Τα τελευταία δέκα χρόνια, η ελληνική αγορά καφέ λειτουργεί σαν επιταχυντής επιχειρηματικής εξωστρέφειας. Η έντονη εγχώρια κατανάλωση, ο ανταγωνισμός και η «κουλτούρα του καφέ στο χέρι» διαμόρφωσαν αλυσίδες που πλέον επιχειρούν να μεταφέρουν το μοντέλο τους στο εξωτερικό, αναζητώντας νέες πηγές ανάπτυξης σε ώριμες και αναδυόμενες αγορές.

Στον πυρήνα της διεθνοποίησης βρίσκεται ένα σχετικά απλό, αλλά αποτελεσματικό μείγμα: επένδυση σε ποιότητα και ταχύτητα εξυπηρέτησης, τυποποίηση διαδικασιών, ισχυρή ταυτότητα brand και –κυρίως– ευέλικτα σχήματα franchise και master franchise που μειώνουν το κεφαλαιακό βάρος και επιταχύνουν το άνοιγμα καταστημάτων. Το ελληνικό «street coffee», που κυριάρχησε εντός συνόρων, προσφέρεται για αντιγραφή σε αγορές με αυξημένους ρυθμούς ζωής και ισχυρή ζήτηση για take away.

Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι η Coffee Island, η οποία ενίσχυσε το διεθνές αποτύπωμά της με είσοδο σε νέες χώρες και, πρόσφατα, παρουσία στο Παρίσι, όπου εγκαινίασε κατάστημα στη Μονμάρτη. Μέσα στο 2025, επέκτεινε τη δραστηριότητά της σε αγορές όπως η Αίγυπτος, το Ιράκ και η Ινδία, επιβεβαιώνοντας τη στόχευση σε διεθνή ανάπτυξη γύρω από τον specialty coffee. Στρατηγικής σημασίας είναι και η ύπαρξη μονάδας καβουρδίσματος στην Αίγυπτο, κίνηση που μειώνει κόστος, βελτιώνει τον χρόνο απόκρισης και στηρίζει την τοπική ζήτηση. Με αφετηρία την Πάτρα, η αλυσίδα αριθμεί σήμερα εκατοντάδες καταστήματα στην Ελλάδα και δεκάδες στο εξωτερικό, ενώ αναπτύσσει συνεργασίες direct trade, επενδύοντας στην εφοδιαστική αλυσίδα και στη διαφοροποίηση προϊόντος.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται η Coffee Berry, η οποία επέλεξε την «πύλη» του αεροδρομίου της Βουδαπέστης για την ενίσχυση της παρουσίας της στην Κεντρική Ευρώπη, καθιστώντας την Ουγγαρία την έκτη χώρα όπου δραστηριοποιείται. Η στρατηγική της αλυσίδας στηρίζεται σε οργανωμένο franchise, ενώ η δημιουργία Advisory Board με στελέχη υψηλού προφίλ δείχνει προσπάθεια θεσμικής θωράκισης, καθώς η διεθνής ανάπτυξη απαιτεί δομές, έλεγχο ποιότητας και σταθερότητα στις συνεργασίες. Με δίκτυο εκατοντάδων σημείων σε Ελλάδα και εξωτερικό, επιδιώκει να κλιμακώσει το μοντέλο της σε νέες αγορές.

Η Coffee Lab, που ξεκίνησε από τη Χαλκίδα, ακολουθεί πιο «βιομηχανική» προσέγγιση, ενισχύοντας την παραγωγική της βάση. Η απόφαση για νέα παραγωγική μονάδα στην Αίγυπτο εντάσσεται στην προσπάθεια στήριξης του δικτύου της στη Βόρεια Αφρική και την Αραβική Χερσόνησο, αλλά και στη δημιουργία υποδομής που μπορεί να εξυπηρετήσει επόμενα βήματα. Με σημαντικό αριθμό καταστημάτων, η εταιρεία επενδύει στη δυνατότητα κεντρικού ελέγχου της πρώτης ύλης και της σταθερότητας του προϊόντος.

Διαφορετικό, αλλά εξίσου ενδιαφέρον, είναι το παράδειγμα της Flocafe, της παλαιότερης αλυσίδας καφέ στην Ελλάδα, που εξελίχθηκε σε concept «Espresso Room», δίνοντας έμφαση στην εμπειρία κατανάλωσης. Η παρουσία της σε εμπορικά κέντρα, πλοία και αεροδρόμια δείχνει στρατηγική τοποθέτησης σε «κλειστές» αγορές υψηλής κίνησης, όπου η απόδοση ανά σημείο μπορεί να είναι υψηλότερη και η προβολή ισχυρότερη.

Ο Γρηγόρης, από την πλευρά του, επιταχύνει στην Κύπρο μέσω master franchise, χτίζοντας σταδιακά ισχυρό αποτύπωμα και προγραμματίζοντας περαιτέρω ανάπτυξη. Πρόκειται για μοντέλο που μειώνει το ρίσκο, καθώς ο τοπικός εταίρος αναλαμβάνει το κύριο βάρος της επέκτασης, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα προσαρμογή στις ιδιαιτερότητες της αγοράς.

Η Mikel Coffee συνεχίζει να κινείται με την ίδια λογική, αξιοποιώντας εμπορικές συμφωνίες και master franchise για να διατηρεί παρουσία σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική, στηριζόμενη στην κλίμακα του δικτύου της και στην τυποποιημένη λειτουργία.

Τέλος, η Carpo εκπροσωπεί ένα πιο premium μοντέλο, συνδυάζοντας καφέ με ξηρούς καρπούς και σοκολάτα. Με παρουσία στο Λονδίνο και επέκταση στη Μέση Ανατολή, σχεδιάζει νέο κύκλο ανάπτυξης μέσω συμφωνίας franchise με μεγάλο περιφερειακό όμιλο εστίασης, με πρώτα καταστήματα να τοποθετούνται στις αρχές του 2026 σε αγορές του Κόλπου.

Το κοινό συμπέρασμα είναι ότι ο ελληνικός καφές δεν εξάγεται μόνο ως προϊόν, αλλά ως επιχειρηματικό μοντέλο: ταχύτητα, τυποποίηση, ισχυρό brand και δίκτυο. Το ερώτημα για τα επόμενα χρόνια είναι αν οι αλυσίδες θα καταφέρουν να διατηρήσουν ποιότητα και ταυτότητα καθώς μεγαλώνουν – και αν θα μετατρέψουν τη διεθνή παρουσία τους από γεωγραφική επέκταση σε σταθερή κερδοφορία.

Διαβάστε επίσης:

Δημ. Μαζαράκης: Στόχος της Εθνικής Ασφαλιστικής η επανάκτηση της πρώτης θέσης – Οι 4 πυλώνες ανάπτυξης

VDI Law Firm: Ολοκλήρωσε την πρώτη διασυνοριακή μετατροπή εταιρείας από Κύπρο σε Ελλάδα

Η EUROCERT ολοκλήρωσε το πρώτο σεμινάριο «Carbon Footprint Manager»