανακοίνωσή του, μιλώντας για την αγάπη του για «αυτό που είναι η ουσία στον: η ανθρώπινη αξιοπρέπεια».

Ποιος ήταν ο Μπέλα Ταρ

Γεννημένος στις 21 Ιουλίου 1955 στην πόλη Πεκς της νοτιοδυτικής Ουγγαρίας, ο Μπέλα Ταρ γύρισε την πρώτη του ερασιτεχνική ταινία για ρομά εργάτες σε ηλικία δεκαέξι ετών, δείχνοντας ήδη τότε την κοινωνική του δέσμευση.

Έξι χρόνια αργότερα, το 1977, δημιουργούσε την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, «Οικογενειακή φωλιά», με τη στήριξη του πειραματικού κινηματογραφικού στούντιο Bela Balazs στη Βουδαπέστη, όπου είχε σπουδάσει σκηνοθεσία.

Είναι, μάλιστα, δημιουργός της πρώτης ανεξάρτητης ουγγρικής ταινίας μεγάλου μήκους με τίτλο «Κατάρα», που προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 1988, σε σενάριο που συνυπέγραψε με τον Λάσλο Κρασναχορκάι.

«Είχα την τύχη να βρω τον δρόμο μου για να επιβιώσω: να κάνω ταινίες, αυτό είναι το δικό μου πράγμα», δήλωνε το 2005 στη γαλλική εφημερίδα Le Figaro.

Γύρισε μεταξύ άλλων τον «Μάκβεθ» το 1982 και τις «Αρμονίες του Βέρκμαϊστερ» που παρουσιάστηκαν με επιτυχία στις Κάννες το 2000.

Μετά την τελευταία του μεγάλου μήκους ταινία Το άλογο του Τορίνο, το 2011, είχε ανακοινώσει την αποχώρησή του από τον κινηματογράφο.

Γύρισε μόνο δύο ταινίες μικρού μήκους στη συνέχεια, προτιμώντας να διδάσκει κινηματογράφο στην Ουγγαρία, τη Γερμανία και τη Γαλλία.

«Έκανα όσα ήθελα» δήλωσε το 2019 στο ουγγρικό εβδομαδιαίο περιοδικό HVG.

Διαβάστε επίσης:

Καποδίστριας: Μια ταινία… κι ένα σύμπτωμα

Ο Paul Mescal αποσύρεται μέχρι το 2028 – «Ο κόσμος θα κάνει ένα διάλειμμα από εμένα και εγώ από εκείνον»

Critics Choice Awards 2026: Κυρίαρχο το «One Battle After Another» – Όλοι οι νικητές της βραδιάς (Videos)