Η ιστοσελίδα ICE List δεν ξεκίνησε ως οργανωμένο πολιτικό σχέδιο, αλλά ως μια αυθόρμητη, σχεδόν προκλητική απάντηση στα social media. Τον Ιούνιο, η υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Kristi Noem, προειδοποίησε δημόσια ότι όσοι αναγνωρίζουν ή κατονομάζουν πράκτορες της ICE θα αντιμετωπίσουν σύλληψη. Ο Dominick Skinner, Ιρλανδός που ζει στην Ολλανδία, αναδημοσίευσε τη δήλωση σχολιάζοντας πως, εφόσον δεν βρίσκεται στις ΗΠΑ, οι πληροφορίες μπορούν να σταλούν σε εκείνον, όπως αναφέρει ο Guardian.

Μέσα σε λίγες ώρες άρχισε να δέχεται μηνύματα από ιδιωτικούς ερευνητές. Μέσα σε μία εβδομάδα, όπως λέει ο ίδιος, είχε ήδη σχηματιστεί ένα βασικό πλαίσιο λειτουργίας. Μήνες αργότερα, το εγχείρημα έχει εξελιχθεί σε μια ιστοσελίδα με εκατομμύρια προβολές και εκατοντάδες εθελοντές από διαφορετικές χώρες.

Τι είναι η ICE List και ποιος είναι ο στόχος της

Η ICE List παρουσιάζεται ως μια αντίδραση στην ανωνυμία με την οποία επιχειρούν όλο και συχνότερα οπλισμένοι ομοσπονδιακοί πράκτορες στους δρόμους των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τον Skinner, η αποστολή της είναι να αφαιρέσει αυτό το πέπλο ανωνυμίας και να καταστήσει ορατά τα πρόσωπα που συμμετέχουν στην εφαρμογή της σκληρής μεταναστευτικής πολιτικής.

Τα τελευταία χρόνια, πράκτορες της ICE εμφανίζονται συχνά με μάσκες, μπαλακλάβες και γυαλιά ηλίου, χωρίς εμφανή διακριτικά ή κονκάρδες ονόματος. Σε πολλές περιπτώσεις, δεν είναι καν σαφές σε ποια υπηρεσία ανήκουν. Η ιστοσελίδα έρχεται να καλύψει αυτό το κενό ταυτοποίησης.

Πώς λειτουργεί η ιστοσελίδα στην πράξη

Η ICE List λειτουργεί σαν ένα crowdsourced wiki. Δεν πρόκειται για μια κλασική δημοσιογραφική έρευνα από λίγους συντάκτες, αλλά για μια συλλογική διαδικασία στην οποία συμμετέχουν περίπου 500 ενεργοί εθελοντές. Παράλληλα, άλλοι 300 έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να συμμετάσχουν.

Οι εθελοντές συγκεντρώνουν πληροφορίες και καταγγελίες από το κοινό, τις οποίες στη συνέχεια εξετάζουν, φιλτράρουν και διασταυρώνουν. Το υλικό δεν ανεβαίνει αυτόματα. Περνά από έλεγχο, ώστε να μειωθεί το ενδεχόμενο λαθών ή ψευδών καταχωρίσεων.

Τι στοιχεία δημοσιεύονται και τι όχι

Η βασική λογική της ιστοσελίδας είναι η δημοσιοποίηση ονόματος, θέσης και –σε ορισμένες περιπτώσεις– φωτογραφιών πρακτόρων της ICE, καθώς και άλλων προσώπων που συνδέονται με τη μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ. Σκόπιμα δεν δημοσιεύονται διευθύνσεις κατοικίας, αριθμοί τηλεφώνου ή άλλα άμεσα προσωπικά στοιχεία.

Ο Skinner υποστηρίζει ότι αυτός ο περιορισμός δείχνει πως ο στόχος δεν είναι η φυσική στοχοποίηση, αλλά η δημόσια λογοδοσία και ο κοινωνικός έλεγχος.

Από πού προέρχονται οι πληροφορίες

Οι πηγές είναι ποικίλες. Σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχουν διαρροές που αποκαλύπτουν μαζικά ονόματα. Σε άλλες, πρόκειται για μεμονωμένες αναφορές πολιτών: γείτονες που αναγνωρίζουν πράκτορες, εργαζόμενοι σε ξενοδοχεία ή μπαρ που βλέπουν υπηρεσιακές ταυτότητες, ή άτομα που συνδέουν στολές και συμπεριφορές με συγκεκριμένες υπηρεσίες.

Ένα πολύ μικρό ποσοστό ταυτοποιήσεων έχει γίνει με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης και τεχνολογίας αναγνώρισης προσώπου, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί τον κύριο μηχανισμό της πλατφόρμας.

Η διαδικασία επαλήθευσης

Το κρίσιμο στάδιο είναι η επαλήθευση των στοιχείων. Σύμφωνα με τον Skinner, πάνω από το 90% των ταυτοποιήσεων βασίζεται σε δημόσια διαθέσιμες πληροφορίες που έχουν αναρτήσει οι ίδιοι οι πράκτορες. Επαγγελματικά προφίλ σε πλατφόρμες όπως το LinkedIn, παλαιότερες αναρτήσεις, φωτογραφίες και σχόλια στα social media χρησιμοποιούνται για τη διασταύρωση των δεδομένων.

Η ομάδα υποστηρίζει ότι απλώς συγκεντρώνει και ενισχύει πληροφορίες που ήδη υπάρχουν στο δημόσιο πεδίο. Από περισσότερα από 1.500 άτομα που έχουν καταχωρηθεί, μόνο πέντε εγγραφές αφαιρέθηκαν, είτε λόγω ανακρίβειας είτε επειδή τα άτομα είχαν αποχωρήσει από την ICE.

Πολιτικές αντιδράσεις και δημόσια συζήτηση

Η λειτουργία της ICE List έχει τοποθετήσει τον Skinner και την εξαμελή ομάδα του στο επίκεντρο μιας έντονης πολιτικής και ηθικής αντιπαράθεσης. Στις ΗΠΑ, η συζήτηση για την ανωνυμία των πρακτόρων έχει φτάσει μέχρι το Κογκρέσο, με τους Δημοκρατικούς να ζητούν υποχρεωτική ταυτοποίηση, κάμερες σώματος και περιορισμό της χρήσης μασκών.

Το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας υποστηρίζει ότι η απόκρυψη ταυτότητας είναι απαραίτητη για την προστασία των πρακτόρων, επικαλούμενο αύξηση της βίας εναντίον τους, χωρίς ωστόσο να παρουσιάζει αποδείξεις. Ο Skinner αμφισβητεί αυτούς τους ισχυρισμούς και εκτιμά ότι ο πραγματικός φόβος δεν είναι η βία, αλλά ο κοινωνικός στιγματισμός.

Ο τελικός στόχος: κοινωνικός αποκλεισμός, όχι βία

Ο ίδιος επιμένει ότι η ICE List εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Παραλληλίζει τη στρατηγική της ιστοσελίδας με την αποκάλυψη μελών της Κου Κλουξ Κλαν στο Σικάγο τη δεκαετία του 1920, όταν η δημόσια έκθεση οδήγησε σε κοινωνικό μποϊκοτάζ και σταδιακή εξαφάνιση της οργάνωσης από την πόλη.

Όπως λέει, ο στόχος δεν είναι οι επιθέσεις, αλλά να γνωρίζει η κοινωνία ποιοι άνθρωποι στον περίγυρό της συμμετέχουν σε αυτές τις πρακτικές. Η “τιμωρία”, σύμφωνα με αυτή τη λογική, δεν είναι ποινική ή βίαιη, αλλά κοινωνική.

Διαβάστε επίσης:

Μυρίζει μπαρούτι στον Περσικό Κόλπο: Οι ΗΠΑ εξέδωσαν οδηγίες για τα αμερικανικά πλοία στο Ορμούζ – Το Ιράν «θωρακίζει» το Ισφαχάν (photos)

Politico: Πως μπορεί η Ουκρανία να γίνει μέλος της ΕΕ μέχρι το 2027

Σκάνδαλο Επστάιν: Μέλος ξένης κυβέρνησης βρίσκεται στα επίμαχα αρχεία, σύμφωνα με βουλευτές των ΗΠΑ – Και παιδιά 9 χρονών στα θύματα